გამოსამშვიდობებელი წერილი ნელსონს

ნელსონ სემედუმ დაგვტოვა! – მეტი სადარდებელი არ მოგცეთ ღმერთმა.

თუმცა, რა სადარდებელი, 30 მილიონ ევროს, პლუს 10 უნდა მივიღოთ ბონუსების სახით. პორტუგალიელმა სამი უსახური წლის შემდეგ დაგვტოვა. სანამ მოვიდოდა დანი ალვესის მემკვიდრედ მიიჩნეოდა, მაგრამ ამ საქმიდან არაფერი გამოვიდა. დანი ალვესის კი არა, ბელეტის დონეზეც ვერ ითამაშა. ალბათ იგივე დონეზე გაიყინა, რა დონეზეც ალეიშ ვიდალი თამაშობდა, ბევრს აღარც კი ახსოვს, რომ ასეთი მარჯვენა მცველიც გვყავდა.

სემედუ იყო ის მარჯვენა მცველი, რომელსაც კონკურენტი არ ჰყოლია, მაგრამ იმდენად ცუდად გამოიყურებოდა, რომ ამპლუით ნახევარმცველი ანაცვლებდა. მათი მონაცვლეობა კი მთელი ამ სამი წლის განმავლობაში, “ვაის გავეყარე, ვუის შევეყარეს” ჰგავდა.

მინდოდა გამეხსენებინა დასამახსოვრებელი მომენტები, მაგრამ თავში არაფერი მომივიდა, რამდენიმე დრიბლინგის გარდა. ამ მოცემულობით, ჩიგრინსკიზე მაღლა თუ დავაყენებთ, სხვას არა მგონია გაწვდეს.

აი რობერტოს შემთხვევაში გასახსენებელი ბევრია – განავარდება “ბერნაბეუზე” და საგოლე პასი სუარესს, მეორე განავარდება “ბერნაბეუზე”, რომელსაც მესის გამარჯვების გოლი მოჰყვა, გადამწყვეტი გოლი ისტორიულ მატჩში, პსჟ-ის წინააღმდეგ, საგოლე პასი ქუსლით, ჩავი ერნანდესის სტილში, უჰ… ბევრია, კი ვართ ხშირად უკმაყოფილონი, მაგრამ ფაქტია, რომ ეს ბიჭი დასამახსოვრებელ მომენტებს ქმნის, აი სემედუს რაც შეეხება, სამი წელი, სინაზე გამობმული ძაღლივით ირბინა.

ვეძებ მიზეზებს, რომ დიდი მადლობა გადავუხადო, მაგრამ ვერაფერი მიპოვია, უკანასკნელი სურათი, რომელიც თავში მაქვს ჩარჩენილი, “ბაიერნთან” შეხვედრაა, მთელმა გუნდმა საშინლად ითამაშა, ძალიან არასწორი იქნება რომელიმე ფეხბურთელის კონკრეტულად გამოყოფა, მაგრამ სემედუს რომ წრე დაარტყეს და ლამის ლელოსავით დაგვიმიწეს ბურთი, ამის დავიწყება ძნელია.

თანაც საუბარი არ არის ნეიმარზე, ან რომელიმე ძალიან ტექნიკურ თავდამსხმელზე, საუბარია ასევე განაპირა მცველზე, რომელმაც ერთი ცრუ მოძრაობით ჩვენს მარჯვენა მცველს ცხოვრება დაავიწყა.

ეს რომ გამონაკლისი ყოფილიყო, აიტანდა კაცი, მაგრამ სამი წელი რომ მწვანე გაქვს ანთებული, ამის დავიწყება ძნელია, თან ისეთი ძნელია, რომ სამადლობელ სიტყვებს ვეძებ და ვერ ვპოულობ.

რა უნდა ინატროს მარჯვენა მცველმა იმაზე უკეთესი, რომ წინ ლიონელ მესი ჰყავდეს?! ყოველგვარი შიშის გარეშე შეუძლია ბურთი მიაწოდოს და შეტევაში დაიძრას, მთავარია მომენტი იგრძნოს და პასი არასდროს დაუგვიანდება, ბურთს იმდენ ხანს დაიჭერს, რამდენ ხანსაც მოუნდება, მაგრამ მესის იმდენჯერ გაუცრუა იმედი, რომ არგენტინელმა სულ სხვა ფლანგზე გაიხედა და კომბინაციებს დიაგონალურად ათამაშებდა.

ალბათ ჩვენი ბრალი იყო, რომ ვითხოვდით იმას, რისი შესაძლებლობაც არ გქონდა, ხელმძღვანელობის ბრალიც იყო, რომ შენგან ახალი ალვესი შექმნეს და თამასა ძალიან მაღლა ასწიეს, აბა რომ ეთქვათ ახალი ოლეგერი მოვიყვანეთ გუნდშიო, ხანდახან ტაშსაც დაგიკრავდით.

124 შეხვედრა, 2 გოლი და 11 საგოლე გადაცემა.

მადლობა ორი გოლისა და თერთმეტი საგოლე გადაცემისათვის! ვერ გეტყვი, რომ ამას არასდროს დავივიწყებ, რადგან უმეტესობა არც კი მახსოვს, თუმცა..

ერთხელ კულე, ყოველთვის კულეა, თუ თეთრად არ შეიმოსა.

ცუდი ხარ თუ კარგი, მაინც ჩვენიანი ხარ.

წარმატებები ახალ გზაზე!