როდრიგო ერნანდეს კასკანტე, როდრი, “ბარსელონას” გასული ზაფხულის მთავარი ტრანსფერი გახდა. გარკვეული მოულოდნელობით, რადგან ის უფრო ახლოს “რეალ მადრიდთან” ჩანდა. საბოლოოდ “სიტის” ყოფილმა ლიდერმა არჩევანი კატალონიურ კლუბზე შეაჩერა. შესაძლოა, სწორედ ამიტომ კულეებმა ის ისეთი სითბოთი მიიღეს, რამაც თავად ფეხბურთელი გააოგნა. ჩემპიონთა ლიგის, მსოფლიო ჩემპიონატის, ევროპის ჩემპიონატისა და “ოქროს ბურთის” მფლობელი გუნდს ამბიციური და ამავდროულად რეალისტური ხედვით შეუერთდა: ის გუნდს ჩემპიონთა ლიგის მოსაგებად მზადყოფნაში ხედავს, თუმცა მიიჩნევს, რომ დასახვეწი დეტალები ჯერ კიდევ ბევრია.
“ბარსელონას” ლა ლიგაში 15-დან 15 ქულა აქვს და გამარჯვება ჩემპიონთა ლიგაზე. ეს მხეცური სტარტია.
“დიახ, კარგად დაწყება ძალიან მნიშვნელოვანია. მართალია, გადამწყვეტს ვერ დავარქმევდი, რადგან საბოლოოდ მთავარი ისაა, თუ როგორ სრულდება ყველაფერი, მაგრამ კმაყოფილები ვართ. განსაკუთრებით მიმაჩნია, რომ ამას დიდი ფასი აქვს იმის ფონზე, რომ ბევრი ფეხბურთელი მსოფლიო ჩემპიონატიდან დაბრუნდა და ხანგრძლივი მოსამზადებელი პერიოდი არ ჰქონია. ასე რომ, ამ მომენტისთვის გუნდს 10-იანი ეკუთვნის.”
რა მომენტში იგრძენით, “სიტის” დატოვების გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, რომ თქვენი ადგილი “ბარსელონაში” იყო?
“ეს უფრო პროცესი იყო, ვიდრე ერთი კონკრეტული გადაწყვეტილება. პირველ რიგში, უნდა გაიაზრო, რომ შენი ციკლი დასრულდა და შესაძლოა ახალი გამოწვევა გსურს – ადგილი, სადაც კარიერის შენებას განაგრძობ. მადლობა უნდა გადავუხადო ‘სიტის’ ყველაფრისთვის, რაც მომცა; ეს იყო პიროვნულად და საფეხბურთო კუთხით დაუვიწყარი შვიდი წელი. ამის შემდეგ, იმ მომენტში, როდესაც ‘ბარსელონას’ ვარიანტი გაჩნდა, მივხვდი, რომ ეს ჩემთვის ბევრი მიზეზის გამო საუკეთესო იყო. გადაწყვეტილებებს ყოველთვის სპორტულ მხარეზე დაყრდნობით ვიღებდი – იქ, სადაც მჯერა, რომ შევძლებ მოგებას, ვიქნები ბედნიერი და, უპირველეს ყოვლისა, გავიზრდები როგორც ფეხბურთელი. სწორედ ამიტომ გავაკეთე არჩევანი ‘ბარსელონაზე’, ასევე იმ ფეხბურთელთა თაობის გამო, რომელიც აქ არის და იმის გამო, რასაც ჰანსი აშენებს.”
საიდუმლო არ არის, რომ “რეალ მადრიდიც” იყო თქვენით დაინტერესებული. რამ გაიძულათ არჩევანი “ბარსას” პროექტზე შეგეჩერებინათ?
“პირველი, რაც უნდა ვთქვა: ვისურვებდი, რომ ეს ორი-სამი კვირა მშვიდი შვებულება ყოფილიყო, მაგრამ ასე ნამდვილად არ მომხდარა. ბევრი რამის გაანალიზება მომიწია, რათა მსოფლიოს ორ საუკეთესო კლუბს შორის ასეთი მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება მიმეღო. საბოლოოდ გადაწყვეტილება სპორტული კუთხით მივიღე – იმის მიხედვით, თუ რის მიმართ მქონდა ოდნავ მეტი ჟინი და სად შემეძლო მეტად მომეგო და გავზრდილიყავი, როგორც მოთამაშე. ეს გადაწყვეტილება მარტივი ნამდვილად არ ყოფილა: ‘რეალ მადრიდისთვის’ უარის თქმა ადვილი არ არის, მით უმეტეს, რომ მათ ჩემ მიმართ სამაგალითო ქცევა ჰქონდათ. საბოლოოდ, დეკუმ და ჰანსიმ დამარწმუნეს.”
