ლეგენდა წავიდა..

ბოლო წუთამდე მქონდა იმედი, რომ რაღაც მექანიზმების მეშვეობით, კიდევ ერთი წლით დავიტოვებდით, მაგრამ არ გამოვიდა. ლეგენდა წავიდა.

ტაშისა და ოვაციების გარეშე.

მისი მოსვლა კი გუშინდელივით მახსოვს, რადგან იმ სამი ტრანსფერიდან ერთ-ერთი იყო, რომელიც ყველაზე და ყველაფერზე მეტად მსურდა.

იშვიათია შემთხვევა, როცა შენი საყვარელი გუნდი იმ ფეხბურთელს შეიძენს, რომელიც ყველაზე მეტად გინდა, რომ შეიძინოს. უფრო იშვიათია შემთხვევა, როცა ეს შენაძენი გაამართლებს.

ყველას თავის სია აქვს, მე კი მხოლოდ სამი ტრანსფერი მსურდა:

პირველი იყო რონალდინიო, მხოლოდ მისი მეიმედებოდა და მხოლოდ მისთვის მემეტებოდა რივალდოს 10 ნომრიანი მაისური. ერთი წლით შეაგვიანდა მოსვლა, მაგრამ როგორც კი ტრანსფერი შედგა, უმალ დაიწყო იმედების გამართლება, მერე მოლოდინს გადააჭარბა და ბოლოს ბრაზილიურად დაეშვა.

მეორე იყო ტიერი ანრი. “ბარსას” ფანები სულ მცირე 4 წლის განმავლობაში მიიჩნევდნენ მთავარ სამიზნედ. “ჰაიბერი” დაანგრიეს და ვიფიქრეთ, რომ ანრიც გადმოვიდოდა, მაგრამ ერთი წელი კიდევ გაჩერდა. გადამწყვეტი ალბათ ამხანაგური შეხვედრა გამოდგა, რომელიც რონალდინიოსა და შევჩენკოს მეგობრებს შორის გაიმართა, “კამპ ნოუზე”, სულ რაღაც 15 წუთით შემოსულ ანრის, მთელმა სტადიონმა ოვაციები მოუწყო და აგრძნობინა, რომ მთელი გულით ველოდით.

მოლოდინი დიდი იყო, მაგრამ საქმე ისე ვერ წავიდა, როგორც გვსურდა, პირველ რიგში ტრავმების გამო, მერე იყო უიღბლობა, საწყის 5 ტურში, ექვსჯერ მოარტყა ბურთი ძელს და გოლის შეგდება დაუგვიანდა. სამი სეზონიდან უმაღლეს დონეზე მხოლოდ ერთი ჩაატარა. მეტი გვსურდა, მაგალითად, ხუთი წელი რომ ეთამაშა და სამი მაინც ჩაეტარებინა მაღალ დონეზე.

ერთი სიტყვით, ანრისგან ის გვსურდა, რაც სუარესმა გვაჩვენა. 

ტატა მარტინოს “ბარსამ” კარგად დაიწყო, მაგრამ საშინლად გააგრძელა, ეგეთი უსახური “ბარსა” დიდი ხანი არ მყავდა ნანახი, აღარ ველოდი ყველა ტურს ისეთი სიხარულით, როგორც ადრე. სამაგიეროდ ლამაზი ფეხბურთის დანაკლისი “ლივერპულმა” ამინაზღაურა, ბრენდან როჯერსი ყოველთვის აღიარებდა, რომ გვარდიოლას მიმდევარი იყო და “ლივერპულშიც” რაღაც მსგავსი დაატრიალა. შეტევის ხაზში სტერლინგი, კოუტინიო და სუარესი ბრწყინავდნენ, ასევე დანიელ სტარიჯი, რომელმაც კარიერის საუკეთესო სეზონი ჩაატარა, მათ უკან კი კაპიტნები – ჯერარდი და ჰენდერსონი. მშვენიერი გუნდი იყო და ბოლომდეც გაიბრძოლეს, მაგრამ კაპიტანი მოსრიალდა.. გული დამწყდა, პირველ რიგში სუარესის გამო, იშვიათია მსგავსი სეზონი, ყველანაირი გოლი გაიტანა, ყველანაირი ტექნიკური ილეთის გამოყენებით, ძველი ცხრიანები გაგვახსენა, რომელთა მსგავსნიც დღევანდელ ფეხბურთში აღარ არიან.

