სიკვდილის ჯგუფი და შემჭიდროვებული გრაფიკი

თუ ხელმძღვანელები ეჭვობდნენ კიდევ 1-2 კარგი ტრანსფერის გაკეთებაზე, ახლა დანამდვილებით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ეჭვები გაფანტულია. “ბარსა” აუცილებლად ყველა რგოლში მაქსიმალურად დაკომპლექტებული უნდა შეხვდეს ლიგის თამაშებს, რადგან სიკვდილის ჯგუფი გვერგო. თან ამ სიკვდილსაც ხომ გააჩნია, “ბაიერნი” გვხვდა წილად. ისტორიულად, ყველაზე უხერხული მეტოქე. ჩემი კოშმარები სათავეს 1998/99 წლების სეზონიდან იღებს, მაშინაც სიკვდილის ჯგუფი იყო, ფერგის “მანჩესტერი”, ჰიცფელდის “ბაიერნი” და ვან გაალის “ბარსა”, ჩვენი გუნდი 100 წლიან იუბილეს ზეიმობდა, ამასთან დაკავშირებით უამრავი ღონისძიება ჩატარდა, ლიგის ფინალი კი “კამპ ნოუზე” შედგა. სეზონის წინ ისეთ შემადგენლობას მოუყარეს თავი, რომ ყველა ტიტულისთვის უნდა გვებრძოლა, მაგრამ “ბაიერნმა” ყველაფერი გააფუჭა. ზუსტად რომ “ბაიერნმა” ჩაგვტოვა, მიუხედავად იმისა, რომ “ბარსა” ბევრ კომპონენტში სჯობდა. ფინალში “ბაიერნი” და “მანჩესტერი” გავიდნენ, მერე რაც მოხდა, ლეგენდარულ ისტორიად იქცა, ვიღაცისთვის ჭრილობად, ვიღაცისთვის უზომო სიხარულად.  

შესაძლოა, “ბარსას არ გაუსვრია, მაგრამ “კამპ ნოუმ” ძალიან დიდი ნაიარევი დაუტოვა გერმანელებს. არ უყვართ ეს სტადიონი, როგორ უნდა უყვარდეთ იმის მერე? 

ურთიერთშეხვედრებს, ორ ფილოსოფიას, კრუიფსა და ბეკენბაუერს რაც შეეხება, ამაზე ვწერდით თავის დროზე, ზუსტად წილისყრის შემდეგ დაგვიწერია, იმ კოშმარის წინ, რაც თავზე დაგვატყდა, შეგიძლიათ გადაავლოთ თვალი, – აი, აქ. 

არც მანამდე გვქონდა კარგი მოგონებები, ლისაბონმა სულ სხვა სიმძაფრე შესძინა ამ დაპირისპირებას, ამჟამინდელი ჯახი კი დამატებით ინტრიგას ატარებს. მთავარი ამ ინტრიგაში, რა თქმა უნდა, რობერტ ლევანდოვსკია. გერმანელებმა ვერ გაიგეს, რატომ გაცვალა ლევანდოვსკიმ მწვერვალზე მყოფი კლუბი გარდაქმნის ეტაპზე მყოფ კლუბში, არც მაშინ ესმოდათ, არც ახლა ესმით, დიდად შეურაცხყოფილნი დარჩნენ, ენა აღარ გაუჩერებიათ და ჟოან ლაპორტას, ამ დიპლომატიაში მოთავსებულ კაცს ათქმევინეს, ყველამ თავის გერმანელ მამიდას მიხედოსო. 

ცეცხლი აინთო და ნავთი დაასხეს ზევიდან!

არსებობს კონსპირაციის თეორია, უეფა შეგნებულად აწყვილებს კლუბებს ისე, რომ მათი დაპირისპირება მაქსიმალურად ნახვადი და შესაბამისად, შემოსავლიანი იყოს. ამიტომ მოხვდა ახალგადმოსული იბრა პირველივე წელს “ინტერთან” ერთად ჯგუფში, გათეთრებული კაკა “მილანთან” და ასე შემდეგ, თუმცა, მცდარი და ალოგიკური მოსაზრებაა, რადგან, ნამდვილად ასე რომ იყოს, პირველ რიგში პსჟ იქნებოდა “ბარსას” მეტოქე, აბა რა უნდა ყოფილიყო იმაზე სანახაობრივი, ვიდრე მესის დაბრუნება საფეხბურთო ტაძარში?!

არც ის დაგვავიწყდეს, რომ გამდრიდებული ბექჰემი ოფიციალურ შეხვედრაში არასდროს დაბრუნებულა “ოლდ ტრაფორდზე”. ასე რომ, ისღა დაგვრჩენია, წილისყრისა და უბრალო ბედისწერისა დავიჯეროთ, საფეხბურთო ღმერთებს ასე მოუნდათ, პოლონელის ხილვა სურთ გერმანელების წინააღმდეგ. 