მოურინიომ საჯაროდ განაცხადა, რომ თქვენ გესაუბრათ. რა გითხრათ?
“ვფიქრობ, პირადი საუბრის გამომზეურება სწორი არ იქნება, მაგრამ მან ცხადად გამოხატა თავისი სურვილი, რომ იქ გადავსულიყავი და მითხრა, თუ რისი შეტანა შემეძლო გუნდში. დამოკიდებულება ძალიან კარგი იყო. როდესაც გადაწყვეტილება მივიღე, მასაც დავურეკე, რათა ინტერესისთვის და კარგი მოპყრობისთვის მადლობა გადამეხადა. ის დიდებული მწვრთნელია, ეს ყველგან დაამტკიცა, სადაც უმუშავია, და ‘რეალ მადრიდი’ ამ ლა ლიგაში ურთულესი მეტოქე იქნება.”
ჰანსი ფლიკსაც ესაუბრეთ. როგორ დაგარწმუნათ?
“მნიშვნელოვანია ისიც, თუ რისი გადმოცემა შეუძლია კლუბს. როდესაც კლუბს გარედან უყურებ, ხედავ იმას, რაც ჩანს, რასაც ასხივებს, თუმცა ასევე გჭირდება იმის შეგრძნება, თუ რას გადმოგცემს უშუალოდ. ჰანსის შესახებ უნდა ვთქვა, რომ ყველაზე მეტად ის მომეწონა, როგორი ადამიანიცაა. ერთ-ერთი პირველი, რაც მითხრა, იყო დღითიდღე განვითარების ეს სურვილი, მაქსიმალიზმი, რაც ძალიან ემთხვევა ჩემს ფილოსოფიას – არასდროს მოეშვა, არასდროს იფიქრო, რომ მაქსიმუმს მიაღწიე და ყოველთვის მოითხოვო მეტი. ეს არის ის, რაც ადრე თუ გვიან წარმატებამდე მიგიყვანს. ვფიქრობ, ‘ბარსელონა’ სწორედ იმ ეტაპზეა, რომ მიაღწიოს იმ სრულყოფილებას, რასაც ეროვნულ დონეზე გამარჯვებების შემდეგ დიდ ევროპულ ტიტულებამდე მიჰყავხარ.”
დეკუმ როგორ დაგარწმუნათ?
“არცერთ მომენტში არანაირი ზეწოლა არ ყოფილა. ყველამ გამოხატა ჩემთან მუშაობის სურვილი და ის, თუ რა შემეძლო შემეტანა გუნდში. ძალიან მომეწონა მათი მოპყრობა, ყოველგვარი ნერვიულობისა და ალიაქოთის გარეშე. ეს იყო უბრალოდ იმ ენთუზიაზმის გადმოცემა, რაც მათ ჰქონდათ ჩემი ამ პროექტში ხილვისას – ესმოდათ, რომ ეს ფიგურა სჭირდებოდათ. და რაც მთავარია, ბუნებრიობა, რითაც ეს გამაგებინეს. ძალიან მომეწონა, ეს იყო ძალიან ოჯახური განცდა, ოჯახური კლუბის შეგრძნება, და ამან ძალიან მიმიზიდა.”
ანუ, ეს არ იყო ის შემთხვევა, თითქოს “ბარსა” თქვენს შეძენას “რეალ მადრიდის” გეგმების ჩასაშლელად ცდილობდა?
“არა, უფრო იმას ვგულისხმობ, რომ არ ყოფილა მცდელობა ციფრებით გადავერწმუნებინე. არა. ეს უფრო საფეხბურთო თემა იყო – იმისა, თუ რა შემეძლო შემეტანა მოედანზე და მის მიღმა, და ამან ძალიან მომხიბლა.”
