მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ბარსამ მამარდაშვილის საჩუქარი ვერ შეირგო

   გუშინდელივით მახსოვს, რონალდ კუმანის “ვალენსია” მადრიდში ჩადის, დავიდ ვილიას ორი გოლი გააქვს, ისევე როგორც რაულ გონსალესს, ყაიმია “ბერნაბეუს” ტაბლოზე, ბოლო წუთებისკენ მოულოდნელი გმირი გამოჩნდა – არისმენდის მესამე გააქვს და “ვალენსია” იგებს. სახლში წივილ-კივილით დავრბივარ, ეს საჩუქარია, “ბარსამ” 29-ე ტურში ჩემპიონობის შანსი შეინარჩუნა, საბოლოოდ, ეგ ამბავი არ გამოვიდა, მაგრამ “ღამურებმა” მაგრად გამახარეს. მას მერე 16 წელი გავიდა, “ვალენსიას” “ბერნაბეუზე” ამდენი წელი არ ჰქონდა მოგებული და გიორგი მამარდაშვილის წყალობით ისევ მოიგეს. მამარდამ ფაქტობრივად ყველაფერი აიღო რისი აღებაც შეიძლებოდა. მათ შორის პენალტი აუღო ვინისიუსს და 50 ევროც მოუგო. 

“ბარსამ” ბრწყინვალე საჩუქარი მიიღო, რომელიც აუცილებლად უნდა გამოეყენებინა. წინ რვა ტურია. ელ კლასიკო სათამაშოა. რვა ტურისათვის ოთხი ქულაც კი სერიოზული ფორაა, “ბარსას” არ აქვს უფლება ჩემპიონობა ხელიდან გაუშვას. მით უმეტეს, რომ “მადრიდთან” სახლშია სათამაშო. 

ბოლომდე მაინც ვერ შეირგეს 

არადა, დასაწყისი მშვენიერი იყო, აგრესიულად დაიწყეს აუცილებლად მოსაგები მატჩი “ბეტისთან”, კარგია ოთხქულიანი ფორა, მაგრამ ექვსი ქულა სულ სხვა ამბავი იქნებოდა. მოედნის ცენტრში კარგი კომბინაცია გათამაშდა, “მესამეზე პასით” გავი დარჩა ერთი-ერთზე, ბოლო პასი ფერან ტორესისა იყო, რომელიც რაფინიას ნაცვლად აღმოჩნდა ძირითადში. გავიმ დარტყმის წინ თავი ასწია, ემანდ ვინმე უკეთეს პოზიციაში არ იყოსო, დარწმუნდა რომ თავად უნდა დაემთავრებინა, გამოზომილი, კარგი დარტმით, მეკარის შორეულ დაბალ კუთხეში შეაგდო, კარგი ფორვარდივით დაარტყა. მარჯვენა ფლანგიდან საჯარიმოში შეჭრილ ლუდოვიკ ჟიულისაც შეშურდებოდა. გავის გოლი არ აღუნიშნავს, ბავშვობაში “ბეტისის” აკადემიაში ირიცხებოდა და როგორც ჩანს, კარგი მოგონებებიც აკავშირებს. 

იმედიანი დასაწყისი იყო, თუმცა, ნერვიული ფონი მაინც იგრძნობოდა, აი, “ბეტისის” გოლი კი საერთოდ არ იკითხებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ჰქონდათ კარგი კონტრშეტევები, ანტონიც აქტიურობდა, სწრაფად იწყებდა შეტევებს, მაგრამ ლოგიკური გაგრძელება არ მოჰყვებოდა და საფრთხეც ნაკლებად ჩანდა. ამიტომ, “ბეტისის” გოლი თითქოს არსაიდან გავიდა. ვერ ვიტყვით რომ არაუხოს პოზიცია ჰქონდა დაკარგული, არ ყოფილა ასე, ახლოს იდგა მეტოქესთან, ამაზე ახლოს წარმოუდგენელია, არც სიმაღლე აკლია, არც ფიზიკური ძალა, არც ნახტომი დაეწუნება, არც თავით თამაში, მაგრამ ჩააწოდეს კუთხური და “ბარსამ” გოლი მიიღო. როგორ ან რანაერად ითამაშა ურუგვაელმა ასე ინერტულად ვერ გამიგია, როგორ ვერ შეუშალა ნათანს ხელი?! ახლოდან დაარტყა და პოლონელ მეკარეს შანსი არ ჰქონია. მე-17 წუთზე ანგარიში გათანაბრდა. ამ დროს ნამდვილად ვერ დავიჯერებდი რომ მატჩი ასე დასრულდებოდა. 

