რატომ თამაშობს სერხიო ბუსკეტსი ნაკრებში უკეთესად? – Sport-ის განხილვა

სერხიო ბუსკეტსის გუშინდელი პერფორმანსი თვალში ყველას მოხვდა – ერთი შეხედვითაც ჩანს, რომ კაპიტანი ესპანეთის ნაკრებში აშკარად უკეთესად გამოიყურება, ვიდრე “ბარსელონაში”.

“სან სიროზე” 33 წლის საყრდენმა ნახევარმცველმა უმაღლესი დონე აჩვენა – სოციალურ ქსელში კლუბსა და ნაკრებში მისმა განსხვავებულმა თამაშმა დიდი რეზონანსი გამოიწვია და ამასთან დაკავშირებით სხვადასხვა ვერსიები წარმოშვა.

კატალონიურმა გამოცემა Sport-მა დეტალურად ახსნა, თუ რა მიმეზითაა გამოწვეული ბუსკეტსის გარდასახვა ლუის ენრიკეს ხელში:

სივრცეები ხაზებს შორის

ლუის ენრიკე თავის გუნდს მეტოქის ზეწოლისა და ბურთის მოპოვებისკენ მოუწოდებს, რა დროსაც გუნდი კომპაქტურად მოქმედებს, ეს კი ნახევარმცველისთვის მნიშვნელოვანია. საპირისპიროდ, “ბარსაში” გუნდი სხვანაირადაა განლაგებული – აქ ფეხბურთელები არც მაღალ პრესინგს ცდილობენ და არც – დაცვაში მჭიდროდ თამაშს: საბოლოოდ, ხაზებს შორის ასეთი სივრცეების დატოვებას რა შედეგი მოაქვს, ნათლად ჩანს.

მეტი პასი ხაზებს შორის – ნაკლები მობილურობა

“ლუჩოს” ერთ-ერთი მოთხოვნა მოთამაშეთა დინამიკურობაა – ასტურიელ სპეციალისტს სურს, საკუთარი შეგირდები ინტენსიურად მოქმედებდნენ და რიტმში ჯდებოდნენ, ბურთიანად თუ მის გარეშე. ასევე, ფაქტი, რომ ცრუ ცხრიანით თამაშისას ხაზებს შორის დარჩენილ სივრცეში ბევრი ფეხბურთელი იხსნება, ბუსკეტსს მეტ არჩევანს აძლევს. ამასთან, “ბარსელონა” მიჩვეული იყო, რომ ბურთი ლეო მესისთვის უნდა გადაეწოდებინა და შემდეგ ლეგენდარული 10-იანის ჯადოქრობის იმედად იყო.

სივრცეების შექმნა

ეს ნაწილი წინას უკავშირდება – ლუის ენრიკე მოთამაშეებისგან მოითხოვს, რომ სივრცეებში არამხოლოდ სწრაფი გადაადგილებებისთვის იმოქმედონ, არამედ, მოედნის კონკრეტულ მონაკვეთში სივრცეები თავად შექმნან. თუ შემტევი მხოლოდ ბურთის მიღებას ელოდება, ამ დროს მეტოქეს სივრცის კონტროლი, თავის დაცვა და იმ მოთამაშის შევიწროება, რომელსაც ცენტრში ბურთი აქვს, კარგად შეუძლია. შესაბამისად, ასეთ შემთხვევაში ნაკლები სივრცე რჩება და ბურთის დაკარგვაც რეალურია. “ბარსას” ძალიან უჭირს იმ თავდამსხმელის მოძებნა, რომელიც ტყავის სფეროს სივრცეში ითხოვს, მით უმეტეს, უსმან დემბელესა და ანსუ ფატის არყოფნის ჟამს.

განსაზღვრული გეგმა – მუდმივი ცვლილებები

გასათვალისწინებელია, რომ ლუის ენრიკე ყოველი თამაშის თითოეულ დეტალს ყურადღებით ამზადებს. მწვრთნელმა იცის, რა უნდა თავისი გუნდისგან, მოედანზე კი ვხედავთ კოლექტივს, რომელსაც ნებისმიერი სიტუაციიდან გამოსვლის გეგმა აქვს. ამრიგად, მოთამაშეებმა იციან, როგორ გადალახონ მოწინააღმდეგის ზეწოლა და რა გააკეთონ მოედნის თითოეულ მონაკვეთში. “ბარსელონაში” ასე ნამდვილად არ ხდება, თანაც, კუმანი არ იყენებს იმ სქემას (4-3-3), რომელშიც სერხიო იდეალურად ირჯება.

ბურთის გარეშე მოქმედების გეგმა

ისეთ მატჩში თამაში, რომელშიც სივრცეები ღიად გახსნილია, ბუსკეტსს უჭირს – კატალონიურ გრანდში კი სულ მსგავს სურათს ვხედავთ. ბურთის დაკარგვის შემდეგ დაუყოვნებლივი პრესინგის გარეშე, მეტოქის კონტრშეტევა გარდაუვალია, ასეთ დრო კი უკან სივრცეები რჩება, რასაც, სისწრაფის ნაკლებობის გამო, სერხიო ვერ ავსებს. თავის მხრივ, ნაკრებში ენრიკე უბურთოდ მოქმედებისას გუნდის განლაგებაზე ბევრს მუშაობს, შესაბამისად, გუნდს მსგავსი პრობლემები არ ექმნება.

მოტივაცია

განწყობა ბევრს ნიშნავს. “ბარსას” ბანაკში ნეგატივი სუფევს, ესპანეთის ეროვნულ გუნდში კი რადიკალურად განსხვავებული სიტუაციაა, რაც მოთამაშეების მხიარულებასა და თუნდაც, გოლების აღნიშვნაშიც ჩანს. “ფურია როხა” გამარჯვების დაუოკებელი სურვილით თამაშობს, “ბლაუგრანა” კი მოედანზე წაგების შიშით გამოდის – ყოველგვარი თავდაჯერებულობის გარეშე.