“ბარსელონას” გულშემატკივრებს არაერთი საამაყო “ელ კლასიკო” გვაქვს. ბევრი ჩვენგანი მოესწრო მადრიდში 6-2 და ბარსელონაში 5-0 მოგებას, ასევე იყო 4-0 “ბერნაბეუზე”, 5-1 “კამპ ნოუზე”, 3-0 მოგებებს ვინ მოთვლის, გინდ მადრიდში და გინდ ბარსელონაში. უფრო სტაჟიან გულშემატკივრებს 1994 წელის 5-0 მოგებაც ახსოვთ. კიდევ უფრო ადრე მადრიდში გვაქვს 5-0 მოგებული. ყველა ამ მოგების გვეამაყება.
“რეალს” კი, ერთი შეხედვით, ყველაზე მეტად საამაყო 11-1 მოგება უნდა ჰქონდეს. ანგარიში, რომელიც ზუსტად 78 წლის წინ, 1943 წლის 13 ივნისს დაფიქსირდა, სამარცხვინოა როგორც “ბარსელონასთვის” და მისი გულშემატკივრებისთვის, ასევე “რეალისთვის” და მისი ქომაგებისთვის.
რა მოხდა 1943 წლის 13 ივნისს? ამაზე ზუსტი პასუხი არ არსებობს, მაგრამ ყველა თანხმდება, რომ ადგილი ჰქონდა როგორც პოლიტიკურ ჩარევას, ასევე ძალადობას. ამას “რეალის” ოფიციალური საიტიც კი აღიარებს.
ერთი კვირით ადრე, 6 ივნისს “ბარსელონას” ესპანეთის თასის პირველი თამაში 3-0 ჰქონდა მოგებული. ერთი კვირის შემდეგ, 13 მაისს, მადრიდში გამართული მატჩის პირველი ტაიმის შემდეგ, კატალონიელები 0-8 აგებდნენ, საბოლოოდ კი 1-11 წააგეს.
არაერთი ცნობით, თამაშის დაწყებამდეც და შესვენებაზეც “ბარსელონას” გასახდელს ფაშისტი დიქტატორი ფრანკოს ჯარისკაცები ეწვივნენ და “ბლაუგრანას” მოთამაშეებს სიცოცხლის მოსპობით დაემუქრნენ, თუ “რეალს” არ “დაუწვებოდნენ”. მადრიდული მხარეს ამას არ უარყოფს, მაგრამ ამტკიცებს, რომ სპორტში პოლიტიკისა და ძალადობის ჩარევას ადგილი პირველ შეხვედრაშიც ჰქონდა, რომელიც “ბარსამ” 3-0 მოიგო. შეუძლებელია დანამდვილებით იმის თქმა, თუ რა მოხდა ზუსტად ამ 2 თამაშში. ზუსტად მხოლოდ ის ვიცით, რომ დაფიქსირებული შედეგი სპორტული შედეგისგან ძალიან შორსაა.
ყველაფერი რომ რიგზე არ იყო, ეს თამაშის შემდეგად დადასტურდა. ორივე კლუბის პრეზიდენტი იძულებული გახდა თანამდებობა დაეტოვებინა და ერთი შეხედვით ეს ორივე შემთხვევაში უცნაური იყო. “რეალის” პრეზიდენტი ანტონიო სანტოს პერალბა გახლდათ. გადადგომა “ბარსელონასთან” 11-1 მოგების შემდეგ? ძალიან უცნაურია. რაც შეეხება “ბარსელონას” პრეზიდენტს – ენრიკე პინეირო დიქტატორ ფრანკოს მიერ დანიშნული კაცი იყო და ის კატალონიურ კლუბში ფაშისტური იდეოლოგიის გატარებისთვის იბრძოდა, თუმცა სპორტში პოლიტიკისა და ძალადობის გაუგონარი ჩარევის შემდეგ ისიც იძულებული გახდა, გადამდგარიყო.
ძნელია, მომხდარში “რეალი” დავადანაშაულოთ. მადრიდული გუნდი ამ თამაშის გახსენებას დღემდე ერიდება. “სამეფო კლუბის” საიტზე ამ ფაქტს მხოლოდ 2 აბზაცი აქვს მიძღვნილი და იქაც აქცენტი არა სპორტულ შედეგზე, არამედ პოლიტიკასა და ძალადობაზეა გაკეთებული.
მომხდარს ერთადერთი დამნაშავე ჰყავს, ეს ფაშისტური რეჟიმია, რომლის გამოც ყველაზე მეტად “ბარსელონა” დაიჩაგრა.
8-0ს აგებდნენ პირველ ტაიმს და მერე შეუვარდნენ დაუწექით რეალსო და მეორე ტაიმი 3-1 წააგეს. მგონი რაღაც არალოგიკურია. ჯერ მეორე ტაიმი ხო არ ჩატარდა და 3-1 რო იყო მერე შეუვარდნენ შესვენებაზე და 8 გოლი გაუშვეს პირველ ტაიმში? 🤣🤣
დემოკრატის მანტიაში გამოწყობილი, ან ცხვრის ქურქში.
ამიტო არ მევასება ეა რეალი. ყველა ყოველთვის მაგათ უმართავდა ხელს
ფრანკოს დედა მივაცენზურე ეს სალოსეთი რო გააბლატავა თავის დროზე
მადრიდული მხარეს ამას არ უარყოფს, მაგრამ ამტკიცებს, რომ სპორტში პოლიტიკისა და ძალადობის ჩარევას ადგილი პირველ შეხვედრაშიც ჰქონდა, რომელიც "ბარსამ" 3-0 მოიგო.
ეს როგორ გავიგოთ? ფრანკოს დანიშნული კაცი, მის წინააღმდეგ წავიდა და მადრიდელები დააშინა. ფრანკოსაც ხო არ დაემუქრა. თუმცა მადრიდელებისაგან რა უნდა გაგიკვირდეს.
ბართომეუ ყოფილა პინიეროს რეინკარნაცია
რეალის და ცალკე ფრანკოს დდშვცი.
დღეს პატარა ფრანკო ჰყავთ მადრიდელებს პერესის სახით.
კატალონიას განსაკუთრებით ავიწროებდნენ ფაშისტური რეჟიმისას