მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ვინ გამოიყენა შანსი

     ბარსა შემდეგ ეტაპზეა. ისევ და ისევ, როგორც წინა სეზონებში ამჯერადაც აღვნიშნავ, რომ ლა ლიგას ამაზე ჭკვიანური არაფერი მოუფიქრებია, როცა თასის თამაშები ადრეულ ეტაპზე ერთ მატჩამდე შეამცირეს. ასე აუთსაიდერებსაც მეტი მოტივაცია აქვთ, (გასვლის და სასწაულის მეტი შანსია) და ლიდერებიც ნაკლებად იღლებიან. ქომაგებისთვისაც ვერ იყო დიდად საინტერესო ორმატჩიანი დაპირისპირებები, სადაც პირველივე შეხვედრაში მთავრდებოდა ყველაფერი და მერე უბრალოდ მოვალეობის მოხდის მიზნით აგორებდნენ ბურთს. 

ასე არ ჯობია? ჩადიხარ “გვადალახარასთან” სათამაშოდ, ერთ იარუსიანი ტრიბუნა გადაჭედილია. ეს მათი ცხოვრების მატჩია. აქ თუ ვინმე თავს გამოიჩენს გზა ეხსნება ლა ლიგისკენ, ამიტომ, ყველა იმაზე მაგრად თამაშობს, ვიდრე ოდესმე უთამაშია. ასეთ დროს ყოველთვის კარგი ატმოსფერო იქმნება და ფეხბურთიც კარგი საყურებელია. 

თავი კი “გვადალახარას” მეკარე გონსალესმა გამოიჩინა. ბევრი რთული ბურთი მოიგერია. დაგვამახსოვრა თავი ჩვენც და სხვადასხვა გუნდის სკაუტებსაც. ვინ იცის კიდევ სად შეგვხვდება და რომელი კლუბის მაისურით. მოკლედ, გონსალესმა ეს შანსი გამოიყენა. კი გაუშვა ორი ბურთი, მაგრამ მაინც მაგარი ბიჭია. 

თქვენც ითამაშეთ 

მოტივაციას არ უჩიოდნენ “ბარსელონელებიც”. კარში დაბრუნებული ტერ შტეგენი. მორიგი ტრავმა მოიშუშა და დაბრუნდა. ბევრი საქმე არ ჰქონია. ერთი კარგი ბურთი მოიგერია მეორე ტაიმის მიწურულს. იქნებ უჯობდა კიდეც წასულიყო, ახლა კიდევ გვიანია. თასზე თუ მოუწევს თამაში. ითამაშა კრისტენსენმაც, თითქოს ინიგოს წასვლის მერე ძირითადის მთავარი კანდიდატი უნდა ყოფილიყო, მერე არაუხოც წავიდა (მოსალოცად, თავის საპოვნელად) მაგრამ კრისტენსენი მაინც არ ჩანდა. მარტინი გადააქციეს პალო მალდინიდ და კი გამოსდის რაღაც ამ ბიჭს, მაგრამ კრისტენსენს გაცილებით დიდი გამოცდილება აქვს. ეს მატჩიც მშვენივრად ჩაატარა და წესით უფრო ხშირად უნდა ვიხილოთ ხოლმე მოედანზე. 

მოტივაცია არ აკლდა ტორენტსს, რუნის, კასადოს, ბერნალს. მათ უწევთ თავის დამკვიდრება, მიიღეს შანსი და ვერ ვიტყვი, რომ რომელიმე განსაკუთრებით კარგი შთაბეჭდილება დატოვა. ყველაზე აქტიური ისევ მარკუს რაშფორდი იყო. სხვათა შორის, არც მას აქვს ადგილი გარანტირებული, რაფინიას დაბრუნების მერე რაშფორდის პოზიციებიც შეირყა. ამ შეხვედრაში კი თუ ვინმემ თავი გამოიჩინა პირველ რიგში, ის იყო. 

“გვადალახარამ” პირველი ტაიმი გაძლო. პირველი კი არა, მიატანეს მატჩი 76-ე წუთამდე. მეტწილად დაცვისა და მეკარის კარგი თამაშის წყალობით. მერე კიდევ დასანანი გოლი გაუშვეს, დასანანი იმიტომ, რომ გონსალესი ყველაფერს იგერიებდა, ბედმა უმტყუვნა, კრისტენსენის დარტყმის მერე ბურთი მცველს მოხვდა და მის კარში შევარდა. აუღებელი იყო. აბა რას გახდებოდა?! 

მოედნის ცენტრში ფრენკი დე იონგი გამოირჩეოდა, რამდენიმე ძალიან კარგი პასიც გააკეთა, რაღაც შეირგეს, რაღაც ვერა. მეორე გოლი მარკუს რაშფორდმა შეაგდო. მესამე მცდელობით. ორი უეჭველად გასატანი ჰქონდა და გონსალესმა აჯობა. მესამე კი შეაგდო, ჯერ მოატყუა მეკარე, მერე კი მანაც აუღებელი დაარტყა. ესეც 2:0. მშვენიერი მატჩი გამოდგა ამ ეტაპისთვის. ფლიკიც კმაყოფილი ჩანდა. 

წინ რა გველის 

რა და სეზონის პირველი ნახევრის მთავარი მატჩი, ბარსა “ვილიარეალს” შეხვდება. იქნება ჟორჟ მიქაუტაძეც. ამ გუნდების თამაში ყოველთვის საინტერესო და ხშირად უხვგოლიანია. მაგას სხვა სტატიაში გავიხსენებთ. აბა, დავირაზმოთ სეზონის დახურვისთვის.