რამდენად ფიქრობთ, რომ ის ფაქტი, თითქოს ენრიკე რიკელმესთან იყავით დაკავშირებული, გახდა მიზეზი, რომ “რეალ მადრიდის” ხელმძღვანელობამ ბოლომდე არ იბრძოლა თქვენთვის?
“გულწრფელად რომ გითხრათ, ამ ყველაფრისგან შორს ვიყავი, რადგან ეს მოხდა, თუ სწორად მახსოვს, მსოფლიო ჩემპიონატის დროს და მე კონცენტრირებული ვიყავი ჩემს ნაკრებთან ერთად იმ მიზნის მიღწევაზე, რაც დღემდე ჩემი უმნიშვნელოვანესი მიღწევაა.”
ასევე ამბობდნენ, რომ ეს ვარიანტი შესაძლოა გაცივდა იმ ბოიკოტის გამო, რაც მათ ვინისიუსთან ერთად “ოქროს ბურთის” ცერემონიას გამოუცხადეს, როდესაც თქვენ გაიმარჯვეთ.
“ეს უკვე ვთქვი: თავის დროზე ამას ჩემზე არ უმოქმედია, რადგან ეს ჩემი დღე იყო და ვფიქრობ, აზრი არ ჰქონდა იმ ადამიანებზე საუბარს, რომლებიც იქ არ იმყოფებოდნენ და არ იყვნენ ამ ცერემონიისა და ჩემი და ჩემი ოჯახისთვის ამ ულამაზესი მომენტის ნაწილი. ვინც მიცნობს, იცის, რომ ასეთ რამეებს ყოველთვის ვემიჯნები, ისევე როგორც მედიააჟიოტაჟს. ფეხბურთზე ვარ კონცენტრირებული. ამ მხრივ ძალიან ინგლისელი ვარ – პრემიერ ლიგა არის ფეხბურთი და მეტი არაფერი.”
რისი შეტანა შეგიძლიათ სათამაშო და ტაქტიკურ დონეზე, ასევე გასახდელში, ამ ჯგუფსა და ამ კლუბში?
“ვფიქრობ, შემიძლია წვლილი სხვადასხვა მიმართულებით შევიტანო. თუ ვისაუბრებთ გამოცდილებასა და ლიდერობაზე, მიმაჩნია, რომ დიდი დახმარება შემიძლია გავუწიო მოთამაშეთა ამ ჯგუფს, რომელიც საკმაოდ ახალგაზრდაა და შესაძლოა გარკვეულ კონტექსტებს იმდენჯერ არ შეჯახებია, რამდენჯერაც მე. ამ კუთხით დახმარება ასეთი გუნდისთვის მნიშვნელოვანი მგონია. საფეხბურთო თვალსაზრისით კი, მოვედი რათა გუნდს მოვერგო, შევმატო და ჩემი ღირსებები გავაძლიერო. მოვედი გუნდში, რომელიც უკვე მუშაობს და უკვე ვნახეთ, რომ გამარჯვებულია.”
გაშინებთ ფლიკის დაცვის მაღალი ხაზი?
“გარედან, რა თქმა უნდა, გიჩნდება კითხვები, როგორი იქნება ამ ხაზით თამაში. შემდეგ, პრაქტიკაში, ეს განსხვავებულია. როდესაც ‘სიტიში’ ვთამაშობდი, კლოპის ‘ლივერპული’ ზუსტად ასე თამაშობდა: ძალიან მაღალი ხაზით, ხელოვნურ თამაშგარეებს იყენებდნენ. და როდესაც მათ წინააღმდეგ თამაშობ, ხვდები, რომ თუ გყავს ისეთი პროფილის მოთამაშეები, რომლებიც პრესინგს მიმართავენ – როგორიც ჩვენ ვართ – რომლებიც დასაფიქრებლად დროს არ გაძლევენ და როდესაც დასაფიქრებლად მინიმალური წამი გაქვს, გაიძულებენ აირჩიო იდეალური პასი, იმ იდეალური პასის გაკეთება ძალიან რთულია. ჩვენ ვცდილობდით კლოპის ‘ლივერპულის’ ხაზის გაჭრას და საშინლად გვიჭირდა. ასე რომ, მე მამდიდრებს და მახარებს ის ფაქტი, რომ მყავს მწვრთნელი, რომელსაც დაცვით ხაზზე განსხვავებული ხედვა აქვს, და ვცდილობ ამისგან ვისწავლო. ბევრი მწვრთნელი მყოლია – ჩოლო, პეპი, ლუის ენრიკე, დე ლა ფუენტე – და ახლა ვხვდები მწვრთნელს ამ ფილოსოფიით, რაც მეხმარება მოედანზე ტაქტიკური კონცეფციების შეძენაში.”