მიუხედავად იმისა, რომ სეზონი გვიან დაიწყო (ივანოვიჩი დაკბინა), მაინც პრემიერ ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი და საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა. იგივე ელოდა “ბარსაშიც”, სეზონი მოგვიანებით დაიწყო, რადგან მსოფლიო ჩემპიონატზე კიელინი დაკბინა. ეს მისთვის მესამე მსხვერპლი იყო. “ბარსამ”, როცა კონტრაქტი გაუფორმა, ლუის სუარესს უკვე სამი კაცი ჰყავდა დაგლეჯილი.

ისე ველოდი მის თამაშს, რომ დღეები საშინლად გაიწელა, პირველი მატჩი “კლასიკო” იყო, მარჯვენა ფლანგზე დააყენეს და თამაში წავაგეთ, თუმცა ნეიმარმა მისი პასით გაიტანა.

აქვე გამოჩნდა, რომ ეს ახალი თავსატეხი იყო. მესი ცენტრს წლების განმავლობაში არ თმობდა. იბრასთანაც კი არაფერი დათმო, მაგრამ თამაშიდან თამაშამდე სუარესმა მისი პატივისცემა და აღიარება მოიპოვა. ლუისმა ყველას ანახა, რომ ნდობას იმსახურებდა. ზამთრის პაუზის მერე ყველაფერი შეიცვალა, მიიღო კუთვნილი ადგილი და დაიწყო დიდი ტრიოს ისტორია.

დროთა განმავლობაში, კლუბის ისტორიაში საუკეთესო ცხრიანი გახდა. 90-ანებში საოცარი სეზონი ჰქონდა “ფენომენოს”, მაგრამ მისი ერთი სეზონი, “ბარსასთვის” არასდროს ყოფილა ისეთი მნიშვნელოვანი, როგორც სუარესის 6 წელი გამოდგა.

სუარესი გოლების რაოდენობით მხოლოდ სესარსა და მესის ჩამორჩება. სულ რაღაც ორი გოლი დააკლდა 200 გოლამდე.

ჩემთვის პირადად, 21-ე საუკუნის საუკეთესო ტრანსფერია. ამავე დროს, თავისი თაობის საუკეთესო ცხრიანი.

“ბარსელონაში” თამაშის დროს აღმოვაჩინე, რომ კონკრეტულად ერთ კომპონენტში, ყველა დროის საუკეთესო შემსრულებელია. არ არსებობს და არ არსებულა ფეხბურთელი, რომელიც სუარესზე მაგრად ურტყამს ბურთს, მიწაზე დაუშვებლად. მხოლოდ მარკო ვან ბასტენს თუ შევადარებთ ამ კუთხით და მასაც კი, ბევრად ნაკლები გოლი აქვს ამ სტილში გატანილი. რამდენიმე თვის წინ, ეს გოლები სათითაოდ ამოვკრიბე და ცალკე ვიდეო გავაკეთე.

არადა, ურუგვაის ნაკრებში, “აიაქსსა” და “ლივერპულშიც” მრავლად აქვს ასეთი გოლები შეყრილი.

გამოვყოფდი “ეფეთი” (ტერფის გარეთა ნაწილი) გატანილ გოლებს, მახვილი კუთხიდან გატანილ გოლებს, გამოვყოფდი იმას, რომ ორივე ფეხით ძალიან მაგრად ურტყამს და კორპუსით ისე ფარავს ბურთს, რომ ყოველთვის მომგებიან პოზიციაშია.

აღსანიშნავია მისი სირბილის მანერა, როცა სუარესი დარბის, გრჩება შთაბეჭდილება, რომ მისი ერთი ფეხი მარცხნივ გარბის, მეორე კი მარჯვნივ, ამას როგორ ახერხებს და აქამდე კისერი როგორ არ მოტყდა არ ვიცი, მაგრამ მცველისთვის, რომ კოშმარია, ფაქტია. როგორი კორდინაციაც არ უნდა გქონდეს, ასე ალაგ-ალაგ რომ მორბის შენსკენ ფორვარდი, დაღუპული ხარ.

ასევე არ დაგვავიწყდება, ქუჩის ენაზე, რომ ვთქვათ, მისი “გადირკული” მცველები. უცნაური ჩვევა აქვს, თუ ერთხელ მაინც ფეხებს შორის არ გაუტარა მცველს ბურთი, მთელი თამაში უკმაყოფილოდ ბუზღუნებს. ეს ქუჩაში ნასწავლი ილეთებია, ამიტომ არის თავის თაობაში გამორჩეული, ასეთ რამეს დავარცხნილ და გაპრიალებულ აკადემიაში ვერ ისწავლი, სუარესმა ჩვენ დროში, ქუჩის ფეხბურთის ელემენტები დააბრუნა, რითიც სამხერთ ამერიკელები ყოველთვის გამოირჩეოდნენ.

