მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: არა ომს – ფეხბურთის დროა

ისე მოხდა რომ ჩანაწერის ყურება მომიწია, ამიტომ, არ მქონია მატჩთან ის ემოციური ბმა, როგორიც ბევრ თქვენთაგანს, ჯერ ანგარიშს მოვკარი თვალი და მერე დავიწყე თავიდან მატჩის ყურება. დამავიწყდა “ბარსას” თამაში, ხანდახან ასეც ხდება, გავიწყდება ისეთი რაღაცები, რასაც არასდროს დაივიწყებდი, ასეთი ამბები გავიწყდება მაშინ, როცა ხდება ის, რაც არ უნდა ხდებოდეს. 

დღე ომით დაიწყო. 

უსაშველოდ აუტანელია ეს უძლურების შეგრძნება, როცა გულით გინდა ვინმეს დაეხმარო და გაზიარებული პოსტის მეტს ვერაფერს აკეთებ, თუმცა, მჯერა, რომ ჩვენი უმცირესი მხარდაჭერაც კი მნიშვნელოვანი ნაბიჯია საერთო საქმისთვის. ამიტომ, რაც შეგვიძლია ის უნდა გავაკეთოთ და ერთი წამითაც არ უნდა შეგვიპყროს ეჭვმა, რომ ამ ყველაფერს აზრი არ აქვს. 

ისევ და ისევ, მომესმა სიტყვა – “ფეხბურთი და პოლიტიკა უნდა გაიმიჯნოს“, ჩვენს ქვეყანაში ხშირად ისმის ხოლმე, არათუ მიუღებელი, ტრაგიკულიც კია, რომ პოლიტიკოსებისგან გვესმის ეს ყველაფერი, თან, ყოფილი ფეხბურთელებისგან. სამარცხვინოა. 

ვიცი, რომ აქ ამის განმარტება არ არის საჭირო, შეგნებული და მცოდნე ხალხი იყრის თავს, მაგრამ, პატარა ასაკის მომხმარებლებიც შემოდიან და მათთვის ცოტა უფრო დაწვრილებით დავწერ, – არასდროს ფეხბურთის ისტორიაში, პოლიტიკა ფეხბურთის მიღმა არ ყოფილა. ფეხბურთი დაიწყო პოლიტიკით, პოლიტიკამ შთაბერა სული, ჩვენი საყვარელი გრანდები პოლიტიკოსების დაარსებულია, ყველაზე მძაფრი დაპირისპირების ისტორიები პოლიტიკურ ხასიათს ატარებს, მათ შორის, “ბარსა”-“რეალის”, გრანდების ნწილი მუშათა კლასის დაარსებულია, რომელთაც ასევე პოლიტიკური მიზნები ამოძრავებდათ, დიდი ჩემპიონატები პოლიტიკური მიზნით ტარდებოდა, შემდგომ პერიოდში აქტიურად იყვნენ ჩართულნი მუსოლინი, ფრანკო, ჰიტლერი და სხვა ლიდერები, სპორტი ყოველთვის იყო პოლიტიკური იარაღი, პროპაგანდის ყველაზე ეფექტიანი საშუალება, ფეხბურთი განსაკუთრებით, იმიტომ, რომ მსოფლიოს ყველაზე პოპულარული თამაშია, შესაბამისად, ყველაზე აქტიურად იყენებენ. 

რომ არა პოლიტიკა, ფეხბურთი ქუჩის საზღვრებს ვერ გასცდებოდა. ფეხბურთი და პოლიტიკა განუყოფელია. 

