როდრი – კაცი, რომელმაც ყველაფერი მოიგო და იცის, როგორ გადალახოს რთული პერიოდები

“ბარსელონამ” საყრდენი ნახევარმცველის, როდრის ტრანსფერზე “მანჩესტერ სიტისთან” პრინციპულ შეთანხმებას მიაღწია – ფეხბურთელთან, რომელიც ახლა მსოფლიოს მწვერვალზეა.

გთავაზობთ The Athletic-ის სტატიას ფეხბურთელზე, რომელიც ძალიან მალე “ბარსელონას” ნახევარდაცვას კიდევ უფრო სრულყოფილს გახდის.

30 წლის კაპიტანმა ესპანეთის ნაკრებს წელს მსოფლიო ჩემპიონატი მოაგებინა. მან ტურნირის საუკეთესო მოთამაშისთვის განკუთვნილი “ოქროს ბურთი” მიიღო და ტაქტიკური თუ ტექნიკური თვალსაზრისით, ჩემპიონატის ყველაზე მნიშვნელოვან ფიგურად აღიარეს.

საყრდენი ნახევარმცველის თამაში ფინალში, მოქმედი ჩემპიონის, არგენტინის წინააღმდეგ (1-0), მის კარიერაში ერთ-ერთი საუკეთესო გამოდგა. ის ყველგან იყო – ჭრიდა სახიფათო პასებს, ზუსტად და დროულად ეხმარებოდა რთულ სიტუაციაში მყოფ თანაგუნდელებს და შეტევების წამოსაწყებად წინ მიიწევდა. ნიუ-ჯერსიში, “მეტლაიფ სთედიუმზე” ჩატარებულმა შეხვედრამ კიდევ ერთხელ შეგვახსენა ის ნიჭი, რამაც როდრის 2024 წელს მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელის ჯილდო – “ოქროს ბურთი” მოუტანა.

“ჩვენ ყოველთვის ვამბობდით, რომ როდრი მსოფლიოში საუკეთესო ფეხბურთელია”, – აღნიშნა ესპანეთის ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ლუის დე ლა ფუენტემ ფინალის შემდეგ.

მსოფლიო ჩემპიონატის გარდა, როდრის ტიტულების სიაში უკვე შედის: 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატი, 2022-23 წლების სეზონის ჩემპიონთა ლიგა, პრემიერ ლიგის 4 ტიტული და ინგლისის 5 შიდა თასი “მანჩესტერ სიტისთან” ერთად.

არაორდინალური ფეხბურთელი

ბედის საინტერესო დამთხვევით, როდრი 2010 წელსაც ამერიკის შეერთებულ შტატებში იმყოფებოდა, როდესაც ესპანეთმა მსოფლიო ჩემპიონატი პირველად მოიგო. 14 წლის მადრიდელი ბიჭი კონექტიკუტის ტყეში, საზაფხულო ბანაკში ინგლისურს სწავლობდა და ფინალს ბანაკის ერთ-ერთი ხელმძღვანელის მინი-ლეპტოპში უყურა.

ეს მხოლოდ ერთი მაგალითია იმისა, რომ როდრი ჩვეულებრივი ფეხბურთელი არ არის. მას არ აქვს სოციალური ქსელები და არ აინტერესებს ძვირადღირებული მანქანები თუ სპორტული ფეხსაცმელები. “ვილიარეალის” რიგებში თამაშისასაც კი, ის პარალელურად უნივერსიტეტში ბუღალტერიასა და ეკონომიკას სწავლობდა, ცხოვრობდა სტუდენტურ საერთო საცხოვრებელში და ვარჯიშებზე ძველი Opel Corsa-თი დადიოდა. სწორედ იმ პერიოდში დაიწყო ურთიერთობა ლაურასთან – სამედიცინოს სტუდენტთან, რომელიც ახლა მისი მეუღლეა.

კარიერული გზა: “ატლეტიკოდან” ინგლისამდე

16 წლის ასაკში პირველმა კლუბმა, “ატლეტიკომ” ის დაიწუნა, რადგან თვლიდნენ, რომ პროფესიონალური ფეხბურთისთვის ზედმეტად ტანდაბალი იყო (რაც ახლა საკმაოდ ირონიულად ჟღერს, რადგან მისი სიმაღლე 190 სმ-ია). თუმცა, “ვილიარეალში” წარმატებული თამაშისა და ესპანეთის 19-წლამდელთა ნაკრებთან ერთად ევროპის ჩემპიონატის მოგების შემდეგ, ის “ატლეტიკოში” 25 მილიონი ევროს სანაცვლოდ დაბრუნდა. დიეგო სიმეონესთან მუშაობაზე როდრი ამბობს:

“ვილიარეალში” ბურთთან ერთად ძალიან კარგი ვიყავი, მაგრამ მაინც ცოტა რბილი ვჩანდი. სიმეონესთან ვისწავლე, რას ნიშნავს, იყო ცუდი ბიჭი, მოედანზე იყო ცოტათი ნაძირალა.”

ეს ხასიათი მას პრემიერ ლიგაშიც დაეხმარა, როდესაც 2019 წელს “მანჩესტერ სიტიმ” მის სანაცვლოდ 62.6 მილიონი ფუნტი გადაიხადა. ის პეპ გვარდიოლას გუნდში უმნიშვნელოვანეს ფიგურად იქცა, რისი ნათელი დასტურიც 2023 წელს ჩემპიონთა ლიგის ფინალში “ინტერის” წინააღმდეგ გატანილი ერთადერთი, გამარჯვების მომტანი გოლია.

ტრავმები, ლიდერობა და ესპანეთში დაბრუნება

მომდევნო წელს როდრი ევრო 2024-ზეც გადამწყვეტი ფიგურა იყო, სადაც საქართველოს ნაკრების წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი გოლიც გაიტანა, როდესაც გუნდს ანგარიშის გათანაბრება უჭირდა. თუმცა, ტურნირის ფინალში მან ტრავმა მიიღო, რასაც შემდგომში მანჩესტერში გატარებული ურთულესი ორი სეზონი მოჰყვა. ჯვარედინი იოგების გაწყვეტამ და 8-თვიანმა უქმობამ ფეხბურთელს სერიოზული დაღი დაასვა. შემთხვევითობაა თუ არა, “მანჩესტერ სიტიმ” ამ ორ სეზონში პრემიერ ლიგის მოგება ვერ შეძლო.

თუმცა, როდრი 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იდეალურ ფორმაში დაბრუნდა და კიდევ ერთხელ დაამტკიცა, რომ მას ყველაზე საჭირო მომენტში მაქსიმალური გავლენის მოხდენა შეუძლია. ესპანეთში დაბრუნება ყოველთვის მოსალოდნელი იყო, რადგან მან ზუსტად იცის, როგორ უნდა დაძლიოს ურთულესი პერიოდები და დაბრუნდეს მწვერვალზე.

“ჩემთვის ეს ძალიან რთული პერიოდი იყო”, – განაცხადა როდრიმ მსოფლიო ჩემპიონატის მოგების აღნიშვნისას. “თამაშის წინ ბიჭებს ვუთხარი: მათ თვალებში უნდა შევხედოთ. ჩვენ მამაცები ვიყავით და მეც მამაცი ვიყავი იმ მომენტში, როცა ფსკერზე ვიყავი. მინდა მადლობა გადავუხადო ყველას, ვინც დამეხმარა. მაგრამ, სიმართლე გითხრათ, ამ მომენტებში მინდა მადლობა საკუთარ თავსაც გადავუხადო.”