მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: მარკ-ანდრე ბარტეზი

როგორც ვივარაუდეთ სულ სხვა “ბარსა” ვიხილეთ ჩემპიონთა ლიგაზე, იმიტომ, რომ იმ “ბარსას”, რომელიც ყველას ძალიან მოგვწონს დანი ოლმო ჰყავს შეტევაში, ახლა კი ოლმო ისვენებს და ძველი პრობლემები დაბრუნდა. ელემენტალურად, არავინ არის ისეთი მოედანზე ვინც ბოლო პასს გააკეთებს, ან ლევანდოვსკიმდე მიიტანს ბურთს. აბა, გადახედეთ წინა თამაშებს, პოლონელი სულ სხვა ფეხბურთს თამაშობდა, იმიტომ, რომ ხშირად იყო ბურთით, ექმნებოდა მომენტები, ახლა კიდევ წინა სეზონის მსგავსად თამაშგარეშე დარჩა. 

ისიც ვთქვით რომ “ბარსას” ოლმოს შემცვლელი არ ჰყავს, ერთადერთია ამ პოზიციაზე. მხოლოდ რაფინია მოუსინჯავთ თავდამსხმელებს უკან და კარგი თამაში რომ დავაბრალოთ უნამუსობა იქნება. არასტაბილურია. ხან გამოდის რაღაც, ხან არ გამოდის, ერთის თქმა კი დანამდვილებით შეიძლება, რაფინია ათიანი არ არის. 

ასე რომ, “მონაკომ” “ბარსა” მეორედ დაამარცხა. ჩემპიონთა ლიგის ახალი ფორმატიდან გამომდინარე რევანშის შანსი აღარ იქნება. 

სასტარტო თერთმეტეული 

შევხედე თუ არა ვიფიქრე რომ ცუდად იყო საქმე, მაგრამ ფლიკსაც დიდად ვერ დავძრახავთ, აღარავინ დარჩა ნახევარდაცვაში. არც დე იონგი ჰყავს, არც გავი, არც ფერმინი, ბერნალი აღმოაჩინა და მთელი სეზონით დაკარგა, ბოლოს ოლმოც მოისაკლისა და ვინღა დარჩა? ბერნალის შემცვლელი კასადო და ნახევარმცველად გადაკეთებული გარსია. არ ვიცი რას ელოდა ამ დუეტისგან, მაგრამ ბევრი არაფერი იყო მოსალოდნელი. 

რისი გაკეთება შეეძლო ფლიკს? იქნებ რაც ზემოთ აღვნიშნეთ ის გაეკეთებინა? კასადო თავის ადგილზე, პედრი თავის ადგილზე და ოლმო რაფინიას ჩაენაცვლებინა. ასე უფრო მობილური და აგრესიული იქნებოდა “ბარსას” ცენტრი. რაფინიას ადგილს კი ან ფერანი დაიკავებდა, ან ფატი, მაგრამ!!! საქმეც ეს არის, ფატი ახლახანს გამოჯანმრთელდა, ერთი ტაიმის თამაშიც კი არ შეეძლო, რეკომენდაცია 15 წუთი იყო. ფერან ტორესმა კი ისე საშინლად დაიწყო სეზონი რომ ფლიკი უბრალოდ აღარ ენდო, მით უმეტეს, რომ ბოლო ტურში ძალიან უაზრო წითელი ბარათი მიიღო და ალბათ დასაჯა კიდეც სკამზე დასმით. 

ერთი მხრივ, ვერ მოვუწონებ ფლიკს სასტარტო შემადგენლობას, მეორე მხრივ კი ვაღიარებ რომ არჩევანი საერთოდ არ ჰქონია. 

რა სჭირს შტეგენს?

 როგორც იქნა გერმანიის ნაკრების პირველი ნომერი გახდა, მიაღწია იმას, რასაც მთელი ცხოვრება ეჭიდავებოდა, ჰოდა, მაინცდამაინც ახლა აურია. ასე თუ გააგრძელებს ისევ ნომერი მეორე გახდება. თითქოს ფაბიენ ბარტეზი ჩაუსახლდაო. ასე ბარტეზი იქცეოდა თავის დროზე, ფერგიუსონი ბუცს კი არა ნაგვის ურნას ესროდა ყოველ შესვენებაზე, აბა, გაიხსენეთ “არსენალთან” მისი გმირობები, ტიერი ანრის ეშმაკური გამოხედვა, თითქოს ეკითხებოდა, ძმაო, ფაბიენ, შენ ალაოდ ხომ არ ხარო? გაიხსენეთ “დეპორტივოსთან” მატჩები, გაიხსენეთ ლიგა 1 – ის მატჩი, როცა ბარტეზმა მოიწყინა და კარის ძელს ძაღლივით მიაფსა. მისგან არავის უკვირდა, საფეხბურთო სამყაროს ფანტომასი იყო, აი, შტეგენი სულ სხვა სკოლის წარმომადგენელია, სულ სხვა რეპუტაციის კაცი, ეს რა სიგიჟეები აკეთა?! 

