ერიკსენის საგა – ის რაც ჩრდილში დარჩა

სულ მცირე ხნის წინ უმძიმესი კადრები ვიხილეთ, კრისტიან ერიკსენი მოწყვეტით დაეცა მოედანზე და გაუნძრევლად ეგდო იქამდე, სანამ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება არ გაუწიეს, ძალიან რთულია იმის ყურება, როცა ფეხბურთის გამორჩეული ვარსკვლავი ასეთი უმწეო და დაუცველია, თითქოს თანამედროვე ფეხბურთელებს ყველაფერი აქვთ იმისათვის, რომ თავი დაცულად იგრძნონ, მაგრამ არ ყოფილა ასე, ცხოვრება ვის რას მოუტანს არავინ იცის. 

ყველამ ემოციურ ფაქტორზე გააკეთა აქცენტი, რაც გასაგებია, მძიმე სანახაობასთან ერთად, დადებითი ემოციებიც მივიღეთ, ჯერ ერთი იმიტომ, რომ ერიკსენი გადარჩა, ცოცხალია! ეს კი უპირველი და უმთავრესი ამბავია, მერე მეორე, მისი თანაგუნდელები სამაგალითოდ მოიქცნენ, გარს შემოეხვივნენ, რომ არავის ენახა უსუსური და უმწეო კრისტიან ერიკსენი, მათ შორის ოჯახის წევრებს, რომლებიც ალბათ იმავე მდგომარეობაში ჩავარდნებოდნენ უგონოდ მყოფი კრისტიანი რომ დაენახათ, უმძიმესი სანახავია როგორ უკეთებენ გულის მასაჟს ჯანმრთელ ადამიანს, სპორტსმენს, რომლის ცხოვრებაც პირველ რიგში სწორედ ჯანმთელობასთან ასოცირდება, დანიელები ვიკინგებივით მოიქცნენ, ასე ერთიანი ძალით გვანახეს, რომ ერთად არიან, თამაშშიც და მის მიღმაც. 

კარგი საქციელი იყო ფინელი გულშემატკივრის მხრიდანაც, ერიკსენის სახელს სკანდირებდნენ ფინელებთან ერთად, გვაჩვენეს, რომ ასეთ დროს, მთელი საფეხბურთო სამყარო ერთიანია, არ აქვს მნიშვნელობა რა ეროვნების ხარ და რა ფორმა გაცვია. 

გაიხსენეს დატრიალებული ტრაგედიები, ევროპისა თუ აფრიკის კონტინენტზე, რაც არ უნდა სამწუხარო იყოს, საფეხბურთო მინდორზე ფატალური შემთხვევები გვინახავს, ამჯერად ყველაფერი კარგად დასრულდა, მაგრამ არავინ საუბრობს მიზეზებზე, თითქოს ჯერ ადრეა, ჯერ მიზეზი უნდა დადგინდეს, მაგრამ ნუთუ რთული მისახვედრია რატომ შეიძლება ფეხბურთელს გულმა უმტყუვნოს, მით უმეტეს, რომ მსოფლიო ფეხბურთის უდიდესი მწვრთნელები გვაფრთხილებდნენ ამის შესახებ. 

პეპ გვარდიოლა სეზონის დასაწყისში ამბობდა, ფეხბურთელები ასეთ რეჟიმს ვერ გაუძლებენ, ისინი ჩვეულებრივი ადამიანები არიან და არა რობოტებიო. ისმინა ვინმემ? არა. ეს თქვა იმ კაცმა, რომლის კლუბსაც ყველაზე დიდი სკამი აქვს, ყველა ტურნირზე სულ სხვა შემადგენლობა გამოჰყავს, მის გუნდს აქვს ისეთი სამედიცინო აპარატურა, რომელიც სხვას არც კი დაესიზმრება და მიუხედავად ამისა, მისი ფეხბურთელები მძიმე სათამაშო გრაფიკს ვერ უძლებენ, აღარაფერს ვამბობ დანარჩენებზე. 

იგივე თქვა იურგენ კლოპმა, გერმანელმა კაცმა, რომლისთვისაც ვარჯიში, დისციპლინა და რეჟიმი ცხოვრების საზრისია, ზუსტად იცის როდის არის საჭირო დასვენება, ამ სეზონში ამის საშუალება არ ჰქონია. 

