მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ფლიკმა ვერ გათვალა

გადამწყვეტი მომენტი მატჩის 65-ე წუთზე შეიქმნა, ჩვენი და კიდევ ათასობით ადამიანის დაწუნებული ფერან ტორესი დრიბლინგით დაიძრა მეტოქის კარისკენ, ორი ფეხბურთელი ჩამოიცილა და მეკარეს პირდაპირ კვერცხებში მოარტყა. შეეძლო ანგარიშის გათანაბრება, მეორე ტაიმის დინამიკა ისეთი იყო რომ “ბარსა” მთლიანად შეცვლიდა თამაშის სურათს, მაგრამ ფერანმა კვერცები არჩია. 

ამას “ოსასუნას” გოლი მოჰყვა და სხვაობა ისევ ორამდე გაიზარდა. “ბარსამ” ბოლომდე იბრძოლა, მაგრამ მარცხით სწორედ ამ მომენტში დამარცხდა. 

სასტარტო 

ამას გადახალისება აღარ ჰქვია, ფლიკი ფაქტობრივად ბ გუნდით გამოვიდა მოედანზე – პენია (იძულებითი ცვლილება), დომინგესი, მარტინი, გარსია, ვიქტორი, ტორე – ეს ხალხი ძირითადთან ახლოსაც არ იქნება სრული შემადგენლობის მობილიზების შემთხვევაში. უნდა გვესმოდეს რომ “ბარსა” მესამე შემადგენლობით თამაშობს, ასეთ დროს კი ყველა მატჩის მოგება შეუძლებელია. როტაციას მიმართა, სხვა გზა არ აქვს, კალენდარი მაქსიმალურად დატვირთულია, ტრავმები ხშირია, ასაკი მცირე. ასე რომ, ფლიკის სტრატეგია აბსოლუტურად გასაგებია, უბრალოდ ახლა არ იმუშავა. 

განსაკუთრებით ცუდი შეხვედრა ჰქონდა დომინგესს, არც მარტინი ბრწყინავდა, მაგრამ დომინგესის დაცვის ცენტრში ყურება მართლა რთული იყო. სერჟი 19 წლის არის, ვინ იცის იქნებ დადგეს მისგან კარგი მცველი, მთავარია შეცდომებზე ისწავლოს. პირველი გოლის დროს პოზიცია ცუდად ჰქონდა შერჩეული, მეორე გოლის დროს ბურთის ჩაჭრა უნდა ეცადა და არა მანძილის მოგება, შორიდან მარტივია საუბარი, კაცმა არ იცის ბურთმა მართლა ასე ახლოს ჩაუარა თუ არა, ეკრანზე ასე გამოჩნდა. კარლეს პუიოლი იყო ამის ოსტატი, სასწავლად შეუძლია “ჩელსი” “ბარსას” უყუროს, 2006 წელს, გადათხრილ “სტემფორდ ბრიჯზე”, იქ ჩაჭრა კარლესმა ფრენკ ლამპარდის 2-3 ასეთი პასი. 

სერჟი მესამე გოლშიც “ვარსკვლავია”, პენალტი აიკიდა. მეოთხე ჯანდაბას, იამალს უფრო ჰქონდა ბრალი. 

მოკლედ, არ დაივიწყო ეს საღამო სერჟი, ბევრი იფიქრე, ცივი გონებით, შეცდომებზე ისწავლე და ჯერჯერობით გადაჯექი სკამზე. 

მეორე ტაიმი 

პირველთან შედარებით ცოცხლად დაიწყო და “ბარსას” გაუმართლა კიდეც, მეტოქის მეკარე ჯერ პასის დროს შეცდა, მერე კი პაუ ვიქტორის ნაცოდვილარი გაუშვა, რა დარტყმა იყო ეს?! გადააფურთხა კარისკენ! მეკარე ერერამ კი მაინც გაუშვა. თან, საკუთარ კედლებში თამაშობს, საკუთარ ქომაგს გული გაუხეთქა და კარსუკან ალბათ შეამკეს კიდეც ლამაზი სიტყვით. 

შეეძლო “ბარსას” გათანაბრება – ლევანდოვსკის, და განსაკუთრებით ფერანს უნდა გაეტანა., მაგრამ არ მოხდა ასე. მერე ცვლილება იყო და ვიფიქრე რომ ეგ არის, მოვატრიალებთ ამ მატჩს – იამალი და რაფინია გამოვიდნენ. იამალის ყველა შეხება უკვე მაგიური ხდება, ამ შეხვედრაშიც ორი ძალიან მაგარი პასი გაჭრა, ვერ შეირგეს, მაგრამ კი შემორჩა გონებას. რაფინიაც აქტიური იყო, მართლა კარგი ლიდერია, ამ გუნდში მით უმეტეს. 

ვერ გაიტან – გაგიტანენ! 

ჯერ 3:1 გახდა ანგარიში, მერე კი შორიდანაც გაისროლეს – 4:1. 

“ბარსამ” პრესტიჟის გოლიღა გაახერხა, თანაც, ძალიან ლამაზად, ლამინე იამალმა ულამაზესი გოლი შეაგდო. უკვე 30 წუთიც ჰყოფნის ჩვენს გასაოცებლად. შეცდომაც ჰქონდა, მაგრამ ეგ არაფერი, მთავარია რომ გრძელდება ეს საოცარი პროგრესი. 

ჰანსი ფლიკის მარცხი 

ყველა ფეხის დაცდენის მერე უფრო ძლიერი ბრუნდება, ეს კიდევ კარგი ანალიზის დამსახურებაა. ეჭვი არ არის, ეს მარცხიც საზრდელად წაადგება, შეცდა სასტარტო შემადგენლობაში და მიმაჩნია რომ ცვლილებებშიც შეცდა. შესაძლოა, დროც ვერ გათვალა სწორად და ვერც ის გაიაზრა რომ ამ სტადიონზე თამაში არასდროს არის მარტივი. რაღაცით “მესტალიასაც” წააგავს, ხმაურიანი ქომაგები ჰყავთ, ყველა შეხების ფასი რომ იციან ისეთი. 

თავში ნაადრევად დაუტრიალდა ჩემპიონთა ლიგის მატჩი, თითქოს ჩათვალა რომ ლა ლიგაში სულ ასე ლაღად ივლის და ჩემპიონთა ლიგის დრო მოვიდაო, ჰოდა, არ არის ეგრე მარტივად საქმე. 

სანაკრებო პაუზამდე ორი მატჩია, როგორც ჩანს, დაბრუნებას არავინ იჩქარებს, ჯერ პაუზა იქნება და მერე უნდა ველოდოთ შევსებას. პირველ რიგში, ალბათ გავი გამოჩნდება, დიდი ხანია არ გვინახავს, ოლმოც მალე უნდა დაბრუნდეს წესით და მერე მოვლენ დანარჩენებიც. ახლა მხოლოდ ეს სურვილია ჩვენთან – ვნახოთ ფლიკის “ბარსა” სრული შემადგენლობით. 

შტეგენს აღარ უნდა ველოდოთ, სამაგიეროდ, სჩესნი გვეყოლება საქმეში სანახავი. 

წინ “იანგ ბოიზია”. 

 მალე შევხვდებით!