მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: ერთი ნაბიჯით უკან

დავეშვით მიწაზე. “კლასიკოს” წინ ასე ჯობდა. უმჯობესი იყო რეალური პრობლემები ახლა დაგვენახა. თამაში ყაიმით დასრულდა, თუმცა მარცხის შეგრძნება დამიტოვა, ალბათ იმიტომ, რომ “სევილია” ვერაფერში ვერ დავჩაგრეთ. ბურთის ფლობაც გარდამავალი იყო, მომენტებს ისინიც ქმნიდნენ და ინდივიდუალურადაც მშვენივრად გამოიყურებოდნენ, ეგ კი არა, მეორე ტაიმში ორი “მესამეზე პასი” გააკეთეს იდეალურად, ისე, რომ ერთი პასით, მთელი დაცვა მოწყვიტეს.

ასევე ძალიან ცუდი იყო ის, რომ კარგი შეხვედრა არავის ჰქონია. ასე ცალკეულად გამიჭირდება ვინმეს გამორჩევა, სხვადასხვა გამოცემებმა კოუტინიო გამოარჩიეს, გასაგებ მიზეზთა გამო, ერთადერთი გოლი სწორედ მან შეაგდო, მაგრამ საერთო ჯამში, ძალიან მოგვაკლდა მისი ბოლო პასი და შორიდან დარტყმები.

დაცვა

ცუდი ამბავია, ალბა დავკარგეთ, ჯერ არ ვიცით რამდენი ხნით, არადა “კლასიკო” ახლოვდება. ალბა დიდი ძალაა, რაც გუშინაც გამოჩნდა, მისი ჩართვები შეტევის დამატებითი იარაღია. ძალიან კარგად გრძნობს, როდის უნდა ჩაერთოს შეტევაში, როდის უნდა გაუსწორდეს მეტოქის დაცვის ხაზს, იმისათვის, რომ მათთან უპირატესობა ჰქონდეს. კარგი სანახვი იქნებოდა ალბას და დესტის ჩართვები, მაგრამ ალბა დაზიანდა და მარჯვენა ფლანგზე კვლავ რობერტოს ყურება მოგვიწევს, დესტი კი თავის უნივერსალიზმით წაგვეხმარება.

ამერიკელის დებიუტი შედგა და პირველი წარმოდგენაც შეგვექმნა. ის ვნახეთ, რასაც ველოდით. შეტევაში აქტიურია, პასის კულტურა ძალიან მაღალ დონეზე აქვს და ბურთის დაჭერაც ეხერხება, მომდევნო შეხვედრებში უფრო მეტს გავიგებთ და დიდი ალბათობით, მისი პირველი “კლასიკოც” მალე შედგება.

დაცვის ხაზი ტრადიციულად მოისუსტებდა. არაუხომ მეტი ენერგია და ძალა შემატა, მაგრამ ამავე დროს დამაჯერებლობა აკლდა, რაც გასაკვირი არ არის, დამაჯერებლობა სათამაშო პრაქტიკასთან ერთად მოდის, მას კი თამაში აკლია.

ტაქტიკური ცვლილებები

ვერ ვიტყვით, რომ კუმანს არაფერი შეუცვლია, საკმაოდ ბევრი რამ შეცვალა. ვერც იმას ვიტყვით, რომ ცვლილებები დააგვიანა. მაინც არაფერი გამოვიდა. პირველ ტაიმშივე კარგად გამოჩნდა, რომ “ბარსას” გარემარბები მოისუსტებდნენ, ვიცით ის, რომ 17 წლის ფატი ყველა თამაშს ერთ დონეზე ვერ ჩაატარებს, გუშინდელი შეხვედრა ჩააგდო და აღმოჩნდა, რომ დიდი პრობლემა გვაქვს, რადგან მისი ალტერნატივა უბრალოდ არ არსებობს, უფრო სწორად, არსებობს, მაგრამ კუმანი არ სცნობს და იმედი აქვს, რომ გუნდიდან მოიცილებს, მის ნაცვლად კი დეპაის ელოდება. დეპაიზე დიდად მაღალი წარმოდგენის ვერ ვარ, მაგრამ “ბარსას” ძალიან სჭირდება მისი სტილის ფეხბურთელი, სატრანსფერო ფანჯარა კი დღეს იხურება.

გრიზმანმა ტრადიციული შეხვედრა ჩაატარა, ერთი-ორი კარგი მომენტი ჰქონდა, თუმცა იმ მომენტებშიც ვერ იყო ბოლომდე კონცენტრირებული. კუმანმა ორივე გარემარბი მოხსნა და მათ ნაცვლად ტრინკაუ-პედრის დუეტი შემოიყვანა, ამან ტაქტიკური გადანაცვლებაც გამოიწვია, ცენტრი პედრის დაუთმეს, კოუტინიო კი მარცხენა ფლანგზე გადავიდა. ამას შედეგი არ მოჰყოლია, პედრიმ ბევრი კი ირბინა და რამდენიმე დრიბლინგიც შემოგვთავაზა, მაგრამ ბოლოს ან პასს აფუჭებდა, ან ბურთს ართმევდნენ. მისთვის ჯერ ადრეა. ასე გამოჩნდა.