ვისაუბროთ პედრიზე. რისი მოცემა შეუძლია მას თქვენთვის და თქვენ – მისთვის?
“რა შეუძლია მომცეს მე? პასის უწყვეტი გამოსავალი, ცოდნა იმისა, რომ ეს არის მოთამაშე, რომელსაც ბურთს მისცემ და ის ეპიზოდს გადაწყვეტს. და ვფიქრობ, ეს საუკეთესო რამაა, რაც შეიძლება გვერდით გყავდეს, როცა ექვსიანი ხარ: გქონდეს ბურთის ამოტანის საშუალება, გყავდეს მოთამაშე, რომელიც წინა ხაზთან გაკავშირებს თავისი საიმედოობით, მეტოქის მოტყუების უნარით, ერთი შეხებით თამაშით, ინტელექტით – ის ამ გამოსავალს ნამდვილად გაძლევს. მე კი ვფიქრობ, შემიძლია მას შევმატო სტრუქტურა, სიმყარე, რათა ზედმეტად ბევრი მოძრაობა არ დასჭირდეს. ხშირად ვუმეორებ, რომ ის არის მოთამაშე, რომელიც ფლანგიდან ფლანგზე ძალიან ბევრს დარბის და ეს ყოველთვის არ არის საჭირო. ხშირ შემთხვევაში, თუ ბურთს ცოტა მეტად დაელოდები, იმდენად არ იღლები და შეგიძლია იგივე სარგებელი მოიტანო. ასევე ვფიქრობ, შემიძლია დავეხმარო სივრცეების ათვისებაში; მიმაჩნია, რომ უბურთოდ თამაშში მოსამატებელი აქვს – ის ჭკვიანი მოთამაშეა, რომელსაც ბევრი ბურთის წართმევა შეუძლია, და რეალურად ბევრსაც ართმევს, მაგრამ კიდევ უფრო მეტი შეუძლია. ხშირად ბურთის წართმევა პოზიციური შერჩევით ხდება და არა აგრესიით, ასე რომ, ვფიქრობ, ამ კომპონენტში შეუძლია გაიზარდოს და მეც შემიძლია დავეხმარო.”
გუნდში რომელმა მოთამაშემ გაგაოცათ ყველაზე მეტად?
“რაფინიამ საოცრად გამაკვირვა. არა იმიტომ, რომ არ ვიცოდი, ვინ იყო, არამედ იმიტომ, რომ შთამბეჭდავი ფეხბურთელია, განსაკუთრებით იმ ფორმის გამო, რომელშიც ახლაა. თან მეცინება ხოლმე, რადგან ჩემი ასაკისაა და ისეთი ფიზიკური შესაძლებლობები აქვს… მართალია, განსხვავებული პროფილები ვართ, გასაგებია, მაგრამ ნებისმიერი იფიქრებდა, რომ 24-25 წლისაა. მაგრამ არა, ჩემსავით 30 წლისაა და ასეთი მხეცური შესაძლებლობები აქვს.”
აქ არავინ მალავს, რომ ჩემპიონთა ლიგა “ბარსას” მთავარი მიზანია. იმის გათვალისწინებით, რასაც ხედავთ, მიგაჩნიათ, რომ ეს მიღწევადი ტიტულია ამ სეზონში?
