მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: კრიზისის ნიშნები ბარსელონაში

                          მოდი პირდაპირ ვთქვათ - ეს მოსალოდნელი იყო. ისეთი მარცხის შემდეგ როგორიც ბარსამ მადრიდში იგემა, სწრაფად ვერ მოდიან ხოლმე გონზე. ახლაც ასე იყო, თანაც, თუ სხვადასხვა გამოცემებს დავუჯერებთ ფლიკსა და ფეხბურთელებს შორის კამათიც ყოფილა. ყოველთვის არ მუშაობს ეს ცენტრამდე ამოწეული დაცვის ხაზი და რაიმე სხვა არის მოსაფიქრებელიო, სწუხდნენ თურმე ფეხბურთელები, ფლიკს კი ჯიუტად უთქვამს, რომ ეს მისი გზაა და ასე აპირებს ბოლომდე სიარულს. მოკლედ, რაღაც აირია. მაგრამ ისეც არ არეულა, რომ დაულაგებელი გახდეს. 

ერთადერთი გზა გონზე მოსასვლელად ახალი სისხლი იყო. ის კაცი, ვისაც მადრიდულ მარცხში მონაწილეობა არ მიუღია, მას უნდა შემოეტანა სულ სხვა განწყობა და მენტალურად განადგურებული ფეხბურთელებიც უნდა გაემხნევებინა, თითქოს ასეც მოხდა, ძალიან ახოს ჩავიარეთ მსგავს სცენართან. 

რაფინია დაბრუნდა 

ბრაზილიელი დაბრუნდა და იყო საუკეთესო. სამწუხაროდ მზად არ აღმოჩნდა ბოლომდე სათამაშოდ, თორემ სამი ქულაც ჩვენი იქნებოდა, ამაში ეჭვი არ მეპარება. პირველ ტაიმში რომ ბარსა რაღაცას ჰგავდა ეს პირველ რიგში რაფინიას დამსახურებაა. როგორც სჩვევია, მოედნის ყველა მონაკვეთზე აქტიური იყო, ბურთიც ამოჰქონდა, დაცვაშიც ეხმარებოდა გუნდს და მომენტებსაც ყველაზე მეტად ის ქმნიდა. რაღაცებში არ გაუმართლა. ძელს გაარტყა ბურთი ისეთ მომენტში უკვე გოლი რომ მეგონა. მხოლოდ მას სჩვევია ასეთი დაფარული დარტყმა, მცველს რომ ჰგონია კუთხეს ვფარავო და მაინც კარში რომ მიდის. სამი კარგი მომენტი ჰქონდა, ერთიც იამალს, შეიარა მეტოქის საჯარიმოში და მეკარისთვის არც შეუხედავს ისე სცადა მისთვის ბურთის თავზე გადაგდება, არაფერიც არ გამოვიდა, ფეხზე დარჩა გაზანიგა და ბურთიც მარტივად მოიგერია. არაფერს არ ჰგავდა დანი ოლმოსა და ფერმინ ლოპესის დუეტი მოედნის ცეტრში. ფერმინის ასეთი ცუდი მატჩი ამ სეზონში არ მახსენდება, დანო ოლმომ კი ტაიმის ბოლოს პენალტის დარტყმის უფლება მოიპოვა, მაგრამ მაინც ვერ ჰქონდა კარგი თამაში. ნიშნულთან კიდევ მესამე დამრტყმელი მივიდა - ლამინე იამალი. ლევანდოვსკი სკამზე იჯდა, რაფინიამ რატომღაც არ დაარტყა, ვითომ რატომ? ფორმაში არა ვარო? პენალტთან რა შუაშია ღმერთმანი... იამალს 100%-იანი მაჩვენებელი ჰქონდა, აქვს პენალტის დარტყმის ნიჭი, კარგი პაუზა აიღო, ისეთი რომ გააქვავა ადგილზე გაზანიგა, მაგრამ დარტყმა ვერ აღმოჩნდა ზუსტი, ისევ იმ ძელს მოხვდა რაფინიამ რომ გაარტყა. ასე მორჩა ტაიმი. უიღბლოდ. მატჩის გარდამტეხი მომენტი ეს იყო. 