ჩვენთვის ყოველთვის ნათელი იყო ეს კავშირი, გამომდინარე იქიდან, რომ საბჭოთა ჩემპიონატში გვიწევდა თამაში, მაგრამ, როგორც ჩანს, ვიღაცებს მაგრად დაუბნელდათ და არაფერი ახსოვთ. იუგოსლავიის ომი მოედანზე, ბობანის მოქნეული წიხლით დაიწყო, ვიღაცამ შეიძლება ისიც მითხრას ეგ წარსულიაო, ჰოდა, დღვანდელზე დაფიქრდეს, ის რომ ჩემპიონთა ლიგის მთავარი სპონსორი “გაზპრომია”, ეს შემთხვევითი სულაც არ არის, ის რომ ამდენი წლის განმავლობაში რუსეთი “შალკეს” აფინანსებდა ესეც პოლიტიკური პროექტია, რეგიონი მათი ინტერესის სფეროშია, რადგან, “ჩრდილოეთის ნაკადი” ამ რეგიონში გადის, “შალკე” კი პროპაგანდისტული იარაღია იმისათვის, რომ პოზიტიურად იყოს შეფუთული, ჰოდა, ამდენი მცდელობის მიუხედავად, ისე დალპა ეს ყველაფერი, რომ “გასპრომი” გააპანღურეს, “ჩრდილოეთის ნაკადი 2” ჯერჯერობით დაიბლოკა და იმედია არასდროს განხორციელდება. 

რომან აბრამოვიჩმა “ჩელსი” გასართობად იყიდა? არა. ახლო აღმოსავლეთიდან ფეხბურთის დაპყრობა გართობის მიზნით ხდება? არა, ამის მიღმა პოლიტიკა დგას. საფეხბურთო ფინანსების ძალიან დიდი ნაწილის მიღმა ბუნებრივი რესურსების კომპანიები დგანან, ამ კომპანიებს მიღმა კი კონკრეტული სახელმწიფოები. 

ამის მერე, ადამიანი, რომელიც იტყვის, რომ ეს ორი სფერო ერთმანეთისგან უნდა გავმიჯნოთ, ან იდიოტია, ან კიდევ რაღაც უარესი, რაც აქ არ დაიწერება. თუ არ ესმის, რომ ეს სფეროები ვერ გაიმიჯნება, მაშინ იდიოტია, თუ ესმის, მაგრამ, მაინც იმას ამბობს, რასაც ამბობს, მაშინ, თქვენ დაარქვით სახელი. 

ახლა კი მატჩს მივუბრუნდეთ. 

STOP WAR! – ასე დაიწყო თამაში. 

ჩავიმ არჩევანი გააკეთა, როგორც აღმოჩნდა აბსოლუტურად სწორი, რაღაც ზუსტად ვივარაუდეთ, რაღაც ვერა. მაგალითად, ვივარაუდეთ, რომ ტრაორე “ნაპოლისთვის” დაასვენა და დააწყებინებდა, მაგრამ, დემბელეს ბოლოდროინდელი ფორმიდან და ფერანის უღიმღამო თამაშიდან გამომდინარე, თითქოს ესპანელი უნდა დაეტოვებინა სკამზე, მაგრამ, აქ სულ სხვა საკითხი შემოდის, სადაც ჩანს, რომ ჩავი წინ იყურება. ფერანს ბოლომდე ენდობა, არ უნდა, რომ თვითრწმენა დაუკარგოს, აძლევს შეცდომების დაშვების საშუალებას და წნეხში არ აქცევს, თქვა კიდეც, – მერე რა, სუარესმაც ცუდად დაიწყო “ბარსაში” თამაშიო, გამხნევებაც ასეთი უნდა! იცის, რომ ფერანი კლუბის მომავალია, დემბელე კი სეზონის ბოლოს დიდი ალბათობით წავა, ამიტომ, მცირე უპირატესობას ყურადღებას არ აქცევს, ერთი ნაბიჯი უკან, სამი ნაბიჯი წინ, – ასეთია ჩავის გათვლა და იმედია გაამართლებს. 

გავი თუ პედრი? ეს იყო მეორე კითხვა და ჩავიმ პედრი არჩია. შეცდომაც არ დაუშვია. ძალიან მაგარი ამბავია, რომ არჩევანის საშუალება აქვს, ის რომ ნახევარდაცვაში კონკურენციაა გუნდზე ძალიან დადებითად აისახება, ფაქტობრივად, ყველამ მოუმატა თამაშს. შეცვლებიც ისეთი იყო, რომ დასკვნის გამოტანის საშუალებას მოგვცემს, ყველაზე ადრე გავი შემოიყვანა, ყველაზე გვიან ფერანი გაიყვანა. ყველაფერი გათვლილია, გუნდი დალაგებულია, “ბარსა” პროგრესირებს. 