“დიახ, აშკარად ვხედავ, რომ ეს მიღწევადი ტიტულია – ეს არის, ასე ვთქვათ, ის ნაბიჯი, რაც დასამკვიდრებლად და ევროპისთვის იმის საჩვენებლად გვაკლია, თუ რა გუნდი ვართ. თუმცა არ მიმაჩნია, რომ ფავორიტები ვართ; უნდა გვესმოდეს, საიდან მოვდივართ, უნდა გვესმოდეს, რა არის საჭირო ჩემპიონობისთვის, და ამ გუნდს ჩემპიონობისთვის ჯერ კიდევ რამდენიმე დეტალის დახვეწა სჭირდება. ჩემნაირი ფეხბურთელები ნაწილობრივ სწორედ ამისთვის მოვიდნენ – რათა გავიზარდოთ და გუნდს შევმატოთ ის ნაწილი, რაც მნიშვნელოვანია ისეთი განსაკუთრებული ტიტულების მოსაგებად, როგორიც ჩემპიონთა ლიგაა. რადგან მიმაჩნია, რომ ჩემპიონთა ლიგა არ არის ტურნირი იმის შესახებ, თუ ვინ არის საუკეთესო; ეს არის მომენტების ტურნირი და იმის გაგება, თუ რომელია ეს მომენტები. ვფიქრობ, ეს არის ის სივრცე, რაც ამ გუნდს მოსამატებლად რჩება. თუმცა თუ მკითხავთ, არის თუ არა შანსი – სწორედ ამიტომ მოვედი აქ.”
რა არის დასახვეწი? მოიყვანეთ რამდენიმე მაგალითი. აქ ჩვენ ვნახეთ, რომ “ატლეტიკოსთან” ორმატჩიან დუელში პირველ თამაშში ერთი ცენტრალური მცველი გააძევეს, საპასუხოში – მეორე; მიდიხარ “ინტერის” მოედანზე, წინ გადიხარ და ბოლოს გიგებენ; დუელში ექვსი გოლი გაქვს გატანილი, მაგრამ შვიდს გიტანენ…
“ზუსტად ეგ არის. ცოტა ისაა, რასაც თქვენ ამბობთ – იმ მომენტების გაკონტროლება, რომლებიც ორმატჩიან ეტაპზე განსხვავებას ქმნის. როდესაც გადამწყვეტი პლეი-ოფი მოვა: წითელი ბარათები, პენალტები, იმაზე მეტის არდაშვება, ვიდრე საჭიროა. ეს ყველაფერი განსაზღვრავს, გახვალ თუ ვერ გახვალ. ამიტომ სჯობს, შესაძლოა შეტევაში არ იყო ასეთი თვალისმომჭრელი, მაგრამ იყო უფრო სტაბილური და მეტად მყარი; გუნდებმა, რომლებმაც მოგება შეძლეს, ეს დაგიმტკიცეს. ასე რომ, ეს არის ის სივრცე, სადაც მოსამატებელი გვაქვს, და დარწმუნებული ვარ ამაში. თუმცა ეს ასევე გამოცდილებასთანაა დაკავშირებული; ყოველთვის ვამბობდი: სანამ მოიგებ, ჯერ უნდა წააგო და ისწავლო, და ჩვენ, ვინც დიდი ტიტულების მოგება შევძელით, ეს ვიცით. მე არ ვიცი, რამდენჯერ ვითამაშე ჩემპიონთა ლიგაზე, სანამ საბოლოოდ მოგება შევძელით. ასე რომ, ამ გამოცდილებაში სწავლა დევს და მესმის, რომ ფეხბურთელები წლიდან წლამდე სწავლობენ.”
და ეს ვარჯიშით მიიღწევა თუ უფრო ერთმანეთთან და მწვრთნელთან საუბრით?
“ვფიქრობ, ეს მიიღწევა იმის გააზრებით, თუ რა გაქვს გამოსასწორებელი. თუ წინა წლებს გააანალიზებ და ტიპურ ფრაზას გაიმეორებ: ‘არ მოგვიგია, მაგრამ უნდა მოგვეგო’, ვფიქრობ, ცდები. როდესაც მოგებას ვერ ახერხებ, უნდა შეამოწმო, რა გააკეთე არასწორად, რათა აღარ გაიმეორო და გაუმჯობესდე.”
“ოქროს ბურთი”. როდესაც ის მოიგეთ, თქვით, რომ ლამინ იამალს თითქმის ყველაფერი ჰქონდა იმისთვის, რომ ერთ დღეს მოეგო. ფიქრობთ, რომ მისი დრო უკვე მოვიდა?