ბევრად ცუდი ტაიმი - რაფინიას გარეშე 

სანამ რაფინია იყო მოედანზე ბარსა ინტენსივობას ინარჩუნებდა და მომენტები ისევ იქმნებოდა. ერთ ასეთ მომენტს გოლიც მოჰყვა, კუნდეს ჩაწოდების შემდეგ კუბარსიმ შეაგდო ძალიან ლამაზი გოლი. თავური დარტყმით, ასე თუ ისე ახლო მანძილიდან. დიდად ემოციურად არ აღუნიშნავს, თითქოს არ ეხალისება თამაში. ან, შეიძლება მცირე ხნის წინ არჩათვლილი გოლი გაახსენდა, შეიძლება შიშიც გამოჰყვა - ახლა დაუსტვენს ეს არასწორი და გამიუქმებსო იფიქრა. არ დაუსტვენია არავის. ჩაითვალა გოლი. ბარსა დაწინაურდა და სულ რაღაც ორი წუთი იყო კმაყოფილი, მერე დაცვაში შეცდომების კასკადს ლემარის გოლი მოჰყვა. "ჟირონამ" გაათანაბრა. აქამდე გუნდებს რამდენჯერმე უთამაშიათ ორშაბათ დღეს და ბარსას არცერთხელ არ მოუგია. 

ამ რთულ დროს რაფინიაც გავიდა მოედნიდან და ყველაფერი ბევრად ქაოტური გახდა. მის ნაცვლად შემოსული ბარდაჯი კი ძალიან ცუდი იყო. ცენტრშიც და ფლანგზეც. არაფერი გონივრული ბარსას თამაშში აღარ დარჩა. მხოლოდ იამალი ამწვავებდა თამაშს ინდივიდუალური ოსტატობის ხარჯზე, სხვა მხრივ კი ჟოან გარსია იყო კაცი, რომელიც ბარსას ბოლომდე თამაშში ტოვებდა და ბოლომდე გვეგონა, რომ ამ ურთულესი მატჩის მოგებაც შეიძლებოდა. 

სად იყო ფერან ტორესი? არ იყო. მე არ მინახავს. ამბობენ, რომ იყო სადღაც, მაგრამ მე არ დამინახავს. 

73-ე წუთზე ლევანდოვსკი და არაუხო გამოიყვანეს. ესე იგი, ჩაწოდებები მომრავლდებოდა, ესღა დარჩა იარაღად და რაღაც მხრივ იმუშავა, ყოველ შემთხვევაში, არაუხო ყველაზე ახლოს იყო გატანასთან, მომეჩვენა, რომ მცველმა შეუშალა ხელი, მას მოხვდა დარტყმის მერე, ამიტომ ასცდა კარს. ლევანდოვსკიმაც მიიღო თავისი მომენტი და შეაგდო კიდეც, მაგრამ გვარიან თამაშგარეში აღმოჩნდა. ზუსტი წამი გაექცა, ვეღარ შეაფასა მომენტი კარგად, რაც იშვიათია მის შემთხვევაში. 

86-ე წუთზე "ჟირონამ" მეორე შეაგდო. ამჯერად ვერც გარსიამ უშველა გუნდს. ნებისმიერ შემთხვევაში კარგავდა ბარსა ლიდერობას, ან ერთი, ან ორი ქულით. ორი გამოვიდა. "რეალ მადრიდი" ორი ქულით წინ გაიჭრა. 

ფლიკს მსაჯთან ჰქონდა პრეტენზიები. ვერა და ვერ შეეგუა მსაჯების დაბალ დონეს. ჩვენ კიდევ მთელი ცხოვრებაა ამას ვუყურებთ. ადრე სასაცილო იყო, გასაბრაზებელიც იყო, თქვენი არ ვიცი, მე დიდი ხანია შევეგუე, ეს ესპანური ფეხბურთის განუყოფელი ნაწილია. მათ უნდა გააკეთონ რაღაც ისეთი, რასაც ახსნა არ აქვს და არც თავად შეიწუხებენ თავს ასახსნელად. 

წინ რა გველის 

წინ არ გველის ჩემპიონთა ლიგა. კიდევ კარგი. აბა წარმოიდგინეთ რა რთული იქნებოდა ახლა ლიგის თამაში. გველის "ლევანტე", ეს ყველაზე იოლი მატჩი იქნება იდეაში, აი მერე ურთულესი კალენდარია წინ - "ვილიარეალი", "ატლეტიკო", "ბილბაო", "სევილია", და მანამდე ჩემპიონთა ლიგაც განახლდება. 

ცუდი პერიოდია. ფაქტია. თასიდან ცალი ფეხით გავარდნილია გუნდი. ლა ლიგაში ლიდერობა დაკარგა, მაგრამ არაფერია დასრულებული. კრიზისსაც ვერ დავარქმევ. ორი მატჩის წაგება კრიზისი ვერ იქნება. უბრალოდ ჩანს, რომ შიგნით ვერ არის ჰარმონია, და იქნებ პედრის დაბრუნებამ სულ სხვა ეფექტი იქონიოს.