როგორ მოხდა, რომ ასე მარტივად გადავტეხეთ “ნაპოლი” წელში? აღმოჩნდა, რომ კონტრშეტევებზე ბევრად მეტი მომენტის შექმნა შეგვიძლია, სეზონის პირველ ნახევარში ამის შანსი არ გვქონდა, რადგან, საამისოდ ფეხბურთელები არ გვყავდა, მხოლოდ დემბელეს შეეძლო გაქცევა, მაგრამ კონტრშეტევისთვის მხოლოდ გაქცევა არ კმარა, სწორი და სწრაფი გადაწყვეტილების მიღებაა საჭირო. ფერანი-ობამეიანგი-ტრაორე, ეს ფეხბურთელები ამის საშუალებას იძლევიან და რა ლამაზად გამოდის ეს ყველაფერი! 

პირველი გოლი ჩაშლილ კუთხურს მოჰყვა, ორი გოლი გამახსენა, ერთი გენიალური კონტრშეტევა იყო, რომელიც სამეულმა გაითამაშა და გვარდიოლას “ბარსას” ბრწყინვალე გოლით დაგვირგვინდა, ინიესტა-ანრი-ეტო’ო, ეს ამბავი იყო. დახატეს, დაგლიჯეს! 

მეორე ევროპის ჩემპიონატის ფინალი, ესპანეთი-იტალია, ალბას გოლი, ბევრი არაფერია მსგავსი, გარდა ჟორდი ალბას აჩქარებისა, მომენტის ზუსტი გრძნობა და აჩქარება თავისუფალ ზონაში, შესრულებაც წააგავდა, მიუხედავად იმისა, რომ სხვადასხვა ფეხით გაიტანა, – დაბალ ახლო კუთხეში! 

ამას მიჰყვა და მიჰყვა! მომენტი ბევრი იყო, ყველა არ გავიდა, თუმცა, რაც გავიდა საკმარისია. ქებათა ქება ფრენკი დე იონგს, უმაღლესდი დონის მატჩი ჩაატარა და საუკეთესო თუ არა, ერთ-ერთი საუკეთესო გოლი შეაგდო არა მხოლოდ “ბარსაში”, არამედ კარიერაში. რაიმე კითხვა თუ არსებობდა, ახლა მოხსნილია, ძირითადის უპირობო წევრია და გაყიდვაზეც არავინ იფიქრებს. ნელ-ნელა გაუგო ჩავის და როგორც ჩანს, ჩავიმაც გაუგო დე იონგს, შემთხვევითი არ ყოფილა, რომ ბოლომდე დატოვა თამაშში. 

პიკეს გოლიც ძალიან კარგი გამოვიდა. საერთოდ დაცვა არ ყოფილა ცუდი, ერთი ტერ შტეგენი გამოფრინდა უშნოდ, რასაც პენალტი მოჰყვა და მეორე გოლის დროსაც დაუდევარი თამაში ვნახეთ, მაგრამ, საერთო ჯამში, მშვენიერი იყო. 

ობამ კი ლამაზი წერტილი დასვა. აკრეფილი აქვს. წესით არ უნდა გაჩერდეს, გოლის გემო იგრძნო და ახლა მხოლოდ გოლებს ველით მისგან. 

წილისყრაზე დიდად არ ვღელავ, ვინც გინდათ გამოუშვით!

შემდეგი მატჩი “ბილბაოსთან”, “კამპ ნოუზე”, ლამაზ თამაშს და კარგ შედეგს დაველოდებით, მანამდე კი – მშვიდობიანი დღეები გქონოდეთ. 

ღმერთი ფარავდეს უკრაინას!