“არ ვიცი, ისეთ კითხვას მისვამთ, რაზეც პასუხი არ მაქვს. არ ვიცი, საბოლოოდ ინდივიდუალური ტიტულები… რაც ნამდვილად შემიძლია გითხრათ, არის ის, რომ ის ბიჭია შთამბეჭდავი პროგრესით. ეს ბოლო წელიწად-ნახევარი მხეცური იყო და ის უკვე უყოყმანოდ შეგიძლია მსოფლიოს საუკეთესო მოთამაშეებს შორის ჩააყენო. ამის იქით კი – რას ზომავს ‘ოქროს ბურთი’? ინდივიდუალურ თამაშს თუ მთლიან სეზონს? ინდივიდუალური ჯილდოები ყველას გვიზიდავს, მაგრამ ვფიქრობ, ის, რომ 19 წლის ბიჭმა შეძლო იმის მოგება, რაც ლამინმა მოიგო, შთამბეჭდავია და უკვე მეტყველებს მის მასშტაბზე, როგორც მოთამაშეზე. ვნახოთ, რას გადაწყვეტენ. ვფიქრობ, წელს ძალიან ღია ბრძოლაა, სადაც შესაძლოა ნომინანტთა სიაში მყოფ ყველა მოთამაშეს ჰქონდეს ამის დამსახურება. ასე რომ, ეს ის საკითხი არ არის, რაც ძალიან მადარდებს. ვისურვებდი, რომ ესპანელმა მოიგოს – იქნება ეს ლამინი, პაუ (კუბარსი), ფაბიანი თუ მე, ვინც ნომინირებული ვართ. ვფიქრობ, ესპანურ ფეხბურთს ეკუთვნის იმ მსოფლიო ჩემპიონატის დაფასება, რაც ჩავატარეთ.”
კლუბმა არჩევანი ლამინზე შეაჩერა. გესმით ეს თუ ცოტათი გაწუხებთ, რადგან თავადაც იყავით “ოქროს ბურთის” მფლობელი და ასევე შეგიძლიათ პრეტენზია გქონდეთ?
“არა, სრულად მესმის, რომ კლუბი მხარს უჭერს მოთამაშეს, რომელიც, ლამინის მსგავსად, აკადემიის აღზრდილია და მათთვის ყველაფერს წარმოადგენს; არანაირი წყენა არ მაქვს. საბოლოოდ, ეს არის 100 ადამიანის პირადი გადაწყვეტილება, რომლებიც ხმას აძლევენ, და ვისაც არ უნდა აირჩიონ, მივულოცავთ.”
ნანობთ იმას, რაც კუბარსის “მესტალიას” სათადარიგოთა სკამზე უთხარით?
“დიახ, წინა დღესაც ვთქვი. ადამიანმა ამ ცხოვრებაში უნდა იცოდეს, როდის აღიაროს, რომ შეცდა, და არანაირი პრობლემა არ მაქვს ვაღიარო, რომ შევცდი. შესაძლოა არა იმის გამო, რომ ვინმესთან პირადი საუბარი მქონდა – მჯერა იმ თავისუფლების, რომ თითოეულ ჩვენგანს შეგვიძლია ვისაუბროთ ის, რასაც მიზანშეწონილად ჩავთვლით – არამედ მომენტის და კონტექსტის გამო, სადაც ეს გაკეთდა, არა? და იმის გააზრების გამო, რომ ესპანეთის ჩემპიონატი განსხვავებულია და შეიძლება ის დაგემართოს, რაც მოხდა. ამიტომ, ბოდიში მოვიხადე; როგორც ვთქვი, ეს არ ყოფილა რომელიმე მოთამაშის ან კლუბის შეურაცხყოფა. ეს უფრო გაკვირვება იყო, ვიდრე სხვა რამ, ასე რომ, ეს თემა წარსულს ჩაბარდა.”
როგორც მესმის, გამოცდილების მიუხედავად, არ ელოდით, რომ კამერები დაგაფიქსირებდნენ, არა?
“შვიდი წელი გავატარე ინგლისში და იქ ასეთი რამეები არ ხდება, მაგრამ კარგი, რაც ვისწავლე ამ გაკვეთილიდან ისაა, რომ ეს აღარ გამეორდება.”
გასაგებია. როგორც ფეხბურთელმა, პრაქტიკულად ყველაფერი მოიგეთ, თუ არა სრულად ყველაფერი. რა გაძლევთ კვლავ მოტივაციას?
