ინტერვიუ ანტუან გრიზმანთან

დიდი ხანია არ მილაპარაკია? კი, ასეა. ვფიქრობ, ეს “ბარსელონაში” ჩემი პრეზენტაციის შემდეგ არ მომხდარა. ამის მიზეზი ისაა, რომ როგორც ერთხელ ვთქვი, მინდა ჩემი თავი მოედანზე გამოვხატო და არა მის მიღმა. თუმცა, ვფიქრობ, მოვიდა დრო, რაღაცებს საკუთარი ადგილი მივუჩინო. ბევრი რაღაცის გაძლება მომიხდა.

სიმართლეა, რომ ბოლო დროინდელი ამბების გამო, შესაძლოა, ჩემსა და ლეოს ურთიერთობაზე ეჭვები გაჩნდეს, თუმცა ვფიქრობ მან კარგად იცის, თუ რამდენად დიდ პატივს ვცემ. ის ჩემთვის სამაგალითოა და ვფიქრობ ლეომ ეს იცის.

თმის შეჭრას ბევრი მთხოვს, მაგრამ ამას არ ვაპირებ. ჩემს შვილებსა და მეუღლეს სურთ, რომ ასეთი ვარცხნილობა მქონდეს.

ჩემი კუმირი დევიდ ბექჰემი იყო. ის სამაგალითო იყო როგორც მოედანზე, ასევე მის მიღმა. ეს მითხრეს ჩემმა იმ თანაგუნდელებმაც, რომლებთან ერთადაც ის “პარი სენ-ჟერმენში” თამაშობდა.

დავიბადე მაკონში. მამა ფრანგია, დედა – პორტუგალიელი. ჩემი ბაბუა პორტუგალიაში თამაშობდა, მამაჩემიც, მაგრამ ის ფეხბურთით გამომუშავებას ვერ ახერხებდა. 13 წლის ასაკამდე მამა მავარჯიშებდა.

სკოლაში კარგად არ ვსწავლობდი. მხოლოდ ფეხბურთზე და პროფესიონალ სპორტსმენობაზე ვიყავი ფოკუსირებული.

10 წლის ასაკში ვცდილობდი საფრანგეთის პირველი დივიზიონის კლუბების ყურადღება მიმექცია, მაგრამ მათ ჩემ დამატებაზე უარი თქვეს. ამის მიზეზი ან ჩემი სიმაღლე იყო, ან სათამაშო დონე, მაგრამ შანსი არავინ მომცა. როდესაც “მეცმა” უარი მითხრა, ძალიან რთულად გადავიტანე, რადგან ამ კლუბს ჩემი დამატების პირობა ჰქონდა მოცემული. რამდენიმე დღის განმავლობაში ვტიროდი.

ერთ-ერთ ტურნირზე “რეალ სოსიედადის” სკაუტმა შემამჩნია, შემისწავლა და ჩემი მშობლებისთვის თავისი საკონტაქტო ინფორამცია დამიტოვა.

გუნდის პოვნა რთული იყო, მაგრამ ბევრი შრომით ამას მივაღწიე. სიტუაცია დღევანდელის მსგავსი არ იყო. გამორჩეული არაფრით ვიყავი. 10 000 დრიბლინგს არ ვაკეთებდი. მხოლოდ იმას ვაკეთებდი, რაც ჩემგან მწვრთნელს უნდოდა.

“რეალ სოსიედადთან” ერთად მე-2 დივიზიონში დავიწყე, სადაც ბევრი სამხრეთ ამერიკელი იყო. კარგი ადამიანების გარემოცვაში მოვხვდი. სწორედ იქ დავიწყე მატეს სმა, კარლოს ბუენოსთან ერთად.

ესპანური არ ვიცოდი და თანაგუნდელებს ჩემთვის ყველაფრის თარგმნა უწევდათ, რასაც მწვრთნელი იტყოდა. ახალგაზრდა ასაკში ეს ძალიან რთული იყო.

“ატლეტიკოში” გადასვლის შემდეგ ბევრ პრობლემას წავაწყდი. მოვხვდი კლუბში, რომელსაც ლა ლიგა ახალი მოგებული ჰქონდა. ასეთ გუნდში ადგილი უნდა დაიმსახურო.

როდესაც მწვრთნელი რაღაცას მავალებს, ვასრულებ, თუმცა შეიძლება არ ვეთანხმებოდე. მან უკეთ იცის, რა არის გუნდისთვის უკეთესი. ასე მოქცევას განვაგრძობდი.

“ატლეტიკოში” ყველა ვარჯიში თამაშს ჰგავდა. ყველა გიყვიროდა იმისათვის, რომ ვარჯიშებზე სრულად დახარჯულიყავი.

ყოველთვის მიჭირდა ჩემპიონთა ლიგის ფინალზე საუბარი, რომელშიც თერთმეტმეტრიანი ვერ გამოვიყენე.

მსოფლიო ჩემპიონატი დიდებულად ჩავატარეთ. შესანიშნავი ფეხბურთელები გვყავდა. ყველა თანაგუნდელს ვენდობოდი. ჩვენ ვიყავით ერთიანი გუნდი, რომელიც უტევდა და თავს იცავდა.

დეშამმა არგენტინასთან თამაშის წინ დაგვიბარა. მე მას შევთავაზე 4-4-2 სისტემით გვეთამაშა, მესი კი კანტესთვის ჩაგვებარებინა. მათ მითხრეს: “შენ ფიქრობ, რომ ეს “ატლეტიკოა”? მაგრამ მაინც მომისმინეს.