3 დღეში ერთი თამაში, შეუსვენებლად! ხანდახან ორ დღეში ერთი თამაშიც ყოფილა, მგზავრობასთან ერთად. შეუძლებელია ამან გავლენა არ იქონიოს. ფეხბურთელებს აღდგენის საშუალება საერთოდ არ ეძლევათ. მოგეხსენებათ თამაშის მერე, ფეხბურთელებს აღდგენითი ვარჯიში აქვთ, მცირე დატვირთვით, ხანდახან ერთი დღე შესვენება აქვთ და მერე აღდგენა, თუ მძიმე გრაფიკია აღდგენა და ვარჯიში, თუ სამ დღეს დავითვლით, გამოვა, რომ აღდგენისა და წინასამატჩო ვარჯიშის გარდა, გუნდები ვერაფერს ასწრებენ, თანაც მთელი სეზონის განმავლობაში, ეს ნორმალური არ არის, ეს უბრალოდ სიგიჟეა! 

სანამ UEFA-მ მთელი ევროპული ფეხბურთი გაწირა და შედეგად გულგაჩერებული სუპერვარსკვლავი მივიღეთ, FIFA-მ და კონმებოლმა სამხრეთ ამერიკელები გაწირეს, გაუშვეს პირდაპირ ეპიდემიის ეპიცენტრში და ვირუსი ვირუსზე ვრცელდება, მოგება ვის ანაღვლებს, მთავარია ცოცხლები გადარჩნენ. 

დაიჩივლა ლუის სუარესმა, ჩვენი ჯანმრთელობა არავის აინტერესებსო და მართალიც არის, ფეხბურთელები მონებივით არიან. ხალხი სტადიონზე არ არის, გარეთ ყოფნა საშიშია, მაგრამ იძულებულნი არიან, რომ ითამაშონ, რატომ? იმიტომ, რომ ძალიან დიდ ბიზნესში არიან. 

დაიჩივლა ნეიმარმა, დაიჩივლა მესიმ.. არავის ანაღვლებს. 

რჩება შთაბეჭდილება, რომ სანამ რამე ტრაგედია არ დატრიალდება, მანამდე ეს სიგიჟე გაგრძელდება, მაგრამ საქმე ის არის, რომ არც ეს აინტერესებთ. ერიკსენი კინაღამ მოედანზე ჩაგვაკვდა, მილიონობით მაყურებლის თვალწინ, მაგრამ UEFA-მ დირექტივა გასცა, მოედანზე გახვალთ და ითამაშებთ, თუ არა და წაგება ჩაგეთვლებათო. – აბა რა ჰქვია ამას? აქ რომ არ დაიწერება, აი, ეგ ქვია. 

რა თქმა უნდა, ყველას გვურს, რომ ფეხბურთს ვუყუროთ, ევროპაშიც და ამერიკაშიც, ჩვენი ნება, რომ იყოს ყოველ დღე ფეხბურთი იქნებოდა, მაგრამ არა სხვისი ჯანმრთელობის ხარჯზე. 

ფაქტია, რომ ბიზნესმა ფეხბურთი თავიდან ბოლომდე შეჭამა, შესაძლოა უკვე დიდი ხანია ეს მოხდა, მაგრამ პანდემიამ ყველაფერს ფარდა ახადა. ეს ჩვენი მილიონერი ფეხბურთელებიც კი მონების როლში არიან, არადა, იყო დრო, როცა ფეხბურთს თავისუფლება მოჰქონდა, პირველი კოპა ამერიკაც კოლონიალიზმისგან გათავისუფლებას მიეძღვნა, ახლა კი შეიძლება ითქვას, რომ ტოტალიზატორებისა და სხვადასხვა ბიზნეს სექტორების მონობის ქვეშ იმყოფებიან. 

ამ ყველაფრის მერე, ძალიან ცინიკურია UEFA-ს გვერდებზე გამოქვეყნებული ერიკსენის ფოტოები და მის მხარდასაჭერად გამოთქმული გზავნილები.