მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ერთიც შეაგდე მეფეო

                  მატჩი იყო ისეთი როგორიც ბილბაოში გამოდის ხოლმე. მძიმე და რთული. საქმე გაართულა დანაკლისმა, ბარსამ ხომ ორივე განაპირა მცველი დაკარგა, მათ გარეშე კიდევ რთულია თამაში. კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი და ღირებული გახდა კანსელუს ტრანსფერი. თურმე რა დროული ყოფილა. დაიკავა ადგილი დაცვის მარჯვენა ფლანგზე, მარცხნივ კი ჟერარ პაოლო მარტინი ვიხილეთ. სხვათა შორის, ერთი კვირის წინ ჟერარს თავად პაოლო მალდინიმ გაუგზავნა თავისი მაისურა. საჩუქარიც ასეთი უნდა, მის ყურამდეც მისულა, რომ ბარსაში თამაშობს კაცი, რომელსაც პაოლო მალდინის ეძახიან.

ფლიკმა თავს უფლება მისცა ასეთ რთულ შეხვედრაშიც კი დასვენების უფლება მიეცა ფეხბურთელებისთვის, სკამიდან დაიწყეს პედრიმ, ფერმინმა, რაფინიამ და ლევანდოვსკიმ. შუა კვირაში ლიგის მატჩია “ნიუკასლთან” და მთავარი მოქმედი პირები მზად უნდა იყვნენ. კიდევ უფრო გვიან ჩაერთო თამაშში კაპიტანი, მიუხედავად იმისა, რომ ბარსას მცველები აკლია, არაუხოს ადგილი მაინც ვერ გამოინახა ძირითადში.

ბარსას მატჩამდე ითამაშა “რეალ მადრიდმა” და მოიგო თავისი მატჩი. მოიგო ბოლო წუთებზე, მოიგო როგორღაც და ისევ დატოვა ინტრიგა ლა ლიგაში, მაგრამ ფლიკს მაინც დაუტოვეს ერთი შეცდომის უფლება.

ეს ფეხბურთი არ არის

ბარსა პირველ ტაიმში არ ჰგავდა თავის თავს, რადგან ეს გუნდი არ ჰგავდა და არც იყო ძირითადი შემადგენლობა. დაცვის ხაზი უკვე ვახსენეთ, ორივე განაპირა მცველი მკურნალობს, ნახევარდაცვაში კი სამივე პოზიცია შეიცვალა, რაღაც ნებით, რაღაც იძულებით, დე იონგის გამოკლების მერე დიდი ხანია ბერნალს ვუყურებთ, მაგრამ შემტევ ნაწილში ფლიკის გადაწყვეტილებით დაიკავეს ადგილი ოლმომ და მარკ კასადომ. არაფერი ამისგან არ გამოვიდა. ბურთი ვერ დაიჭირეს, ბოლო პასამდე საქმე არც მისულა. ან რომ მისულიყო რა? შეტევაში ხომ ფერან ტორესი იყო, მასზე დიდი წარმოდგენისა არასდროს ვყოფილვართ, მაგრამ მიმდინარე სეზონში ძალიან შეიცვალა, კარგად დაიწყო, გოლებს ყრიდა, საუკეთესო ბომბარდირიც დიდხანს იყო გუნდში, ახლა კი საერთოდ არაფერს აღარ ჰგავს, ზუსტად ყველაზე საჭირო დროს, ყველაზე მნიშვნელოვან პერიოდში საერთოდ არ არის ფორმაში. სეზონის ბოლოს თუ ლევანდოვსკის წასვალზე საუბრობენ, მე მგონი, ფერანის წასვლაზეც უნდა ისაუბრონ. იფიქროს ბარსამ ორ ფორვარდზე.

გარემარბებად ვნახეთ რაშფორდი და იამალი. ლამინეს ტრადიციულად არ დაუსვენია. ჩვენ კი ვშფოთავთ, მაგრამ მწვრთნელებმა ხომ ჩვენზე უკეთ იციან როდის სჭირდება დასვენება. როგორც ჩანს, ფიზიკურადაც მშვენიერ ფორმაში. თუმცა, პირველ ტაიმში საერთოდ უბურთოდ იყო. არც რაშფორდს გამოსდიოდა რაიმე, არ ყოფილა მისი დრიბლინგები სახიფათო. არც აზრიანი და არც პროდუქტიული. მოკლედ, ძალიან ცუდი ტაიმი იყო და ლოგიკურადაც დასრულდა – 0:0.

ტვინის გადანერგვის ოპერაცია

მეორე ტაიმში ჰანსი ფლიკმა გუნდს ტვინი გადაუნერგა. მოედანზე პედრი გამოვიდა. თამაშიც დალაგდა, ასე თუ ისე. აზრი შეიძინა, რაღაცას დაემსგავსა, მაგრამ სიმძლავრე მაინც აკლდა. ეგ კიდევ სულ სხვა კაცს მოაქვს და ეგ კაციც გამოვარდა მოედანზე 62- წუთზე. შემოაბიჯა რაფინიამ და ფერმინ ლოპესმა. აი, ეს უკვე ბარსელონაა. გავიდა ხუთი წუთი და ანგარიშიც გაიხსნა. გაჭრა პედრიმ ის პასი, რომელსაც იამალი მთელი მატჩი ელოდა და ვერავინ ამის გაკეთება ვერ შეძლო, პედრიმ კიდევ შეძლო, იმიტომ კი არა რომ მურტალოს ჰგავს, იმიტომ, რომ ჰარი პოტერია, ესე იგი, რაღაც მაგიური ხდება ხოლმე მის თავს. ყოველთვის. იამალმა კიდევ მხოლოდ გოლის შეგდება არ იკმარა, შეაგდო განსაკუთრებულად, ულამაზესად, იდეალურად, გააშეშა მეკარეც და ქომაგიც. უმნიშვნელოვანესი იყო ამ ამბავში ის პატარა პაუზა, ის პატარა შეხება დარტყმამდე, ამას ხომ თითქოს შეუმჩნევლად აკეთებს, ფეხს არც დგამს თითქოს მიწაზე, მაგრამ მცველი, რომელიც მის მოძრაობას არის აყოლილი, გამოუვალ მდგომარეობაში ვარდება, გაიშხლართა მოედანზე და ძლივსღა შეავლო თვალი იამალის იდეალურ დარტყმას.

ამ გოლით მოიგო ბარსამ.

ლამინე გადასარევ ფორმაშია. მთავარია სეზონის ბოლომდე შეინარჩუნოს, ან მოუმატოს. მისი გამჩერებლი არავინაა. წინა სეზონში უკვე იყო სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელი, დემბელეს ნამდვილად ვერ შევადარებ, მაგრამ მოიგო იმან ჩემპიონთა ლიგა და დააკლდა მცირე ლამინეს, ამიტომ ოქროს ბურთი ფრანგს მიაჩეჩეს, აი, ახლა, თუ ასე განაგრძო, აბა ვინ უნდა შეეცილოს, მაგრამ არც ის დავივიწყოთ, რომ სეზონის ბოლოს მსოფლიო ჩემპიონატი გველის, (ან, მსოფლიო ომი).

წინ რა გველის

წინ გველის “ნიუკასლი” და რა თქმა უნდა, არ იქნება მარტივი. მაგრამ, ბარსა ფავორიტია და წესით კი უნდა ინადირონ “კაჭკაჭებზე”.