როდესაც “ბარსელონაში” გადმოვედი, მესის ვესაუბრე. მან მითხრა, რომ ერთი წლის წინანდელი ჩემი უარით იმედგაცრუებული იყო, რადგან მას საჯარო განცხადებები ჰქონდა გაკეთებული. მაგრამ იმ დროს უკვე ერთ მხარეს ვიყავით და მან მითხრა, რომ ჩემ გვერდით იქნებოდა.

დოკუმენტური ვიდეოთი იმის ჩვენება მინდოდა, რომ გუნდის არჩევა კანფეტის ყიდვას არ ჰგავს, როდესაც მიდიხარ მაღაზიაში და წყვეტ ლურჯი გირჩევნია თუ წითელი.

იმ დოკუმენტური ვიდეოთი ჩემი ოჯახიც იმედგაცრუებული დარჩა, რადგან მათ არც ფორმა მოეწონათ და  ჩემი “ბარსელონაში” გადმოსვლაც უნდოდათ.

მაშინ დარჩენა გადავწყვიტე. ყველას რჩევა მოვისმინე და გადაწყვეტილება მივიღე. ყოველთვის, როდესაც ვინმე რამეს მეუბნებოდა, ეჭვები მიჩნდებოდა.

კრიტიკას ვეთანხმები, რადგან ჩემს საუკეთესო ვერსიას ვერ წარმოვაჩენ.

“ბარსელონას” მსგავს გუნდში გადმოსვლა ძალიან რთულია. ერთი წლის განმავლობაში სამი მწვრთნელის ხელმძღვანელობით ვითამაშე! ადაპტაციისთვის დრო მჭირდება! შემდეგ იყო კომენტარები… მათ შორის პრეზიდენტობის კანდიდატებისგან.

ვალვერდე ჩემგან ითხოვდა მარცხენა ფლანგზე მეთამაშა და სივრცეები ამეთვისებინა. ზოგჯერ ცენტრშიც უნდა შევწეულიყავი, მაგრამ ძირითადად ჟორდი ალბასთან ერთად მემოქმედა. ვალვერდე ის ადამიანია, რომელმაც შემიძინა და მას დიდ პატივს ვცემ. მისი ნდობა მოვიპოვე.

სეტიენთან ნორმალური ურთიერთობა მქონდა. მის დროს უკეთ დარტყმა და პასის გაკეთება ვისწავლე. ოჯახის წევრები ზოგჯერ მეუბნებოდნენ, მისთვის მეკითხა თუ რატომ არ ვთამაშობდი ხშირად.

როდესაც “ატლეტიკოსთან” მხოლოდ 5 წუთი ვითამაშე, სეტიენი ჩემთან საუბარს აპირებდა, მე კი ვუთხარი, რომ ეს საჭირო არ იყო. მან სურვილი იმ დროს გამოხატა, როდესაც ჯერ კიდევ გაბრაზებული ვიყავი. ახლაც ვარ (იცინის).

ლეომ იცის, რომ მას დიდ პატივს ვცემ. მე მისგან ვსწავლობ.

ბიძაჩემს ფეხბურთის არაფერი გაეგება. ლეოს ვუთხარი, რომ მის სიტყვებთან საერთო არაფერი მაქვს. ბიძაჩემის WhatsApp-იც კი არ მაქვს.

ცოტა ხელშეწყობა ყველასგან მჭირდება. გულშემატკივრებისგან, კლუბისგან. თანაგუნდელები გვერდში უკვე მიდგანან. ჟურნალისტები ჩემ მიმართ ნაკლებად უხეშები უნდა იყვნენ. მათ მშვიდად ყოფნის საშუალება უნდა მომცენ.

მწვრთნელის ნდობა მოპოვებული მაქვს.

ბოლო 2 წლის განმავლობაში კლუბს რთული პერიოდი უდგას. თუმცა წინ ბევრი თამაშია და მიმაჩნია, რომ მნიშვნელოვანი ტიტულების მოგება შეგვიძლია. ამისთვის საჭიროა პრობლემებზე საკადრისი რეაგირება გვქონდეს. ახლა ჩემი დროა – უნდა ვაჩვენო, რომ ამ კლუბში თამაში შემიძლია.

ბევრი თამაში გვიწევს და ფეხბურთელები ტრავმებს ხშირად იღებენ. თუ ტრავმას მიიღებ, 30 თამაშის გამოტოვებას მოასწრებ (იცინის). ყოველ სამ დღეში ერთხელ თამაში მეტისმეტია. თამაში უნდა განაგრძო, მაგრამ ეს უფრო და უფრო რთულია. ამდენი ტრავმა შემთხვევითობა არაა.

“ბარსელონაში” თავს ძალიან კარგად ვგრძნობ. კლუბში შესანიშნავად მიმიღეს. მინდა გუნდს დავეხმარო. მათ ნდობა გამომიცხადეს და მინდა ამისთვის სამაგიერო გადავუხადო. პრობლემა არავისთან მაქვს. ყველაფერი კარგადაა და მხოლოდ იმას ვითხოვ, რომ მშვიდად ყოფნის საშუალება მომცეთ.

მედიაში ყოველთვის ყველაფერი რთულადაა. თუ ჟურნალისტები ლეოს არ ეხებიან, მაშინ იწერება, რომ მე წასვლა მინდა, ან რომ იანვარში წასვლა მინდა, რადგან კლუბს ჩემი გაყიდვა სურს. ყოველ დღე იღვიძებ და ამოწმებ, რამე საშინელება ხომ არ მოხდა.

იმედი მაქვს, ეს ინტერვიუ სიტუაციას ცოტათი დააწყნარებს.