მატჩისშემდგომი მიმოხილვა: შეენც ბრუტუს?!

წელი დასრულდა!

დასრულდა ისეთი თამაშითა და შედეგით, რომელიც მთელ 2020 წელს იდეალურად აღწერს. კუმანმა თუ ზაფხულამდე სტატუსი შეინარჩუნა, ეს მისი მაქსიმუმი იქნება, სხვა მხრივ კი ბევრი არაფერი დარჩენია, წასვლის წინ შეუძლია თქვას, რომ მძიმე მდგომარეობაში ჩაიბარა გუნდი და რამდენიმე ახალგაზრდას დაწინაურების საშუალება მისცა, როგორც თავის დროზე ვან გაალმა დააწინაურა ანდრეს ინიესტა, იმ ავადსახსენებელ სეზონში.

ეს არის და ეს.

ტაქტიკა

წინა ტურის მსგავსად, “ბარსამ” ამჯერადაც სამი მცველით ითამაშა, შეტევის დროს 3-4-3-ით ვუტევდით, დაცვის დროს ხუთ მცველზე ვეწყობოდით, ხოლო ცენტრში ბურთის გორაობისას, რაც მთელი თამაშის განმავლობაში ხდებოდა, განლაგება 3-5-2-ზე ეწყობოდა.

ვერ გამოდგა მხოლოდ ორი თავდამსხმელით თამაში გამართლებული. პედრი შემტევებს ხშირად ეხმარებოდა, მაგრამ რაც არ უნდა დიდი თავისუფლება მისცე, მაინც ნახევარმცველია და მესის ფუნქციების შესრულებას ვერ მოვთხოვთ. სწორედ ეს იყო შეცდომა, ორ შემტევს შეგიძლია ენდო მაშინ, როცა ამ ორიდან ერთი ლიონელ მესია, მას აქვს უნარი ყველაფერი თავად გააკეთოს, ხოლო როცა ორი ფორვარდიდან ერთი არაფრის მაქნისი გრიზმანია და მეორე უკლასო ბრეითუეიტი, საერთოდ რის იმედზე შეიძლება იყო?!

უნდა აღინიშნოს, რომ არჩევანიც არ იყო დიდი, უსმან დემბელე ახალი დაბრუნებულია და ორი ტაიმის რეკომენდაციას სამედიცინო გუნდი ვერ გასცემდა.

მიუხედავად ამისა, აუცილებლად სამი შემტევით უნდა დაგვეწყო. ახლა ამის თქმა მარტივია, მაგრამ არც თამაშის დაწყებამდე უნდა ყოფილიყო რთული მისახვედრი.

მცველები

აღნიშნული ტაქტიკის დროს, მთელი ფლანგის კონტროლი ევალებათ განაპირა მცველებს, “ეიბართან” ამ ფუნქციების შესრულება ფირპოსა და დესტს დაევალათ. ერთმა თავი გაართვა, მეორემ კი ჯერჯერობით ყველაზე ცუდი შეხვედრა ჩაატარა და შესვენებაზე შეცვალეს. სულ მალე რობერტოც დაბრუნდება და დესტი ზამთარში ადგილს დაკარგავს, მან ვერ გამოიყენა შანსი, რომელიც მიიღო.

ფირპომ ალბა შეცვალა, ალბას შეცვლა კი ურთულესი ამბავია, ჩვენი შეტევის მთავარი მამოძრავებელი ძალაა, რაც არ უნდა ირონიულად ჟღერდეს. საგოლე მომენტების უმრავლესობა სწორედ ფირპომ შექმნა, ოთხჯერ გაიქცა ფლანგზე და კარგი პასებიც ჩამოარიგა, ორს გოლი მოჰყვა (ერთი არ ჩაითვალა), ერთს ბრეითუეიტი ვერ შეწვდა, არადა პასი დროული და კარგი იყო, მეოთხეს კი დიდი ხიფათი არ მოჰყოლია.

დაცვის ხაზში ყველაზე მაღალი შეფასება ფირპომ დაიმსახურა.

დაგვაღალატა თვითაღიარებულმა ნესტამ! ძალიან მწარე გამოდგა ამის ნახვა, უკანა ხაზში ყველაზე დიდ იმედს ვიზეც ვამყარებდით, ზუსტად იმან ჩაგვარტყა ლამაზი რომაული  ხანჯალი. “ბარსა” დიდი ხანია ანტიკურ რომს აღარ ჰგავს, მაგრამ ეს მომენტი ჰგავდა ბრუტუსის მოქნეულ მძულვარებას. არაუხო ვერ გამოდგა ისეთი ჭკვიანი, როგორებიც იტალიელი მცველები არიან, შეცდომა ყველას მოსდის, მით უმეტეს ამ ასაკში, ამის გამო ხაზს არავინ გადაუსვამს, მაგრამ ერთი დიდი მინუსი მაინც გამოჩნდა, გარდა იმისა, რომ სისხარტის მხრივ პრობლემა აქვს, (დააკვირდებოდით ალბათ, რომ ყოველ ჯერზე როცა შტეგენისთვის ცდილობს ბურთის დაბრუნებას, იმდენად მძიმედ ტრიალდება, რომ მეტოქეს ყოველთვის უტოვებს დროს ბურთზე ითამაშოს, ამ ნაკლს “ვალენსიასთან” ვიდეოანალიზის დროსაც გადავეყარეთ.) ვერც კორპუსით ახერხებს ბურთის დაფარვას, ამას კი უკვე აზროვნება სჭირდება, ტვინი უნდა იმის გაკეთებას, რასაც პედრი აკეთებს, წამგებიან პოზიციაშიც კი ისე ფარავს ბურთს, რომ მინიმუმ ჯარიმა გარანტირებული აქვს.

