დღეს, თბილისის დროით 23:55 საათზე კატალონიის “ბარსელონა” ლა ლიგის სატურნირო ცხრილში ბოლოადგილოსან უესკას დაუპირისპირდება.
კლუბის Twitter-ის ოფიციალური გვერდი სწორედ ხსენებული მეტოქის წინააღმდეგ, ივან რაკიტიჩის ულამაზეს გოლს იხსენებს. ხორვატმა “უესკას” კარი 2014 წელს აიღო.
ივანი “ლურჯ-ბროწეულისფერთა” რიგებს 2014 წელს “სევილიადან” შეუერთდა. 6 წლის შემდეგ კი, კვლავ ანდალუსიურ კლუბს მიაშურა.
რაკიტიჩი მაგარი იყო. მაგრამ დაბერდა. რა მაგრად კი შეაგდო ეს ბურთი…👍👍👍
ძალიან კი დამწყდა გული მაგრამ უკვე დრო იყო მისი წასვლის, ბოლოს საკმაოდ მოუკლო თამაშს და ასე ჯობდა თან ამდენი ახლაგაზრდა მოიყვანეს რომლებსაც მეტი პოტენციალი აქვთ
ეხლა რომ ვუყურებ, ფოტოზე სერჟი სამპერი და მუნირ ელ ჰადადი არიან;
ლა მასია-ბარსა ბ-ს შემადგენლობას ჰქონდა პოტენციალი, მაგრამ უკვე რამდენია ჩამქრალ-გაქცეულ-დაკარგული ბიჭები… ზოგმა თავს უშველა ზოგმა რეგრესს ვერ დააღწია თავი
დიდი სიამოვნებით დავაბრუნებდი წესს, მთლად 3 ლეგიონერი არა, მაგრამ ნახევარი მაინც რომ იყოს ადგილობრივი, მოედანზე მყოფი მოთამაშეებიდან
რაკეტ შე ელეგანტო იგროკო შენ!
ერთი პერიოდი ძალიან კარგი იყო ვანია, რთულია ბოლომდე მას გადააბრალო, რომ ისეთ დონეზე ვეღარ თამაშობდა და მარცხიც მას მიაწერო, თუმცა გუნდს გაახალგაზრდავება სჭირდებოდა და რამდენიმეს წასვლაც მოუწია. ვიდალის და სემედუს წასვლა არ დამნანებია, ამისი და ჯეკასი კი გულდასაწყეტი იყო
🗣"ისეთი გუნდისთვის როგორიც მაგალითად „რეალია“, რთულია იმის თქმა – „მოედანზე გავალთ და ბურთს დავთმობთ“, – ასევეა „მანჩესტერ იუნაიტედიც“.
გვარდიოლას „ბარსელონასთან“ ჩემპიონთა ლიგის ორი ფინალი ისე წავაგეთ, რომ ვცდილობდით მაღალი პრესინგი გვეთამაშა და მათთვის ბურთი აგვერთმია. ეს თვითმკვლელობის ტოლფასი იყო.
მახსოვს, როცა ფერგიუსონი მატჩამდე გვეუბნებოდა – „ჩვენ „მანჩესტერ იუნაიტედი“ ვართ და ჩვენ შევუტევთ, ეს კლუბის კულტურის ნაწილია“, – ამ დროს მე ვფიქრობდი: „ამაში ასე დარწმუნებული არ ვარ“.
ჩემი აზრით, გულის სიღრმეში ყველა ფეხბურთელმა იცოდა, რომ ეს არასწორი ტაქტიკა და მიდგომა იყო. ფაქტი იყო, რომ გზიდან ვუხვევდით, რომელმაც 2008 წლის ნახევარფინალებში წარმატება მოგვიტანა. შედეგიც შესაბამისი იყო – ორივე ფინალში დაგვჯაბნეს.
ერთია, კლუბის კულტურის ერთგული იყო, შეხვედრის შემდეგ კი იმაზე ფიქრი, რომ დამარცხდი, სულ სხვაა“. – უეინ რუნი.