მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: მიდასის ფეხი
ეს რა არაბული ზღაპარი ვიხილეთ, ეს რა დიდებული კლასიკო ვნახეთ?! წინა წლისას არაფრით ჩამოუვარდებოდა, რაღაცებში, შესაძლოა, აღემატებოდა კიდეც. ჰანსი ფლიკი ფინალში ისევ დაუმარცხებელია. რაფინია ფინალებში ისევ მთავარი კაცია. ლევანდოვსკი დაბერებაზე უარს აცხადებს. პედრი ისევ ჯადოქარია, იამალი მხოლოდ ნეიმარს არა, რონალდინიოსაც წააგავს. ბარსამ მორიგი ტიტული აიღო, ეს კიდევ ჯერ შუა გზაა. ლა ლიგას ლიდერობს იმ პირობებში, როცა "მადრიდში" ბევრი რამ არეულია, თასზე აბა ვინ გააჩერებთ და ჩემპიონთა ლიგაც მალე განახლდება.
როგორ მოხდა, რომ ასეთ მზადყოფნაში შეხვდა გუნდი ფინალს? სეზონის დასაწყისისგან განსხვავებით ყველა ჯანმრთელია. მხოლოდ გავი იშუშებს მძიმე ტრავმას. ახალგაზრდებიც დაბრუნდნენ, ბებრებიც მწყობრში არიან, მეკარეებიც ჯანზე არიან. ბარსას სკამიდანაც კი მაგარი შევსება ჰქონდა და განაცხადს, რომ გადავხედე უკვე ნათელი იყო, რომ ფინალს მოიგებდნენ.
სიგიჟე პირველ ტაიმში
დიდად სანახაობრივად ვერ დაიწყო, მაგრამ სცენარი მაინც გამოიკვეთა. "მადრიდმა" ცენტრი დათმო, თამაში კონტრშეტევებზე ააწყო და ამ თამაშში მათი მთავარი იმედი ვინისიუსი იყო, რადგან მბაპე ტრავმის გამო სკამზე აღმოჩნდა. ვინისთან ერთად შეტევაში ითამაშა გონსალო გარსიამ, შანსი ორივეს მიეცა და ორივემ ქარს გაატანა. რატომღაც გაუგორეს ბურთი ჟოან გარსიას. ამ დროისთვის ლა ლიგისა და სავარაუდოდ არა მხოლოდ ლა ლიგის საუკეთესო მეკარეს. აბა, ასე როგორ გაუტან გოლს?! არადა, კლასიკოში ეს ბურთები შესაგდებია. გარსიას თუ გამოცდილება არ ეყო, ვინისიუსისგან ცოტა გასაკვირიც იყო ეს გაგორებული ბურთი.
ბარსას უჭირდა მომენტების შექმნა, რაფინია იყო კაცი, რომელიც ყველა ეპიზოდიდან კარში დარტყმას ცდილობდა და რამდენჯერმე შეაწუხა კიდეც კურტუა. იამალი ნელ-ნელა სწავლობდა მეტოქეს, ლევანდოვსკი კიდევ თავისი მომენტის მოლოდინში იყო. ამ დროს მოხდა რაღაც სასწაული, რამაც აბსოლუტურად ყველაფერი შეცვალა. ასეთი პასი მხოლოდ რონალდინიომ იცოდა, ეს რა ვნახეთ, ეს რა მაგიური შეხება იყო! ლამინემ ოლივანდერის ჯოხივით გაიქნია ფეხი და რაფინია ზღაპრული პასით ერთი-ერთზე გაიყვანა, ეს რომ გოლით არ დასრულდეს... ვაჰ, არ დასრულდა. გააფუჭა ბრაზილიელმა. ვერ შეასრულა ისე როგორც წინა წელს "ბაიერნთან". ძალიან დასანანი იყო და რამდენადაც რაფინიას ვიცნობთ ამ მომენტში უკვე ვიცოდით, რომ ეს კაცი მატჩის დასრულებამდე აბსოლუტურად ყველაფერს გაიღებდა მოსაგებად, იმაზე მეტს, ვიდრე აქამდე ჰქონდა განზრახული, რადგან ამ გაფუჭებული მომენტის გამო უფრო მეტი პასუხისმგებლობა აიკიდა და თავად ნამდვილად ასეთი კაცია, რომელიც მძიმე პასუხისმგებლობას გრძნობს, ატარებს და ერევა კიდეც.