ასევე, ერთადერთი ფეხბურთელია, რომელიც მესისა და რონალდუს ბომბარდირთა დავაში ჩაერია. 2015/16 წლების სეზონში, ლა ლიგაში 40 გოლი შეაგდო და 18 საგოლე გადაცემაც მიაყოლა.

არც ლეოს ჰყოლია მასზე კარგი მეწყვილე, იყო რამდენიმე ლეგენდარული ტრიოს წევრი, მაგრამ სუარესთან დუეტი მაინც გამორჩეული მოვლენაა. ორივე მეოჯახეა, ერთ ფასეულობებზე დგანან, ოჯახი მათთვის ყველაფერს ნიშნავს. როგორც მესიმ, ისე სუარესმა, ცოლად ის ქალი შეირთეს, ვინც ბავშვობიდან უყვარდათ, გამდიდრებულებს და გაღმერთებულებს არ დაუწყიათ მოდელებისთვის დევნა, რადგან ორივეს ესმის, რომ არსებობს წარმავალი და არსებობს მარადიული ფასეულობები.

ერთხელ არსენ ვენგერმა თქვა – “სუარესი მოედანზე ეშმაკია, მოედნის მიღმა კი ანგელოზი.” – როგორც ჩანს, იცოდა რასაც ამბობდა. 

არც კი ვიცი, კიდევ როდის შევიძენთ ასეთი დონის ფეხბურთელს, რომელიც ბოლომდე გაამართლებს და 6 წლის განმავლობაში, უმაღლეს დონეზე ითამაშებს.

ერთადერთი, რაზეც გული მწყდება, არის ის, რომ მხოლოდ ერთი ჩემპიონთა ლიგის თასი მოიგო. დღემდე ვერ დამიჯერებია, რომ 2015/16 წლების სეზონი, ხელიდან გავუშვით. როცა ასე აშკარა იყო “ბარსას” დომინირება. ახლოს იყო ლიგის თასთან 2018/19 წლების სეზონში, მაგრამ ფავორიტად ქცევა და წინასწარ ზეიმი კოშმარად გვექცა.

გულდასაწყვეტია.

ლუის სუარესი, “ბარსელონასთვის” უპირველესი “ლუის სუარესი” გახდა. ეს მარტივი საქმე არ ყოფილა, რადგან ლუის სუარეს მირამონტესი, რომელმაც ასევე ექვსი წელი გაატარა “ბარსაში”, (1955-61) კლუბის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ლეგენდაა, მის ანგარიშზე ერთი “ოქროს ბურთი” და “კლასიკოში” გატანილი 8 გოლია.  მერე, “ინტერში” გაგვექცა.

ჩვენმა ლუისმა კი 11 გოლი გაიტანა “კლასიკოში” და აქაც მხოლოდ სესარსა და მესის ჩამორჩება.

ურუგვაელმა ქოფაკმა, “იმ” სუარესზე, გაცილებით დიდი სახელი დატოვა.

ჩემთვის ასეა.

მესის თუ ხშირად აქილევსს ვადარებთ, მაშინ სუარესი პატროკლოსია, მისი საუკეთესო მეგობარი, რომელიც უდიდესი გმირი იყო და მხოლოდ აქილევსი იდგა მასზე მაღლა, მაგრამ ღმერთებმა სასტიკი ბედი არგუნეს. თავად სინათლის ღმერთი, მიზანსაუცდენელი აპოლონი გადაწყვეტს მის ბედს, ზურგიდან მიეპარება და დაჭრის. ჰექტორს მიუგდებს საჯიჯგნად.

სასტიკი სიკვდილია. ღმერთისგან გაწირული.

ვერ ვიტყვი, რომ ბართომეუ ან კუმანი, ღმერთები არიან, მაგრამ სუარესსაც ზურგში მოხვდა. არა მგონია ამ სეზონში რამე გაეფუჭებინა, მით უმეტეს, რომ მზად იყო სკამიდანაც ჩართულიყო თამაშში, სეზონის ბოლოს კი სავსე “კამპ ნოუ” გააცილებდა.

არ გამოვიდა.

მაგრამ რაც აქამდე გამოვიდა, ძალიან მაგარი იყო!

Gracias Luis!

წარმატებები მადრიდულ დერბიში!