ჰოლანდიელი სკოლის გარეშე

რონალდ კუმანის ხსენებისას, პირველ რიგში, “სამპდორიას” კარში გატანილი გოლი მახსენდება. ასეთი სიხარული “ბარსას” ქომაგებისთვის არცერთ გოლს არ მოუტანია, რადგან კუმანმა, ფინალის დამატებით დროში გაიტანა და “ბარსას” ჩემპიონთა ლიგის თასი ისტორიაში პირველად მოაგებინა.

ის დღემდე ყველაზე გამტანი მცველია, 253 გოლით და რთულად სავარაუდოა, რომ ვინმემ უახლოეს მომავალში მისი რეკორდი მოხსნას. სულ მცირე ხნის წინ, ლა ლიგაში გატანილი გოლებით, სერხიო რამოსმა გადაუსწრო, კუმანის ანგარიშზე 67 გოლია, თუმცა, აღსანიშნავია, რომ სერხიო მთელი კარიერის განმავლობაში ლა ლიგას არ გასცილებია, რონალდ კუმანი კი “ბარსელონაში” ექვსი წლის განმავლობაში ირიცხებოდა, კარიერის დანარჩენი ნაწილი ჰოლანდიაში აქვს გატარებული.

განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი გოლი “პორტუს” კარში, “ბარსამ” პორტუგალიელები ლიგის ნახევარფინალში გაანადგურა და ფინალში გავიდა, სადაც კაპელოს “მილანთან” განადგურდა, მიუხედავად იმისა, რომ ფავორიტებად ითვლებოდნენ.

აქ იმის აღნიშვნაც შეიძლება, რომ კუმანი არ ყოფილა მსოფლიოს საუკეთესო მცველებს შორის და არც ჰოლანდიის ისტორიაში გახლდათ საუკეთესო, მისი როგორც მცველის მონაცემები, ალბათ, ფრანკ დე ბურზე ოდნავ მაღალი იყო.

უნდა ითქვას ისიც, რომ კუმანი არ მიეკუთვნება რომელიმე ჰოლანდიურ სკოლას, ის “გრონინგენმა” აღზარდა, მერე “აიაქსში” და პსვ-ში ითამაშა, “ბარსელონას” შემდეგ კი ძალები “ფეინოორდში” მოსინჯა.

მწვრთნელის ამპლუაში

მოგვიანებით სამივე ჰოლანდიური გრანდი გაწვრთნა (“აიაქსი”, პსვ, “ფეინოორდი”), მანამდე ჰოლანდიის ნაკრებში გუს ჰიდინკის, ხოლო “ბარსელონაში” ლუი ვან გაალის ასისტენტი იყო.

კუმანის გაწვრთნილი ერთადერთი გუნდი, რომელზეც შემიძლია ვთქვა, რომ ძალიან მომწონდა, ამსტერდამის “აიქსი” იყო. განსაკუთრებით კარგი შთაბეჭდილება 2002/03 წლების სეზონში დატოვეს, სადაც მეოთხედფინალში “აიაქსი” მომავალ ჩემპიონთან დამარცხდა. გარდა იმისა, რომ შემტევი და კარგად ორგანიზებული ფეხბურთი ითამაშა, გუნდში სიტუაციის დალაგებაც მშვენივრად შეძლო, ეს მაშინ, როცა გუნდის ლიდერი ზლატან იბრაჰიმოვიჩი, გუნდის კაპიტან – რაფაელ ვან დერ ვაარტს, დასანახად ვერ იტანდა.

ზლატანმა ჰოლანდია-შვედეთის დაპირისპირებისას, რაფაელ ვან დერ ვაარტს კინაღამ კოჭი მოამტვრია, ჰოლანდიელი აღნიშნავდა, რომ ზლატანმა ეს განგებ გააკეთა. რაღაც ხანის მერე, იბრამ ის გოლი გაიტანა, რომელსაც ყველა არხი მუდმივად ატრიალებდა, მეტოქის საჯარიმოსთან შვიდი ცრუ მოძრაობით, მცველები მიყარ-მოყარა და ბურთი მშვიდად შეაგორა მეტოქის კარში, ამ გოლით ყველა აღფრთოვანდა, ვან დერ ვაარტის გარდა. იჯდა გაბუტული ბავშვივით და არც კი გაღიმებია.  

დაპირისპირება იყო აჰმედ მიდოსა და იბრას შორისაც. გასახდელში იბრამ წყობიდან გამოიყვანა, ეგვიპტელმა კი მაკრატელი გაუქანა და კინაღამ დაასახიჩრა. შვედი წამოხტა და მიდოს რასაც დამართებდა, ალბათ ყველას მშვენივრად წარმოუდგენია. როგორც ჰოლანდიელები ყვებიან, პირველად სწორედ მაშინ მოაწყო იბრამ, კუნ-ფუს დემონსტრირება. იბრა ავტობიოგრაფიულ წიგნში წერს, რომ ბრძოლის მერე, შეშლილებივით იცინოდნენ. ასეთები ხდებოდა მაშინ “აიაქსის” გასახდელში, მაგრამ როგორც კი მოედანზე გადიოდნენ, გუნდს საოცარი დისციპლინა ეტყობოდა, ეს ალბათ იმიტომ, რომ რონალდ კუმანი ავტორიტეტებს არ სცნობს.