სამაგიეროდ ტრინკაუმ შქმნა ორი მომენტი და გამარჯვების გოლის შეგდებაც შეეძლო, მაგრამ მეკარემ აჯობა. ვერ ვიტყვი, რომ გრიზმანთან შედარებით ბევრად კარგად გამოიყურება, მაგრამ როცა ტრინკაუ გამოდის მოედანზე, დანამდვილებით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ გარემარბი გვყავს, აი გრიზმანის ყოფნის შემთხვევაში, ჩვენ კი არა, თავადაც ვერ გაუგია ვინ არის და რა როლი აქვს მოედანზე. ფაქტია, რომ მის შესაძლებლობებს ვერ ვიყენებთ.

კუმანი ძალიან უკმაყოფილო იყო ბოლო პასით, მისი ცვლილებებიდან გამომდინარე ამ დასკვნის გამოტანა შეგვიძლია, ჯერ კოუტინიო ვნახეთ ათიანზე, მერე პედრი, მერე მესიმ გაუცვალა ადგილი და ბოლოს ფრენკი დე იონგი აწია გამთამაშებლად, მის ნაცვლად კი პიანიჩი დადგა.

ვერც დე იონგმა გამოიჩინა თავი. ერთი მომენტი ჰქონდა, რომელიც დაუბლოკეს. საერთოდ, არ ჰქონია კარგი თამაში, ზუსტად იმაში იყო ცუდი, რაც ყველაზე კარგი აქვს, მისი სიზუსტე სადღაც გაქრა, შეცდომებს უშვებდა პასის დროს და გოლის მომენტშიც ვერაფერი გააწყო.

მესი

სამი მომენტია გამოსაყოფი. პირველი, რა თქმა უნდა, პასი ალბაზე, რომელსაც გოლი მოჰყვა. გოლების უმეტესობას მესი აკეთებს და არც ამჯერად დარჩენილა ყურადღბის მიღმა. თუმცა, თავის საყვარელ კლუბს მაინც ვერ გაუტანა.

მეორე მომენტი, რომელზეც ყურადღების გამახვილება ღირს, 28-ე წუთზე შეიქმნა, მოედნის ცენტრში მესი ორ მეტოქეს გაცდა, პასი ფატის გაუკეთა და საჯარიმოში გაიხსნა, ფატიმ მესი არ შეიმჩნია და კარში დაარტყა, მეკარემ ბურთი მარტივად მოიგერია, ამას კი მესის ძალიან ღია კრიტიკა მოჰყვა. ლეო გაბრაზდა. ფატის მადა გაეხსნა, გოლებს იტანს და უფრო და უფრო მეტი უნდა, მაგრამ მისი მადა მესის მადასთან რას მოვა?! მეფის იგნორი არ შეიძლება, კანონით ისჯება.

ლეო იშვიათად გამოხატავს პროტესტს გუნდელების მიმართ, თუმცა შეიძლება გახსენება – კრისტიან ტელიოს უღრიარა, რადგან პასის მაგივრად კარში დაარტყა და ვიდალს გაუწყრა “ლივერპულთან”, რადგან კარში დარტყმის ნაცვლად პასი გააკეთა. მეფეს დაეჯერება, მან უკეთ იცის, ამიტომ ფატის მოუწევს მესიზე თამაში.

მესამე მომენტი იყო თერთმეტმეტრიანი. ან არ იყო. გააჩნია, რომელი კუთხით შევხედავთ. ერთი კუთხით ჩანს, რომ პირველი ბურთს ეხება, მეორე კუთხით ჩანს, რომ პენალტია. ეს არც პირველი გაუგებრობა იქნება და არც ბოლო.

რას უნდა ველოდოთ “კლასიკოსთვის”?

იქამდე ერთი შეხვედრის ჩატარება მოგვიწევს. “ხეტაფესთან” გასვლაზე. საბოლოოდ გვეცოდინება ტრანსფერების შესახებ, ვის დავიმატებთ და ვის ვერა. თუ მემფისი მოვიდა, გრიზმანს ამდენს აღარ აცდიან და თუ არ მოვიდა, მემგონი მაინც არ აცდიან. რთულია მუდმივად ათამაშო ფეხბურთელი, რომელსაც სარგებელი არ მოაქვს.

თუმცა, კუმანიც ჯიუტი კაცია. სეზონის წინ თქვა, რომ იცის როგორ აათამაშოს ანტუან გრიზმანი. თქვა, რომ მან თავის პოზიციაზე უნდა ითამაშოს. ჰქონდა ილუზია, რომ მესისთან ერთად თამაში შეუძლია და როგორც აღმოჩნდა შეცდა. ახლა ის უნდა გავიგოთ, რამდენად არის მზად, რომ თავის შეცდომას თვალი გაუსწოროს.

ტრინკაუს კი თამაში სჭირდება იმისათვის, რომ უკეთესი გახდეს. კარგი იქნება თუ “ხეტაფესთან” გამოცდის და თუ ვერ გაამართლებს, ყოველთვის შეეძლება გრიზმანის დაბრუნება.

ხეტაფემდე კი ორი კვირაა. მანამდე ანალიზის დროც გვექნება.

ერთი ნაბიჯი გადავდგით უკან, მაგრამ ყოველთვის ასე ხდება, როცა დიდი ნახტომისთვის ემზადები.