“ბარსა” იმაზე მეტად არის მზად, ვიდრე წინა წელს იყო ჯგუფურ ეტაპზე. მაშინ უშანსოდ დავმარცხდით, “ბაიერნი” ორი თავით მაღლა იდგა. ახლა უფრო მეტს ველით, რასაკვირველია. 

“ბარსა” გაძლიერდა, “ბაიერნზე” კი ვერ ვიტყვით, რომ დასუსტდა, კიბატონო, ლევანდოვსკი დაკარგეს, მაგრამ, არც მანე გამოიყურება ურიგოდ, თითქოს უფრო მეტი სისწრაფე შესძინა გუნდს, მანე, სანე, გნაბრი, საოცარ სისწრაფეზე თამაშობენ, რა თქმა უნდა, დაგვჭირდება ძლიერი განაპირა მცველი.

ეგ კი არა, ამ წილისყრის მერე “ბარსა”, შესაძლოა ბერნარდუს მიუბრუნდეს, თან ისე, რომ ფრენკიც არ გაუშვას გუნდიდან, სასწორზე ძალიან ბევრი რამ დევს. ლაპორტა ვაბანკზე წავიდა, ყველაფერი ამ სეზონზე დადო და პირველივე წილისყრამ ზურგი აქცია, – ან ყველაფერი, ან არაფერი. სანამ სატრანსფერო ფანჯარა ღიაა, ყოველგვარი რისკი გამართლებული იქნება.

“ინტერი” ახლა უკეთესი გუნდია, ვიდრე წინა სეზონში. მათ ბოლოს ვალვერდეს ეპოქაში ვეთამაშეთ. ბესიკ ხარანაულად წოდებული ვალვერდე დიდად არ მოგვწონდა, რადგან “ბარსას” იდენტობისგან არაფერი დატოვა, თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ ორგანიზებული გუნდი ჰყავდა და შედეგს უპრობლემოდ დებდა, (თუ ორ კატასტროფას არ ჩავთვლით ლიგის პლეი-ოფში). “ინტერს” ვაჯობეთ, მეორე მატჩში “ბარსას” თავი არ ჰქონია მოსაკლავი და შესუსტებული შემადგენლობით გავიდა მოედანზე, ვალვერდეს აქიმარებდა, მისმა გუნდმა კი “ინტერი” ჯგუფში ჩატოვა, ანსუ ფატის წყალობით. “ინტერი” “ბარსას” გამო ორჯერ ჩარჩა ჯგუფში და ახლა არ იქნებიან კარგ ხასიათზე. 

“ინტერში” ლუკაკუ დაბრუნდა. ფეხბურთელი, რომელიც დიდ გუნდებთან მოედანზე არ ჩანს. თითქოს ურთულესი ამბავია, რომ ამხელა კაცი მოედანზე არ ჩანდეს, მაგრამ, დიდ გუნდებთან, დიდ მატჩებში ასე ხდება, ლუკაკუს უჩინმაჩინის მოსასხამს მოარგებენ და კაციშვილი ვეღარ პოულობს. გადასარევი ინდიკატორია იმის გასაგებად, უკვე დავუბრუნდით საჭირო სიმაღლეს, თუ ვერა, ლუკაკუმ თუ გოლი შეგვიგდო, ესე იგი, ჯერ კიდევ კრიზისში ვართ. იმ გახსენებულ მატჩში კი გაგვიტანა, მაგრამ ხომ ვთქვი.. შესუსტებული შემადგენლობით ვიყავით. 

მეოთხე გუნდი “პლზენია”. 

მათი მიზანია, ვინმეს ერთი ქულა წაგლიჯონ. ვისაც წაგლეჯენ, ის გახდება აუტსაიდერი. 

ასეთი ამბავია. მოსაწყენად არ გვეცლება. 

ახლა კი კიდევ ერთი დამაინტრიგებელი ამბავი. მოგეხსენებათ, ნოემბერში მსოფლიო ჩემპიონატი აიღებს სტარტს, ამიტომ, ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფური ეტაპი, ორი ნოემბრისთვის უკვე დასრულებული უნდა იყოს. სექტემბერ-ოქტომბერში 5 ტური ჩატარდება, 1-2 ნოემბერს კი უკანასკნელი. ყველაფერი ელვის სისწრაფით ჩაივლის. 

ძალიან, ძალიან უცნაური სეზონი გველის, უცნაური და საინტერესო, ყველა შემთხვევაში დრამატული, რომელიც ან დიდ სიხარულს მოიტანს, ან დიდ მწუხარებას, ამ სეზონში სხვაგვარად არ გამოვა. აბსოლუტურად ყველაფერი სასწორზეა შეგდებული.