მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ბოლო ამოსუნთქვა მძიმე კვირის წინ

გამოტოვებული მატჩიც ჩავატარეთ! სატურნირო ცხრილი მაინც ვერ დაბალანსდა, მადრიდის “ატლეტიკოსა” და “სევილიას” ერთით ნაკლები თამაში აქვთ ჩატარებული, ამიტომ, ცხრილი ისევ ვარაუდებით ითვლება.

რომ არა მოულოდნელად დაკარგული ქულები, ცხრილი ბევრად კარგი სანახავი იქნებოდა, განსაკუთრებით იმის გახსენებისას, რომ “ატლეტიკოსთან” “კამპ ნოუზე” გვაქვს სათამაშო, თუმცა, მაინც არ შეიძლება, რომ ამ სეზონში რამეს მოულოდნელი ვუწოდოთ, გუნდი ძალიან არასტაბილურია და როდის რას მოიმოქმედებს, კაცმა არ იცის.

“ელჩესთან” თამაში მარტივად მოვიგეთ, ეს ძალების დაზოგვით იყო გამოწვეული თუ უხასიათობით, რთული სათქმელია. კლემან ლანგლეს ჩაგდებული თამაშის გამო დიდი კრიტიკა ხვდა წილად, ბაზასთან შეკრებილმა ქომაგებმა ერთი-ორი ტკბილი სიტყვაც მიაძახეს და ბუნებრივია, ასეთი რამ მთელ გუნდზე ცუდად იმოქმედებდა.

მატიეს კომენტარიც მოვისმინეთ, ლანგლე სკამზე დასვეს და მესი ბომბარდირთა დავაში დაწინაურდა.

დაცვა

სახეცვლილი შემადგენლობა ვიხილეთ. მარჯვენა ფლანგი ისევ მინგესას დაუთმეს, სერჟი რობერტო ჯერ ვერ ახერხებს დაბრუნებას, ხოლო სერჟინიო დესტის ადაპტაცია ყველაზე მეტად გაიწელა, თუ მირალემ პიანიჩს არ ჩავთვლით. დესტის იმედი სამომავლოდ ნამდვილად შეიძლება, რომ გვქონდეს, აი პიანიჩი ბართომეუს მორიგ შედევრად დარჩება ისტორიას.

პედრი ყველაზე მარტივად ადაპტირდა, ხოლო ტრინკაუს დრო დასჭირდა, თუმცა, ვხედავთ, რომ თამაშიდან თამაშამდე უმატებს, უფრო დამაჯერებელია, ბურთს ნაკლებად კარგავს, მომენტებს ქმნის, მაგრამ გატანა უჭირს, ეს გამოსწორებადია.

მინგესას ეტყობა, რომ აკადემიის პროდუქტია, თავს ისე გრძნობს, როგორც სახლში, დესტისგან განსხვავებით არც მორიდებულია და არც შეშინებული, არც არავისთან სჭირდება გაშინაურება.

დაცვის ცენტრში პიკე-უმტიტის დუეტი ვიხილეთ, ერთ სახიფათო მომენტს თუ არ ჩავთვლით, “ელჩეს” ბევრი არაფერი შეუქმნია. “კამპ ნოუზე” ბოლოს როდის გაგვიტანეს, მხოლოდ სტატისტიკოსებს ახსოვდათ, ჰოდა, ჰქონდათ ისტორიული გოლის გატანის შანსი, მაგრამ ქარს გაატანეს.

მცველების შეფასება არ ივარგებს, ასეთ გუნდთან რა უნდა დაგვენახა? უმტიტი კონცონტრირებული იყო პირველი პასის დროს, ეს არის და ეს, ძალიან უცნაურ მომენტში საზარდული დაიზიანა, ვერც გამეორებაზე გამოჩნდა, რა მომენტში რა იტკინა, ხელი გაირტყა ფეხში და ხოხვით გაგორდა მოედნის მიღმა, მერე ისევ შემობაჯბაჯდა. ახლა მცველების ხელიდან გამოცლა არაფრით არ შეიძლება, თუნდაც ცუდ ფორმაში მყოფ უმტიტიზე იყოს საუბარი.

ჟორდი ალბას ჰქონდა ძალიან დიდი თავისუფლება, ხშირ შემთხვევაში ფლანგს მხოლოდ ის აკონტროლებდა, როგორც დანი ალვესს უთმობდნენ თავის დროზე, ამან მეორე ტაიმში შედეგიც გამოიღო, შეტევაში ჩართულმა მშვენიერი კომბინაცია გოლით დაასრულა.

ნახევარდაცვის ტრიო

ამჯერად პიანიჩი ვნახეთ. ვერ დატოვა კარგი შთაბეჭდილება. საერთოდ, მე მგონი, ნანობს კიდეც, რომ “ბარსაში” ამოყო თავი. დრო და დრო წაიწუწუნებს ხოლმე, რომ მეტ სათამაშო დროს იმსახურებს, მაგრამ როცა ათამაშებენ, ჩანს, რომ არ იმსახურებს. მარტო იმიტომ თუ მოხვდება ძირითადში, რომ ბუსკეტსს მუდმივად თამაში არ შეუძლია, თუმცა, აღარც პიანიჩია პატარა ბიჭი.

