ვან გაალი, კოუტინიო და იდენტობის დაკარგვა: “ბარსელონას” 5 საშინელი შეცდომა ამ საუკუნეში

21-ე საუკუნეში “ბარსელონა” ევროპული ფეხბურთის ერთ-ერთი დომინანტი ძალა გახლდათ – 34 მოგებული ტიტული, ეს რიცხვი ყველაფერს ამბობს. მიუხედავად ამისა, მენეჯმენტმა საკმაოდ ბევრი საშინელი შეცდომაც დაუშვა. გთავაზობთ, საუკუნის 5 საშინელ შეცდომას, რომლების გონებიდან ამოღებას კატალონიელები მუდამ შეეცდებიან. 

5. ლუი ვან გაალის მეორედ მოყვანა 

“ბარსელონას” გულშემატკივარი ჰოლანდიელი სპეციალისტის მიმართ მადლიერები იქნებიან ლა ლიგის ტიტულებისთვის, რომელიც ვან გაალმა 1997/1998 და 1998/1999 წლებში მოიგო. ასევე იმისთვის, რომ მან დებიუტის საშუალება მისცა ისეთ მომავალ ვარსკვლავებს, როგორებიც არიან: კარლეს პუიოლი, ჩავი ერნანდესი, ანდრეს ინიესტა და ვიქტორ ვალდესი, თუმცა მისი მეორედ დანიშვნა სრული არეულობის მომტანი გახდა. 

რივალდო, რომელმაც გასულ სეზონში 36 გოლი გაიტანა, გუნდიდან გაუშვეს. ვან გაალმა ვერ გამოიყენა მაშინდელი ახალწვეულებიც (რობერტ ენკე, გაისკა მენდიეტა, ხუან პაბლო სორინი და ხუან რომან რიკელმე) ლა ლიგაში 19 მატჩში მხოლოდ 6 გამარჯვების შემდეგ, ყოველგვარი გაკვირვების გარეშე, ჰოლანდიელმა კლუბი ცრემლებით დატოვა. 

4. სესკ ფაბრეგასის უფასოდ გასხვისება

სესკ ფაბრეგასის კარიერა შეიძლებოდა გაცილებით სხვანაირად წარმართულიყო, თუ ის 2003 წელს “ბარსელონაში” დარჩებოდა, თუმცა ის ფაქტი, რომ იმავე წელს, 16 წლის ასაკში სესკმა “არსენალში” ითამაშა, იმაზე მეტყველებს, რომ ის მაღალ დონეზე სათამაშოდ თავიდანვე მზად იყო. 

ჩავისთან, ინიესტასთან, ტიაგო მოტასთან, ხერარდ ლოპესთან, ედგარ დავიდსთან და ხუან რიკელმესთან ერთად, მისი დარჩენა წარმოუდგენელი აღმოჩნდა, სწორედ ამიტომ ფაბრეგასის გადაწყვეტილება კლუბის დატოვებასთან დაკავშირებით, გასაგებია. ჩნდება კითხვა, როგორ მისცეს “ბარსელონას” წარმომადგენლებმა “არსენალის” სკაუტებს შესაძლებლობა მიახლოვებულიყვნენ ახალგაზრდული გუნდის ტალანტურ კაპიტანზე? 

3. ფილიპე კოუტინიოს ტრანსფერი 145 მილიონი ევროს სანაცვლოდ 

მას შემდეგ, რაც ნეიმარმა “ბარსელონა” რეკორდული თანხის სანაცვლოდ დატოვა (222 მილიონი ევრო) და “პარი სენ-ჟერმენს” შეუერთდა, “ბარსელონას” შეტევის ხაზი სასწრაფოდ გაძლიერებას ექვემდებარებოდა. კატალონიელებს არ სურდათ ყველა ტვირთი 20 წლის უსმან დემბელეზე გადაებარებინათ, ამიტომაც ხელმძღვანელობა ვა-ბანკზე წავიდა, რათა ფილიპე კოუტინიო შეეძინა. ამ გეგმამ უბრალოდ არ გაამართლა.

კოუტინიოს ტალანტი ეჭვგარეშე იყო – მაგრამ ის არ გახლდათ მომავალი თავდამსხმელი, როგორც ნეიმარი და მომავალი 8 ნომერი, როგორც ანდრეს ინიესტა. ბრაზილიელი იყო მოთამაშე, რომელსაც განსაკუთრებული ურთიერთობა სჭირდებოდა, რათა აყვავებულიყო. ბრენდან როჯერსმა “ლივერპულში” მას შესაფერისი გარემო შეუქმნა, მაგრამ “ბარსელონაში” ლიონელ მესისთან ერთად სიტუაცია რადიკალურად სხვაგვარი იყო. 

2. სამუელ ეტო’ოს გაცვლა ზლატან იბრაჰიმოვიჩში 

სამუელ ეტო’ოსთან მუშაობა არასდროს ყოფილა იოლი, ის საჯაროდ აკრიტიკებდა ფრანკ რაიკაარდსა და რონალდინიოს. პეპ გვარდიოლას კამერუნელის გაყიდვა 2008 წელსვე სურდა, როდესაც “ბარსელონაში” მწვრთნელის რანგში მოვიდა, ჟოზე მოურინიომ კი ეტო’ო თვეების განმავლობაში სათადარიგოთა სკამზე დატოვა. 

მიუხედავად ამისა, ეტო’ოს ზლატან იბრაჰიმოვიჩში გაცვლა და 46 მილიონი ევროს დამატება ნამდვილად არ ყოფილა კარგი აზრი. “ბარსელონას” მხოლოდ ლა ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი არ გაუშვია, არამედ დაიმატა ზლატანი, რომელსაც კამერუნელზე უფრო კონფლიქტური ხასიათი ჰქონდა. 

ეტო’ო ყველაფერთან ერთად შრომისმოყვარე გახლდათ, მაგრამ იგი არ იყო მზად გვარდიოლას მეთოდებთან ადაპტირებისთვის, რაც ლიონელ მესის ირგვლივ იყო აწყობილი. 

1. საფეხბურთო იდენტობის დაკარგვა

კლუბის დევიზის მიხედვით (Mes Que Un Club) “ბარსელონა” – ეს მეტია, ვიდრე კლუბი, თუმცა ის მოედანზე განსაკუთრებულად აღარ მიიჩნევა. ჟოან ლაპორტასა და პეპ გვარდიოლას წასვლის შემდეგ, “ბარსელონაში” ხშირი ტემპით დაიწყო სტანდარტების შეცვლა და საკუთარი იდენტობიდან გამოსვლა. ეს ყველაფერი კი ლა მასიის სისტემაზე იყო დაფუძნებული, იოჰან კრუიფის მოსწავლის, ტიკი-ტაკას სტილზე. 

აკადემიის წევრები ერთი მეორეს მიყოლებით მიდიოდნენ (მათ შორის იყო სპორტული დირექტორი – ანდონი სუბისარეტა და კარლეს პუიოლი) ერთადერთი, რაც სანდრო როსელმა და ჟოსეპ მარია ბართომეუმ მოიფიქრეს, ეს გახლდათ ფეხბურთელების შეძენა სხვადასხვა კლუბებიდან კოლოსალური თანხის სანაცვლოდ, 2020 წელს კი ისინი კვლავ სრულიად მესიზე არიან დამოკიდებულნი.