“ბევრი რამ. ზოგადად ფიქრობენ, რომ როდესაც ასაკში შედიხარ და წარმატებებს აღწევ, შესაძლოა შიმშილის გრძნობა გეკარგება, მაგრამ ჩემს შემთხვევაში პირიქით ხდება. ვფიქრობ, ჩვენ იღბლიანები ვართ, რომ შეგვიძლია ამ საქმეს მივუძღვნათ თავი და მესმის, რომ თუ დიდი საქმეების გაკეთების უნარი გვაქვს, ამისთვის ბოლომდე უნდა ვიბრძოლოთ. ‘ბარსელონაში’ ეს ახალი ეტაპი ძალიან მამხნევებს, რათა დიდ წარმატებებს მივაღწიოთ.”
ტიტულების მიღმა, გაძლევთ თუ არა მოტივაციას, მაგალითად, მარკ ბერნალის მფარველობა, რომელიც თქვენი პროფილისაა? რას ხედავთ მასში ისეთს, რისი გაუმჯობესებაც შეუძლია?
“დიახ, შესაძლოა ვბერდები, რადგან ამას 21 წლის ასაკში ალბათ არ გეტყოდით, მაგრამ ესეც მაძლევს მოტივაციას. სხვა მოთამაშეების, თანაგუნდელების გაზრდა ისევე, როგორც ჩემთან მიმართებით აკეთებდნენ ამას წარსულში. ეს არის მხარე, რომელსაც უფრო ახალგაზრდა ასაკში იმდენად ვერ ხედავ, მაგრამ როდესაც ასაკი გემატება და გაქვს იმის უნარი, რომ გავლენა მოახდინო და ვინმე უკეთესი გახადო, ეს მე მოტივაციას მმატებს. თუ ამის მიცემა შემეძლება, ეს ძალიან მახარებს. რაც შეეხება მარკ ბერნალს – ის სენსაციური ბიჭია დაუჯერებელი პერსპექტივით. ის ძალიან მაღალი დონის მოთამაშეა. ვფიქრობ, ძალიან დადებითია, რომ მას ექვსიანზეც შეუძლია თამაში და რვიანზეც, მას ორივე პოზიციაზე ასპარეზობის უნარი აქვს. მოთამაშე ფიზიკური მონაცემებით, ხარისხით, ინტელექტით, მოსმენის სურვილით – ვფიქრობ, მას ყველაფერი აქვს.”
დასასრულისკენ რომ წავიდეთ: რა უნდა მოხდეს, რომ ოთხი წლის შემდეგ თქვათ, რომ “ბარსაში” გადმოსვლის გადაწყვეტილება იდეალური იყო?
“რა უნდა მოხდეს? რა თქმა უნდა, შესრულდეს მიზნები და ის, რის გამოც აქ მოვედი. რაზეც ვისაუბრეთ – გუნდის შემდეგ საფეხურზე აყვანა, როგორც მოთამაშის ზრდა, იმის შეგრძნება, რომ ყოველწლიურად უმატებდი, მაქსიმალიზმი, კლუბის ზრდა. გვაქვს სტადიონის თემა, გვაქვს ის თემა, რომ კლუბი კიდევ უფრო გაიზარდოს. ეს დღეს ჰანსისთან საუბრისასაც ვთქვი – კლუბისგანაც უნდა მოვითხოვოთ, რომ სხვადასხვა მიმართულებით განვითარდეს. ეს იქნებოდა, ვფიქრობ, ის ხედვა, რის გამოც ამ ოთხი წლის გასვლის შემდეგ ვიტყოდი: ‘ჯანდაბას, გადაწყვეტილება მართლაც შესანიშნავი იყო’.”
ერთი კითხვა: შესაძლოა “რეალ მადრიდში” უფრო მეტად იყო საჭირო თქვენი პროფილის მოთამაშე, “ბარსაში” კი არიან ისეთი ფეხბურთელები, როგორიცაა დე იონგი (თუნდაც ტრავმირებული), თავად ბერნალი, გავი, პედრი. არ გადარდებდათ იმ მომენტში, რომ “ბარსელონას” ნახევარდაცვაში ასეთი ძლიერი და წონადი ხალხი იყო?