ასეთი ფეხბურთელის გუნდში დატოვება არ შეიძლება. არც მოტივაცია ეტყობა, არც ენთუზიაზმი, შესაბამისად, ვერც აგრესია შემოაქვს თამაშში და ვერც სისწრაფე. თანაც, არ არის პიანიჩი კლასიკური საყრდენი, ესეც სათქმელია, უფრო რვიანზე თამაშობს, მაგრამ ძალიან იშვიათად თუ ეძლევა ამ პოზიციაზე თამაშის შანსი.

მადლობა მირალემ გაწეული სამუშაოსთვის, სეზონის ბოლოს უნდა დაგვტოვო.

პედრიმ და დე იონგმა კიდევ ერთი მაღალი დონის თამაში ჩაატარეს, თუმცა, იგივე უნდა გავიმეოროთ, რაც მცველებთან მიმართებაში ითქვა – “ელჩესთან” არ ღირს ქება-დიდებად დაღვრა, რაც ვნახეთ კარგი იყო, ლამაზი გამოვიდა, გაგვიხარდა, მაგრამ იგივეს ველით “სევილიასთან”, თანაც ორჯერ, ჯერ ლა ლიგაში, მერე თასზე, ქება-დიდებაც მერე იყოს.

თავდასხმა

მესიმ ძალიან კარგი გოლები შეყარა, პირველ გოლს ეტყობოდა მაინც, რომ ლა ლიგის თამაში იყო, მოქაჩეს და დააგდეს, აი მეორე გოლი, როგორც ვარჯიშზე ისე შეაგდო, დე იონგის კარგი დრიბლინგის და პასის მერე, მიაწვინა მცველებიც და მეკარეც – ვინ იქცევა ასე? ვინ თამაშობს ასე? არავინ, ამიტომაც გაწვა ყველა, მესიმ გააკეთა ის, რასაც არავინ ელოდა, მიუხედავად იმისა, რომ მსგავსი რამ ასჯერ მაინც ექნება გაკეთებული, უბრალოდ სათამაშო ლოგიკაში არ ჯდება, რომ დასარტყმელ მომენტში მთელი გუნდი აფორთხიალო და ისე შეაგდო კარში.

ბრეითუეიტი კარგი იყო, ორი საგოლე პასი მიითვალა, ჩვეულად იაქტიურა, ასეთ გუნდებთან მისი დაყენება უფრო ჭრის, რადგან დიდ გუნდებთან კლასი არ ყოფნის, პატარა გუნდებთან კი გრიზმანზე და დემბელზე ბევრად მოტივირებული და მონდომებულია.

თვქენი არ ვიცი, ტრინკაუს თამაში მომეწონა, ის ძალიან კარგი დრიბლინგი, რომელიც პირველ ტაიმში გოლით ვერ დაასრულა, გამოუცდელობის ბრალი იყო, ეგეც დალაგდება, წესით უნდა დალაგდეს.

სხვა მხრივ, წუნი შემცირებული აქვს, უფრო მეტ მომენტს ქმნის და კარგი იქნება თუ კარშიც უფრო ხშირად დაარტყამს, აქვს ამის ნიჭი და გამოსაყენებელია.

დემბელე ისევ მხოლოდ თავისთვის თამაშობდა და გრიზმანმა ისევ გააცუდა ორი კარგი მომენტი.

გამოითქვა მოსაზრება, რომ “ბარსა” ფრანგებისგან უნდა დაიცალოს. ვეთანხმები ამ პოზიციას, ყველაფერთან ერთად, ერთმანეთზეც ცუდ გავლენას ახდენენ. იყო დრო, როცა “ბარსა” გაზულუქებული ჰოლანდიელებისგან დაიცალა და დაიწყო აღმავლობის პერიოდი, ახლაც იგივე ამბავი გვჭირდება.

“სევილია” 

შემდეგი მატჩი “სევილიასთან” გვექნება, ჯერ გასვლაზე ლა ლიგის ეგიდით, შემდეგ სახლში კოპა დელ რეიზე. ეს პირველ რიგში მწვრთნელების დაპირისპირება იქნება, ვინ როგორ შემოინახავს ძალებს, ვინ როგორ შეძლებს სიახლის შემოტანას, მოტივირებას, ყველაფერი ხელის გულზე გამოჩნდება. ორივე თამაში ძალიან მნიშვნელოვანია, ლა ლიგაში “სევილიას” მხოლოდ ორი ქულით ვუსწრებთ და თამაშით მეტი გვაქვს ჩატარებული, კოპა დელ რეიზე კი “ქამბექი” გვჭირდება, რაც ერთადერთი გზაა ტიტულის მოსაგებად.

ასეთი კვირა გველის, დაძაბული და საინტერესო.

ვნახოთ, რას იზამს მისტერ კუმანი.