ტაიმის ბოლოს “ბარსას” პრესინგის შედეგად “ბეტისმა” შეცდომების დაშვება დაიწყო, შეცდომებს კიდევ გამოყენება უნდა, ვერც ფერანმა შეძლო გატანა, ვერც ლევანდოვსკიმ და ვერც ლამინემ. რაფინია კი იყურებოდა დაღვრემილი სათადარიგოთა სკამიდან. წინა სეზონიდან კი უნდა გვახსოვდეს როგორ სძულს სკამზე ჯდომა. 

უგოლოდ 

აბა, ისე როგორ იქნებოდა პედრის ერთი გენიალური პასის გარეშე მაინც რომ დაეტოვებინა მოედანი? ერთი მაინც გაჭრა, კუნდეზე, ამანაც დარტყმის წინ მცველი გაუშვა მავნებელი რძის პროდუქტებისკენ, გატანის მეტი აღარაფერი დარჩენოდა, დარტყმა კი ვერ გამოუვიდა გავის მსგავსად იდეალური, მეკარეს გაარტყა, ახლო კუთხეში სცადა გატანა. ეს ალბათ ყველაზე კარგი შანსი იყო მეორე გოლის შესაგდებად. 

“ბარსა” უტევდა, მაგრამ ნერვიულმა ფონმა შეტევები ქაოტური გახადა, ამას კიდევ შედეგი არ მოაქვს. მოედანზე რაფინია გამოვიდა, იაქტიურა, მომენტებიც შექმნა, გოლი კი არა და არ გავიდა. იმაში მაინც დავრწმუნდით რომ ლამინე იამალი ადამიანია და ნამდვილად 17 წლის არის, ბევრი შეცდომა ჰქონდა, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე კარგი შეფასება მას დაუწერეს, შეიძლება მიმდინარე სეზონში ყველაზე ცუდი მატჩიც ჰქონდა, ამდენი შეცდომა მისგან რთული გასახსენებელია. შეუძლებელიც კი იყო 17 წლის ბიჭს მთელი სეზონი ასე სტაბილურად ჩაეტარებინა. 

ბოლო წუთებზე მაინც იყო მოგების შანსი, გრძელი პასის მერე რაფინიამ ერთი შეხებით, იდეალურად ჩააწოდა საჯარიმოში, დაბალი პასი გამოვიდა, მეკარის გასწვრივ, სხვა რა უნდა ინატროს ფორვარდმა? იქ კი არავინ აღმოჩნდა, ლევანდოვსკიმაც დააგვიანა და ფერმინმაც. სულ ერთი ნაბიჯი იყო საჭირო, სულ მცირე და ახლა ექვსი ქულა იქნებოდა სხვაობა. მატჩის მერე რაფინია მსაჯებს დასდევდა, ახლა წითელი ბარათის დრო არ არის, სეზონის მიწურულია, გადამწყვეტი ეტაპი, ჯერ ფლიკმა სცადა მისი შეჩერება, მერე შტეგენმა, ბრაზილიელმა ყველა მოიცილა, შტეგენს კინაღამ მორიგი ტრავმა მიაღებინა. მგონი დაავიწყდა რომ კაპიტანია ის კაცი. 

წინ ჩემპიონთა ლიგაა, რაფინია სავარაუდოდ დაბრუნდება ძირითადში. 

წავედით ლიგაზე 

ოთხი ქულაც კარგია, რვა ტურისათვის დიდი ფორაა. და როცა კულმინაციას მივუახლოვდებით, ესე იგი, ჯერ საფინალო ელ კლასიკოსა და მერე ლა ლიგის გადამწყვეტ ელ კლასიკოს, ამ დროს უკვე ისიც გვეცოდინება “ბარსა” ითამაშებს თუ არა ლიგის ნახევარფინალში.