ასე ღიად გამოჩნდა კომპონენტი, რაშიც არაუხოს მოსამატებელი აქვს და ვნახოთ რას იზამს.

ისე კი მისთვის ყველაფერი კარგად დაიწყო, თერთმეტმეტრიანი მოიპოვა, რაც აქტივში ჩაეთვლებოდა და კიდევ ერთ ნაბიჯს გადადგამდა მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელობისთვის, მაგრამ დაგვაღალატა.

ლანგლე არ ტოვებდა დაცვის ლიდერის შთაბეჭდილებას, ალბათ იმიტომ, რომ არც არის ლიდერი. ხოლო მინგესამ თავის დონეზე ითამაშა. “ეიბარი” ისეთი ცუდი გუნდია, ჩვენ რომ საგოლე პასი ლანგრით არ მიგვერთმია, ალბათ კარსაც ვერ მიაგნებდნენ.

საყრდენი ზონა

ვნახეთ ყველაზე ცუდი დუეტი, რომელიც “ბარსას” აქამდე ჰყოლია, დე იონგისა და პიანიჩის წყვილი სრული კატასტროფა გამოდგა. მთელი პირველი ტაიმის განმავლობაში “ეიბართან” ბურთი ვერ დავიჭირეთ და უპირატესობა ვერ მოვიპოვეთ, როცა ასეთ მოწინააღმდეგესთან თამაშის კონტროლს ვერ ახერხებ, საერთოდ რაზე უნდა გქონდეს პრეტენზია?!

პედრი ერთადერთი ფეხბურთელია, რომელიც რაღაცის იმედს გვაძლევს.

ცვლილებები

გარდა იმისა, რომ თერთმეტმეტრიანი ბრეითუეიტმა შეასრულა, შეტევის გასაძლიერებლად მოედანი გრიზმანმა დატოვა. ეს ამბავი საწყისშივე ღიმილის მომგვრელია, შეტევის გასაძლიერებლად რომ 120 მილიონიანი თავდამსხმელი გაგყავს მოედნიდან.

ერთადერთი ფეხბურთელი, რომელმაც შეტევა გაამწვავა და შეტევაში რაღაც ღირებული გააკეთა, უსმან დემბელე იყო, კარგი გოლიც შეაგდო და ერთი-ორი მომენტიც ქარს გაატანა, მაგრამ ის მომენტებიც თავისივე შექმნილი იყო. გამოჩნდა, რომ პედრის ყოველთვის შეუძლია ბოლო პასი გააკეთოს, მაგრამ პირველ ტაიმში ამის საშუალება თავდამსხმელებმა არ მისცეს, ორივე სტატიკურია, გრიზმანი უბრალოდ დგას, ბრეითუეიტი კი უფრო საჩხუბრად გარბის, ვიდრე გოლის გასატანად.

აი დემბელემ მისცა პედრის ამის საშუალება და პედრიმაც დაუხატა პასი, მაგრამ ასეთი მომენტების გამოყენებას მუდმივი პრაქტიკა სჭირდება, “დამბოსთვის” ეგ ფანტასტიკის სფეროა.

იაქტიურა კოუტინიომ, ორი კარგი მომენტი შექმნა, გრიზმანზე მეტი გააკეთა, ბოლოს დაეცა და ვეღარ ადგა. ესეც კარგი სიმბოლური სურათია, რომელიც მთელ მის “ბარსელონურ” კარიერას აღწერს. გუნდი “ეიბართან” სამკვდროსასიცოცხლოდ იბრძვის, რომ როგორმე “კამპ ნოუზე” სამი ქულა აიღოს და ამ დროს კოუტინიო ფეხნატკენი გდია მოედანზე.

უკვე ვიცით, რომ სარეკორდო თანხად ნაყიდ ფეხბურთელებს კლუბში მომავალი არ აქვთ. ეს თავადაც კარგად იციან და ასეთ დროს ყველაფერი რთულდება.

კუმანი

მადლობა ბატონ რონალდს, რომ რიკის 5 წუთი მიაჩეჩა, ალბათ გაუწყრება, რომ თამაში ვერ მოატრიალა.

რას ველით ზამთარში? პირველ რიგში ველით მემფის დეპაის, რომლისთვისაც პსჟ-იც იბრძვის, არა იმიტომ, რომ მის გარეშე დაიღუპებიან, უბრალოდ ჩვენს გაძლიერებას არ დაუშვებენ და არც ფული დაენანებათ ამისთვის.

წლის ბოლო დღეს კი მთელ წელს შევაჯამებთ. სათქმელი ბევრია, სამი მწვრთნელი გამოვიცვალეთ, ბართომეუმ თავი დაგვანება, კლუბის ისტორიაში საუკეთესო ცხრიანი კონკურენტს მივყიდეთ და კინაღამ მეფეც გაგვექცა კვარცხლბეკიდან.

დაველოდოთ შეჯამებას.