“მაგალითს მოგიყვანთ: ვფიქრობ, არის სხვადასხვა ეტაპები. 18, 19, 20 წლის ასაკში, როდესაც დიდ კლუბში გადასვლის გადაწყვეტილებას იღებ – როგორც ჩემს შემთხვევაში იყო – და იქ გხვდება ისეთი ფიგურა, როგორიც სერხიო ბუსკეტსია, ან კაზემირო, ან სხვა, იცი, რომ ამ პირობებში გაზრდა ძალიან რთული იქნება. ახლა კი, როდესაც 30 წლის ხარ, რაღაცებს სხვანაირად უყურებ. ცხადია, რომ ‘ბარსელონას’ ნახევარდაცვის ცენტრში დიდებული მოთამაშეები ჰყავს. და შენ გადაწყვეტილება უნდა მიიღო: ‘რა გავაკეთო?’ მაგრამ ამას აზრიც უნდა ჰქონდეს. და ეს იყო ერთ-ერთი საკითხი, რაზეც კლუბთან ვისაუბრე – რომ ეს გონივრული გადაწყვეტილებაა ყველასთვის. ჩვენ ასე დავინახეთ და მიმაჩნია, რომ ყველა მოთამაშეს, ვინც ახლა აქ არის, შეუძლია თავისი წვლილი შეიტანოს. ამიტომ ვფიქრობ, რომ ნახევარდაცვაში ამდენი კარგი მოთამაშის ყოლას მხოლოდ ერთი მიზანი აქვს – გუნდის დონის გაზრდა. და დარწმუნებული ვარ, ევროპაში სხვა კლუბებს შურთ იმ ნახევარდაცვის, რაც ‘ბარსელონას’ ჰყავს.”
თქვენ, ვინც მასთან ერთად “მანჩესტერ სიტიში” თამაშობდით და კარგად იცნობთ, დაიმატებდით ხულიან ალვარესს?
“ის სენსაციური მოთამაშე მგონია. რა თქმა უნდა, ცხადია, ხულიანს დავიმატებდი. თან მე მქონდა ბედნიერება, მასთან ერთად ორი წელი მეთამაშა და მხეცური ფეხბურთელი მგონია.”
რატომ მხეცური?
“მხეცია. ჩემთვის მხეცია. თანაც, თითქმის უფრო მეტი ათიანზე ითამაშა, ვიდრე ცხრიანზე, არადა თავდაპირველად ცხრიანი იყო. თუმცა ისეთ პოზიციას მოერგო, რომ შეუძლია ითამაშოს გამთამაშებლად, მეორე ფორვარდად, ინსაიდადაც კი ჩაატარა მატჩები. სანახაობრივი მოთამაშეა.”
ინტერვიუს ვასრულებთ. გვინდა, რომ კულეებს მიმართოთ – “ბარსას” საყრდენმა, “ოქროს ბურთის” მფლობელმა. რის დაპირება შეგიძლიათ იმ გულშემატკივრებისთვის, ვისთვისაც ჩემპიონთა ლიგა უმთავრესი მიზანია?
“მსგავსი რამეების დაპირება შეუძლებელია. რაც ნამდვილად მინდა მათ ვუთხრა, არის ის, რომ მოვედი აბსოლუტურად ყველაფრის გასაღებად, გუნდის გასაძლიერებლად, ჩემი საუკეთესო თვისებების მოსატანად და, უპირველეს ყოვლისა, იმისთვის, რომ ვეცადო ისინი უფრო ბედნიერები გავხადო, ვიდრე გუშინ და გუშინწინ იყვნენ. ეს არის ჩემი გზავნილი: ეს გუნდი აბსოლუტურად ყველაფერს გაიღებს და იმედი მაქვს, დროთა განმავლობაში ჩვენით იამაყებენ.”
გაგაოცათ იმ სითბომ, რასაც კულეები გადმოგცემენ?
“არ გამკვირვებია იმ გაგებით, რომ წინასწარ არასდროს იცი, სად მიდიხარ, მაგრამ ამან ნამდვილად დიდი სიამაყით ამავსო. სიმართლე გითხრათ, დებიუტის დღიდან გაოგნებული ვარ. შოკში ჩავვარდი, როდესაც პრეზენტაციის შემდეგ სადილზე რესტორნის კართან ამდენი ხალხი მელოდებოდა. შთამბეჭდავია, არა? შთამბეჭდავია ის სითბო, რაც სულ რამდენიმე დღეში მივიღე. რა თქმა უნდა, ჩემს მოვალეობად მიმაჩნია, რომ ეს ყველაფერი მოედანზე სრული თავდადებით დავუბრუნო.”
რა კარგია ჩვენთან რომ მოხვედი 🙏❤️