უსმან დემბელე: ბარსელონაში თამაშზე ყოველთვის ვოცნებობდი

“ბარსაში” 20 წლის ასაკში გადავედი. პროფესიონალურ დონეზე მხოლოდ წელიწადნახევარი მქონდა ნათამაშები და ჯერ კიდევ ვსწავლობდი. “ბარსელონაში” ყველაზე მეტი რამ ვისწავლე, გავიზარდე როგორც ადამიანი და ფეხბურთელი.

ასევე, მართალია, რომ იქ ბევრი რამ გადავიტანე, ძალიან რთული პერიოდები მქონდა. შემდეგ, ნელ-ნელა, ყველაფერი გაუმჯობესდა. ეს ახალგაზრდა პროფესიონალი ფეხბურთელის ლოგიკური ევოლუციაა – წლების გასვლასთან ერთად ბევრი რამ იცვლება. 

მეორე წელს ფიზმომზადების მწვრთნელი დავიქირავე, რამაც მოედანზე და მის გარეთ ბევრი რამ შეცვალა. სავარჯიშო სესიების დროსაც ვმუშაობდით და თავისუფალ დროსაც. ის პარიზშიც ჩემთან ერთადაა. დარბაზშიც ვვარჯიშობთ.

“ბარსელონა” ძალიან დიდი გუნდია, მაგრამ პსჟ-იც დიდი კლუბია. გულწრფელად რომ ვთქვა, დიდ განსხვავებას ვერ ვხედავ [იცინის].

“კამპ ნოუ” უდიდესია, ისტორიით სავსე, მაგრამ “პარკ დე პრენსის” ატმოსფერო გამორჩეულია.

ლუის ენრიკესთან ურთიერთობა, მეტ-ნაკლებად, ჩავისთან ურთიერთობას ჰგავს. ამ უკანასკნელთან დიდებული მოგონებები მაკავშირებს, ერთმანეთთან ძალიან ახლოს ვიყავით. მან ბევრი რჩევა მომცა და მენდო. ლუის ენრიკეს კი დიდ ხანია ვიცნობ და ბედნიერი ვარ, რომ ის ჩემი მწვრთნელია.

ბავშვობაში, ჩემი პირველი მაისური ინგლისის ფორმა იყო, დევიდ ბექჰემის სახელით. სტივენ ჯერარდიც ძალიან მიყვარდა, შემდეგ კი “ბარსელონაში” ლეო მესისა და ანდრეს ინიესტას შევხვდი. მესი ყოველთვის ჩემი ფავორიტი ფეხბურთელი იყო. ლეომ, გვარდიოლამ და ინიესტამ “ბარსა” შემაყვარეს, სწორედ ამიტომ, ამ კლუბში თამაშზე ყოველთვის ვოცნებობდი. როცა “ბლაუგრანაში” გადავედი, ოცნება ავისრულე. ინიესტასთან და მესისთან ერთად თამაში საოცარი იყო.