არც მიდოს გაშვება გასჭირვებია და არც თავის ლიდერების სკამზე დასმას მორიდებია. როცა ენდი კოულისა და შერინგემის ურთიერთსიძულვილს იხსენებენ, ყოველთვის ახსენებენ სერ ალექსის დამსახურებას, მოედანზე არაფერი ამის მსგავსი არ იგრძნობოდა, ვერც ერთი ვერ გაბედავდა, რომ პასი დაეგვიანებინა, ასეთივე კომპლიმენტი შეგვიძლია ვუძღვნათ რონალდ კუმანს, “ცუდი ბიჭები” ისე მოურჯულებია, რომ მოედანზე დისციპლინა ყოველთვის შენარჩუნებული იყო.

ეს უფრო გუს ჰიდინკის გავლენაა, ვიდრე იოჰან კრუიფის.

2005/06 წლების სეზონში, ძალიან კარგად იმუშავა “ბენფიკაში”, ამჯერადაც მეოთხედფინალამდე მივიდა და კვლავ მომავალ ჩემპიონთან, ანუ “ბარსელონასთან” დამარცხდა. პორტუგალიაში “ბარსას” კოლოსალური უპირატესობა ჰქონდა, მაგრამ გოლი ვერ გაიტანა და შეხვედრა ფრედ დასრულდა. “კამპ ნოუზე” ყველაფერი რონალდინიოს გაცუდებული თერთმეტმეტრიანით დაიწყო, შემდეგ ბრაზილიელმა ეტო’ოს პასით ანგარიში გახსნა და ნერვიულობის დრო მოვიდა, “ბენფიკას” ჰქონდა მომენტი და რომ გაეტანა, შემდეგ ეტაპზეც გავიდოდა, მაგრამ ეს ვერ მოახერხეს და ბოლო წუთებზე მეორეც გაუშვეს.

ეს იყო კუმანის პიკი – მეოთხედფინალები. 

სხვისი აზრი არ ვიცი, მაგრამ მე რონალდ კუმანს, კრუიფის სკოლას ვერ მივაკუთვნებ, შეიძლება ცდილობს, რომ მისი აზრები მოედანზე გადმოიტანოს, მაგრამ ეგრე, კიკე სეტიენიც ცდილობდა და რა გამოვიდა, ყველამ ვნახეთ.

კიკეს არ ვადარებ (ჯვარი სწერია), უბრალოდ მისი სტილის გარკვევას ვცდილობ, ეს კი მარტივი საქმე არ არის, რადგან ყველა გუნდში სხვადასხვა მეთოდს ნერგავდა. ინგლისშიც იმოგზაურა, “საუთჰემპტონსა” და “ევერტონს” წვრთნიდა, ბევრი არაფერია სათქმელი, დევიდ მოიესის “ევერტონი” ბევრად უკეთესი იყო, “საუთჰემპტონს” კი არა უშავდა, მაგრამ რამდენად შეიძლება გახდეს ეს “არა უშავდა” “ბარსაში” დანიშვნის საფუძველი, რთული სათქმელია.

ამ დროისთვის, კუმანის ყველაზე დიდი მიღწევა, ალბათ ის არის, რომ ჰოლანდიის ნაკრებს კვლავ კარგი ფეხბურთის თამაში დააწყებინა და შედეგებიც მშვენიერი აქვს, იმის გათვალისწინებით, რომ ახალმა თაობამ ახალი გუნდი უნდა ააშენოს.

ცუდი დრო

კუმანი რომ ერთწლიან კონტრაქტს არ დათანხმდება, ყველასთვის ცნობილია. შესაბამისად, თუ ბართომეუ დანიშნავს, მომავალ პრეზიდენტს მოუწევს, რომ ან ბოლომდე აცადოს (მინიმუმ 3 წელი), ან კონტრაქტი გაუწყვიტოს და ძალიან დიდი თანხა გადაუხადოს. ეს კი ფინანსური და სპორტული მიმართულების კრახია, რადგან სწრაფად გათავისუფლებული მწვრთნელი საქმის ისევ თავიდან დაწყებას ნიშნავს.

ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, ვერ არის სწორი დრო კუმანის დასანიშნად და იმასაც ვერ იტყვი, თავად კანდიდატურა რამდენად არის სწორად შერჩეული. მაგრამ, თუ მაინც დაინიშნა, დიდი შანსია, რომ ლიონელ მესის საკლუბო კარიერაში უკანასკნელი მწვრთნელი აღმოჩნდეს.