მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: Adios Ronald!

ისტორიული მატჩი გამოდგა! 

წავაგეთ, მაგრამ გვიხარია. 

უკვე მეორედ ვწერ სათაურს – Adios Ronald! ამჯერად მართლა წავიდა. ამჯერად მართლა გაუშვეს. დარჩა კუმანი “ბარსას” ლეგენდარულ ფეხბურთელად და უმაქნის მწვრთნელად. ბევრი იმუშავა, ბევრი იჯუჯღუნა, მძიმე შეცდომებიც დაუშვა, ერთი თასი დაგვიტოვა, (მადლობა ამისთვის) და წავიდა. 

ასეთი სიხარული, როგორც წესი დიდხანს არ გრძელდება, ერთგვარი ამოსუნთქვაა, სხვა არაფერი. ცვლილება იყო საჭირო და როგორც იქნა, ნაბიჯი გადადგეს. ახლა მეორე ამოსუნთქვის ჯერი მოდის, ანუ, ვინ იქნება მთავარი მწვრთნელი? ჯერჯერობით ისე ჩანს, რომ ჩავი უნდა იყოს. მხოლოდ ლაპორტა აყოვნებდა ამ გადაწყვეტილებას და კუმანმა იმდენი ქნა, რომ ჟოანმაც თავი დააქნია. თუმცა, ვნახოთ, ბევრი დრო არც არის დარჩენილი. 

რას ნიშნავს ეს? ნიშნავს იმას, რომ მთავარი მწვრთნელი უფრო ფანებს მოჰყავთ, ვიდრე პრეზიდენტს. ჩავის ფანები უფრო ითხოვენ, ბარსელონაში, საქართველოში, კამბოჯაში, ყველგან. თუ ჩავიმ ვერ გაამართლა, პასუხისმგებლობას, რა თქმა უნდა, პრეზიდენტს დააკისრებენ, მაგრამ გულის სიღრმეში რაღაც უშნოდ გაგვკრავს, თუ ჩავი დაინიშნა ფანებსა და “ბარსას” შორის დიდი ემოციური კავშირი დაბრუნდება, რადგან, ახლა ყველა ისე გრძნობს თავს, თითქოს პრეზიდენტი თავად იყოს, გავუშვით კუმანი, მოგვყავს ჩავი. 

კუმანის დარჩენას აზრი არ ჰქონდა, მაგრამ, ცვლილებისთვის ძალიან სახიფათო დრო შეირჩა, ამიტომ ვაჩქარებდით ლაპორტას, ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფური ეტაპი დასკვნით ეტაპს უახლოვდება, გასვლა გვაქვს კიევში, სადაც ფეხის დაცდენა და ჯგუფში ჩარჩენა ერთი იქნება. 

პირველი რიკი პუჩი გამახსენდა. ამოისუნთქა ბიჭმა, ალბათ შეჰყვირა კიდეც სიხარულით, ახლა მომდევნო მწვრთნელმაც თუ დაიწუნა, დაიხუროს ქუდი და წავიდეს სადმე სხვაგან. ისე ჯიუტად რჩებოდა კლუბში, განათხოვრებას უარობდა, ალბათ იმიტომ, რომ კუმანის ბედზე გარკვეული წარმოდგენა ჰქონდა, იცოდა, რომ ის უფრო სწრაფად წავიდოდა, ვიდრე თავად. მუშაობა კი ბევრი მოუწევს, მაგალითად, ჩავისთვის 4-3-3 დე-ენ-ემის ნაწილია, ორი პოზიციისთვის კი კონკურენცია ძალიან მაღალია. დე იონგი, პედრი, გავი, რომელსაც ჩავი ძალიან აქებს. ნიკო, რომელიც “რაიოსთან” ერთადერთი ნათელი წერტილი იყო და.. ვიღას ახსოვს პუჩი?! თუმცა, კონკურენცია კარგია. აი, კოუტინიოსგან არაფერი აღარ გამოვა, გუშინდელ შეხვედრაში კიდევ ერთხელ დაგვარწმუნა, რომ მაქსიმუმი 30 მილიონი ევრო იქნება, თუ ეს თანხა ავიღეთ, ესე იგი, მაგრად გვივაჭრია. მაგასაც ვინმე შეშლილი არაბი თუ გადაიხდის. 

წარსულში მიღებული გადაწყვეტილებები, რა თქმა უნდა, შეფერხებას გამოიწვევს, მაგალითად, ჩავის კი არა, ვინც არ უნდა მოვიდეს, ლუკ დე იონგი არავის სჭირდება, ეს მხოლოდ კუმანის წარმოსახვაში დალაგდა ასე, დე იონგი “ბარსას” ფორვარდად! თან, საჯარიმოში ნეიმარზე უკეთესიაო. კარგია, რომ ბრეითუეიტის მსგავსად ხუთწლიანი კონტრაქტი არ გაუფორმეს. 

საშინელი მატჩი იყო. ისეთი ცუდი იყო, რომ დეპაიმ პენალტიც ვერ გაიტანა. თითქოს ზუსტად ის დღე იყო, როცა კუმანი უნდა წასულიყო. ბევრი ეცადა რამე გამოსვლოდა, ვაფასებ ამის გამო, მაგრამ ბევრი შეცდომა დაუშვა და თავიდანვე განწირული იყო, კუმანის კანდიდატურა ბართომეუს გარდა არავის მოსწონდა. ჰოლანდიელის გაწეულ სამუშაოს მომდევნო დღეებში შევაფასებთ, აქედანვე ნათელია, რომ გაცილებით მეტი მინუსი ჰქონდა, ვიდრე პლუსი. 

ჰოდა ასე, რაღაც ახალი იწყება. ეს ახალი ვეტერანების შეცდომებს ვერაფერს უშველის. ბუსკეტსი სტაბილურობას ვეღარ დაიბრუნებს და პიკე სისწრაფეს, მაგრამ, როგორც მინიმუმ, კლუბი თავის იდენტობას უნდა დაუბრუნდეს. ეს კი უმთავრესი ამბავია. “კამპ ნოუზე” ფეხბურთი უნდა დაბრუნდეს. მერე კი გულშემატკივარიც დაბრუნდება. 

საინტერესო დღეები გველის წინ. მოლოდინი დიდია, “ბარსას” აღორძინების დასაწყისს ველით. თუნდაც, ამ წყალწაღებული გუნდით. ეჭვი არ მეპარება, ახლა მესისაც ძალიან უნდა აქ ყოფნა. პარიზი არ გამოდგა მისი ქალაქი და არც პსჟ ჩანს მისი გუნდი. გადის მოედანზე და ცხენივით არბენინებენ, სიამოვნებასაც ვერ იღებს თამაშით. მაგრამ.. ეგ უკვე წარსულია. აღარ ეშველება. 

წესით და რიგით, სეზონის პირველი ნახევრის გადამწყვეტი მატჩისთვის ახალი მწვრთნელი უკვე უნდა გვყავდეს. “ბენფიკას” სახლში დავუხვდებით, “კამპ ნოუ” გაიტენება. ვინც არ უნდა იყოს თავკაცი, მხარდაჭერა ძალიან დიდი ექნება და.. მერე ვნახოთ!