სეზონის წინ, “მონაკოსთან” ანალოგიურ შეცდომას მოჰყვა გოლი, მაშინ ინიგომ მისცა ბერნალს, მეტოქემ დაასწრო და გოლი მივიღეთ. ბერნალს დავაბრალე, დიდხანს იყურა აქეთ-იქით და ბურთი ვერ გააკონტროლა, დაასწრეს და გაგვიტანეს. ახლა ზუსტად იგივე მოხდა, შტეგენის პასის ადრესატი ამჯერად გარსია იყო, ჩამოირბინა ბურთის მისაღებად, მერე წინ დაიწყო მოძრაობა და ამ დროს გაუკეთა შტეგენმა პასი. მარკ-ანდრე საერთოდ ვერ გრძნობს თანაგუნდელების მზადყოფნას, საერთოდ ვერ გრძნობს როდის არიან მზად ბურთის მისაღებად, გადაწყვეტილების მიღებას აგვიანებს და მცირე დოზით დემბელეს სინდრომიც შეეყარა – ხან ნაადრევად მოქმედებს, ხან დაგვიანებით, მაგრამ არასდროს თავის დროზე. 

რა თქმა უნდა, მთავარი დამნაშავე შტეგენია. გარსიას ჯობდა არ აეღო ბოლო იმედის ჯარიმა, მაგრამ წამებში ვერ გადაწყვეტ ასე მარტივად, მსაჯის ამოღებულ ყვითელზე ალბათ იფიქრა რომ გადარჩა, მაგრამ ვერა.. ვერ გადარჩა. ვერც გარსია, ვერც “ბარსა” და ვერც შტეგენი. 

გერმანელმა მეორე ტაიმში კიდევ ერთი სიგიჟე გააკეთა, გოლი აღარ გასულა, მაგრამ ამას დიდი მნიშვნელობა აღარ ჰქონია, მარცხს და ნულ ქულას აღარაფერი ეშველება. დასაწყისი ცუდია. გამოსწორებისთვის დრო ჯერ კიდევ ბევრია. 

ჯორდანის თვალწინ

არავის უთამაშია კარგად, მათ შორის, არც ლამინე იამალს, მაგრამ ერთი მაინც გაიბრწყინა, ეს კიდევ დიდ ვარსკვლავებს სჩვევიათ ხოლმე. შეიძლება თამაში არ წაუვიდეს, შეიძლება მთლიანად გუნდი იყოს ცუდი, მაგრამ თავის მომენტს იპოვის და შეასრულებს. ასეც მოხდა, ნახევარმომენტი გოლად აქცია. დამაგვირგვინებელ ფაზაში ძალიან მომატებული აქვს, ტვინი და ტექნიკა კიდევ არასდროს აკლდა. 

თამაშს მაიკლ ჯორდანი დაესწრო. მსოფლიოს უდიადესი ათლეტი. რამ მიიყვანა სტადიონზე? ეჭვი არ მეპარება რომ იამალის სანახავად მივიდა. ჯორდანი შორიდანვე გრძნობს ახალ ტალანტს, ან, უბრალოდ უთხრეს რომ ღირდა ამ ბიჭის ნახვა, ან ყური მოკრა რომ სულ რაღაც 16 წლისამ დაიწყო ევრო და 17 წლისა უკვე ჩემპიონი გახდა. მოვიდა ღმერთი სანახავად და დიდი ვერაფერი თამაში ნახა, მაგრამ იმ ერთ მომენტში მიხვდებოდა, რომ განსაკუთრებული ვინმეა ჩვენი იამალი. 

ეგ ერთი იყო სასიხარულო, ისე კიდევ, ჩავის “ბარსელონა” გაგვახსენდა და არ ვარგა ეგ ამბავი, ცუდი გასახსენებელია. 

შემდეგი მატჩი “ვილიარეალთან” არის ჩანიშნული. იმედი უნდა ვიქონიოთ რომ ვინმე მაინც დაბრუნდება ნახევარდაცვის ცენტრში. მეორე მხრივ, ვინც არ უნდა დაბრუნდეს, ოლმოს მაინც ვერავინ შეცვლის. 

ჰოდა, დავაკვირდეთ, სხვა რა დაგვრჩენია.