“სანტოსი” მესის რეკორდს არ აღიარებს

ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში პრესასა და სოციალურ მედიაში პელეს მიერ “სანტოსის” მაისურით გატანილი გოლების რაოდენობაზე ბევრი დაიწერა. ზოგიერთი სტატისტიკოსის ცნობით, ერთი გუნდის მაისურით გატანილი გოლებით რეკორდსმენი გახდა არგენტინელი ლიონელ მესი, რომელმაც “ბარსელონას” მაისურით 644 გოლი გაიტანა. ამ სტატისტიკაში გათვალისწინებული არაა ამხანაგური თამაშები, ანუ ჩათვლილია მხოლოდ, როგორც მას ზოგიერთი უწოდებს, ოფიციალური გოლები.

პელემ “ბარსელონას” 10 ნომერს უკვე მიულოცა: “ჩვენი მსგავსი ისტორიები, რომლებიც ერთი კლუბის სიყვარულს ეხება, სამწუხაროდ, ფეხბურთში უკვე ძალიან იშვიათია.” – დაწერა “მეფემ” სოციალურ ქსელში. პრესის ზოგიერთმა წარმომადგენელმა კი პელეს “სანტოსის” შემადგენლობაში ტურნირებზე გატანილი 643 გოლი ჩაუთვალა, მაგრამ არ ჩაუთვალა ამხანაგურ ტურნირებზე გატარნილი 448 გოლი, თითქოს ისინი უფრო ნაკლებად მნიშვნელოვანი იყოს.

448 გოლი, რომლებსაც დღეს არ თვლიან, პელემ გრანდების წინააღმდეგ გაიტანა. მექსიკის “ამერიკამ” და ჩილეს “კოლო კოლომ” მისგამ 9-9 გოლი გაუშვეს. 8 გოლი გაუშვა მილანის “ინტერმა”, 1960-იან წლებში ევროპის ერთ-ერთმა უძლიერესმა გუნდმა. სიაში ასევე შედიან “რივერ პლეიტი”, “ბოკა ხუნიორსი”, “რასინგი”, “უნივერსიდად ჩილე”, “რეალი”, “იუვენტუსი”, “ლაციო”, “ნაპოლი”, “ბენფიკა” და “ანდერლეხტი”. ხოლო “ბარსელონამ”, რომელსაც მესი ამჟამად წარმოადგენს, პელესგან 4 თამაშში 4 გოლი გაუშვა.

ანალიტიკოსებს ასევე აქვთ არგუმენტი, რომ ამ 448 გოლიდან ბევრი გატანილია ამხანაგურ მატჩში, სუსტი და რეგიონალური მასშტაბის მეტოქეების წინააღმდეგ. ასეც რომ იყოს, თამაშები ჩატარდა ოფიციალური ფორმებით და ოფიციალური წესებით. უნდა შეგახსენოთ, რომ იმ დროს გუნდები ამხანაგურ შეხვედრებს მხოლოდ რეგიონალური და ეროვნული ფედერაციების ნებართვით ატარებდნენ. ეს წესი დადგენილი იყო FIFA-ს მიერ. მეტოქის სისუსტე სტატისტიკის ანალიზისთვის იდეალური მსაზღვრელი არაა. “ეიბარის” კარში გატანილი გოლი სტატისტიკურად “ვალენსიას” კარში გატანილ გოლს უდრის. “ტრანსვაალის” (სურინამული გუნდი) კარში გატანილ გოლს იგივე ფასი აქვს, რაც “რეალის” კარში “სანტიაგო ბერნაბეუს” ცენტრიდან გატანილ გოლს.

ბრაზილიის მიერ მსოფლიოს 1958 წლის ჩემპიონატის მოგების შემდეგ, ამხანაგური მატჩები ბრაზილიური კლუბებისთვის ფეხბურთელების შესანარჩუნებლად მთავარ საშუალებას წარმოადგენდა. ევროპული კლუბებისგან არსებული უდიდესი ინტერესის მიუხედავად, ისეთი ფეხბურთელები, როგორებიც პელე, პეპე, ზიტო და კოუტინიო არიან, მაინც “სანტოსში” რჩებოდნენ.

გარდა ამისა, სანაკრებო ფეხბურთის სტრუქტურა განსხვავებული იყო. არ არსებობდა FIFA-ს მიერ დადგენილი თარიღები. კლუბები ფეხბურთლებს დიდი ხნის განმავლობაში ელეოდნენ. პელეს “სანტოსის” 2-2 თვით დატოვება მოუხდა 1962, 1966, 1969 და 1970 წლებში.