ეს ფიქრია ახლა ჩემს თავში და ცენტრში ფერმინისგან იღებს ბურთს რაფინია, გარბის ფლანგზე, რიცხობრივი უპირატესობა აქვს, იხსნება სივრცე იამალზე, იმ კაცზე, რომელმაც ცოტა ხნის წინ რაღაც მაგიით ერთი-ერთზე დატოვა, ჰა ბიჭო, დაუბრუნე ვალი, მიეცი ეს დასაწვავი პასი, შენ თუ ვერ გაგაქვს იმას მაინც გაატანინე, გაახილე მარჯვენა თვალი შენი ჭირიმე! არა ძმებო, მოჭუტა ეს მარჯვენა, გახსნა მარცხენა, პასი არ აღიარა, ერთი გასწია რივალდოს მსგავსად და გაუშვა შორეულ კუთხეში, ბიჭოს... დიდი რწმენის კაცია რაფინია. ასეთ გოლებს დიდი რწმენის გარეშე ვერ შეაგდებ, რადგან ასეთ გოლებს პირველ რიგში, დაჯერება უნდა, ჯერ უნდა დაიჯერო რომ გავა, არადა, რთული დასაჯერებელია, მცველი გიშლის, კარში ორმეტრიანი კაცი დგას, რომელიც ხელს რომ სწევს სამ მეტრამდე აღწევს, ასე როგორ უნდა გაიტანო? დიდი რწმენის კაცია-მეთქი, ვამბობ. დაიჯერა და გაიტანა. მოიხსნა მხრებიდან წუთების წინ აკიდებული სიმძიმე და ისე ლაღად იგრძნო თავი, რომ გასაფრენადაც აღარაფერი აკლდა.
თურმე, ჯერ სადა ვართ, თურმე, ხურდებიან.
წავიდა "მადრიდი" კონტრშეტევაზე და კარგად იფიქრეს ფრენკიმ და ფერმინმა, რომ წასაქცევია ახლა ეს კაცი, ცენტრშივე, პასამდე, მაგრამ ვერა და ვერ წააქციეს, მიიტანეს ბურთი მაინც ვინისიუსამდე, აი, მერე კიდევ კუნდე იყო ძალიან ფრთხილი, რატომღაც ზედმეტად დისტანციაზე. ისე უნდა ეთამაშა ვინისთან, როგორც რაფინიამ ითამაშა, ახლოს და აგრესიულად, ის კი დისტანციაზე დარჩა, ზედმეტი სიფრთხილით, ბრაზილიელმა ჯერ კუნდე მოიცილა, მერე კიდევ კუბარსი არ შეიმჩნია, რატომ მოხდა ასე? ისევ იგივე პრობლემაა, როგორც ჩანს არავინ ეუბნება ამ კაცს, ხელების უკან წაღება ამ დროს დამღუპველია, იმდენად კარგავ კორდინაციის უნარს, რომ ნებისმიერი შეძლებს შენს მოტყუებას, განსაკუთრებით კი ვინისიუსი. ამას ჯობია ხელები ბუნებრივ მდგომარეობაში გქონდეს და თუ მოგხვდა დარტყმის მერე, ჯანდაბას, მოგხვდეს, ეგ უფრო ნაკლებ საშიშია, ვიდრე კორდინაციის დაკარგვა საჯარიმოში. მოკლედ, დიდი სისულელეა ეს თავის დაზღვევა.
მაგარი გოლი შეაგდო ვინიმ. ამ მატჩს რომ მოუხდა ისეთი.
გადის კიდევ ორი წუთი და კიდევ ერთი სილამაზე იხატება, ამჯერად "მადრიდის" კართან. ორმეტრიანი კაცი ისევ უსაქმოდ დატოვეს. ამჯერად პედრია ჯადოქრის როლში და ლევანდოვსკი, ღმერთო ლევანდოვსკი, ცოცხალი კლასი, ცოცხალი ლეგენდა. ეს პირველი შეხება სახელმძღვანელოშია შესატანი. როგორ უნდა მოქმდედებდეს ფორვარდი, ბოლო შეხება კი არ შეეშლებოდა, ბოლო შეხების ოსტატია. გადაუგდო კურტუას და ბარსა ისევ წინ გაიყვანა. ულამაზესი იყო, მაგრამ თურმე, ისევ ყველაფერი წინ არის.
მსაჯმა რამდენი დაამატა არ ვიცი. გოლამდე გადაწყვიტა თამაში და ბევრი ლოდინი არ დასჭირვებია. "მადრიდმა" კუთხურიდან შეაგდო, ბევრს ეცადა რაფინია, მაგრამ მაინც ვერ გადარჩა გოლს, გარსიამ შეაგდო. ჯერ ერთი ძელი იყო, მერე მეორე, შევარდა მოკლედ. ასე ინება არაბულმა ცამ. ასეთი თრილერი.
სხვა ვინ იზამდა
მეორე ტაიმი უფრო ნერვიული იყო. ლამინე გვამხიარულებდა. წამოიკიდებდა "მადრიდელებს" და დასდევდნენ მერე ერთიანად. კარგი მატჩი ჰქონდა, მაგრამ წინა სეზონისგან განსხვავებით ერთი რამ უნდა აღინიშნოს, ნაკლებად სახიფათოა მეტოქის კართან, საგოლე მომენტებს ვგულისხმობ, წინა სეზონში გაცილებით ხშირად ცდილობდა გატანას და ხშირადაც გამოსდიოდა, ახლა კარისგან შორს არის, რაც ვერ ვიტყვი, რომ პოზიტიური მოვლენაა მის ზრდასა და განვითარებაში.
შეცვლები ბარსამ დაიწყო - ლევანდოვსკის ნაცვლად ფერანი გამოვიდა, ფერმინის ნაცვლად ოლმო. დაგვაკლდა რაიმე? არა მგონია. ეს ბიჭებიც მაგრად უბერავენ. ფერანი ხომ კლუბის საუკეთესო ბომბარდირია, ოლმო კიდევ ყოველთვის დიდი ძალაა. თუმცა, ვერც მან და ვერც იამალმა საჭირო პასი ვერ გააკეთეს რაფინიაზე, სულ ცარიელი იყო ხოლმე მარცხენა ფლანგზე, სულ ყველაფერი იგინა ისეთ დღეში ჩავარდა, პასს თუ არ მომცემთ, უბრალოდ დავავლებ ფეხს ამ ბურთს და ჩემ ჭკუაზე გავაკეთებ ყველაფერსო.
კაი ძმაო, იყოს ეგრე.
ვის გააქვს ასეთი გოლი? ხომ გეუბნებით დიდი რწმენის კაცია-მეთქი. როგორ დაიჯერა რომ ასე გოლს შეაგდებდა? მოუმზადებლად, კინაღამ კისერი მოიტეხა დარტყმის დროს, მაგრამ სჯერა და გადის, ყველაფერს იჯერებს და ყველაფერი გოლად იქცევა. მის თავში სხვა ამბები ხდება. რწმენა ათამაშებს ამ კაცს და ვუსურვებ რომ არასდროს დაკარგოს, ვუსურვებ რომ ყოველთვის მაგრად სჯეროდეს, რომ რასაც აკეთებს სწორია, რასაც აკეთებს გამოვა.
არათუ მიდასის გონებას, მიდასის ხელსაც სჯეროდა, რომ ყველაფერს ოქროდ აქცევდა.
ფეხი დაუცდა, რიკოშეტი იყო, უშნოდ აიჭრა, კურტუა სხვაგან გაფრინდა, ბურთი კარში ჩაეშვა. ბარსამ მოიგო. უკვე ვიცოდით, რომ მოიგო, სანერვიულო წუთებამდე. ნერვიულობა კიდევ დაგვჭირდა, იმიტომ, რომ დე იონგი გააძევეს და მბაპე შემოიყვანეს და მერე ჩვენც არაუხო შევუშვით და აბა ამაზე როგორ არ ინერვიულებს კაცი, მით უმეტეს, რომ ჰქონდა "რეალს" ორი კარგი შანსი, მაგრამ ვერ გამოიყენეს, არც გარსიამ იკადრა ცუდი ამბავი და ეგ არის, ფლიკის გუნდი ისევ ჩემპიონია!
ეს ერთი და სხვა მრავალი.
წინ რა გველის
წინ "რასინგია". დიდი არაფერი. მთავარი ჩემპიონთა ლიგაა, სადაც ბარსა უნდა ეცადოს, რომ საუკეთესო გუნდებში მოხვდეს, იქნებ აცდეს პლეიოფს და ეგ ამბავიც მალე დაიწყება. მანამდე კი გავერთობით, რადგან ყველა ჯანზეა და როცა ყველა ჯანმრთელია, ბარსას გამჩერებელი არავინ არის. ფლიკმა საჩუქარი დაიმსახურა - იქნებ კანსელუს გარდა, ცენტრალური მცველიც მიიღოს.
ბლოგში გამოთქმული მოსაზრებები Barcamania.ge-ს ადმინისტრაციისას ყოველთვის არ ემთხვევა და ზოგ შემთხვევაში, ის საკითხისადმი ავტორის სუბიექტურ დამოკიდებულებას გამოხატავს.
მომხმარებლებს, რომლებიც იმყოფებიან ჯგუფში სტუმარი, ამ მასალაზე კომენტარის დამატების უფლება არ აქვთ.
კომენტარები [ 13 ]