დღევანდელი განრიგი: ესპანეთი, ეგვიპტე, ურუგვაი

ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა რომ დელაფუენტემ ასეთი გახსნა თვითონვე აირჩია, ვგულისხმობ რომ მატჩის ბედი პირველი 25 წუთის მერე უკვე გარკვეული იყო თუ ქმედით ნაბიჯებს არ გადადგამდა ცვლილებებით ესპანეთი. ისეთი შემტევი ხაზით დაიწყეს ცხადი იყო ყველაფერი, ფერანი-ოიარსაბალი-გავი, არცერთი არსად დაგეკარგოს გინდ ერთად და გინდ ცალ-ცალკე, ბუნებრივია გავიზე მხოლოდ ფლანგზე თამაშს ვგულისხმობ. ოიარსაბალი პირველ 30 წუთში ბურთს არ შეხებია საერთოდ, ტორესი თავის სტიქიაშია როგორც ყოველთვის და გავი არაა ვინგერი და რატო შეუკიკინეს ვერ გავიგე, იჯდეს სკამზე და შემოვიდეს ცვლილებაზე ნახევარდაცვაში. მოკლედ ეს ტრიო რომ ვერაფერს გააკეთებდა სტარტზევე გამოჩნდა, რა ქნა დელაფუენტემ? 70 წუთამდე თითიც არ გაატოკა რომ თამაშის მოგებისკენ რამე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადაედგათ, არიგებდნენ პედრი და როდრი პასებს ხან ფლანგზე ხან ცენტრში მარა ბოლო მესამედში არ ვარგოდა არავინ, კაი ნიკო და იამალი გასაგებია რომ ტრავმიდან ახალი დაბრუნებულები არიან და ბევრ დროს ვერც მისცემდა, მაგრამ სკამზე როცა ოლმო, ბაენა და გრიმალდო გყავს ბევრად ადრევე უნდა ჩართო ეს ფეხბურთელები თამაშში თუ მართლა გინდა მოგება, მერინოს შემოყვანაც დააგვიანა აწოდებდნენ და ყველა ბურთი გამოქონდა კაპოვერდეს ამის დანახვას 70 წუთი ნამდვილად არ ჭირდებოდა, მეორე ტაიმის სტარტზევე შეძლებოდა ოიარსაბალის ჩახსნა და მერინოს დაყენება. იმას არ ვამბობ რომ არ უნდოდა ესპანეთს მოგება, მაგრამ თამაშის მიმდინარეობაში რაც დავინახე ესაა, მთავარი აქცენტი ძალების დაზოგვაზე გააკეთეს თუნდაც ქულების დაკარგვის ხარჯზე, შეიძლება ის იდეაც იყოს რომ მთავარი იარაღი შეტევაში ასე არ გამოაჩინეს პირველივე მატჩში რომ ადრიდანვე არ შეისწავლონ და გაშიფრონ, რომ მერე უფრო მნიშვნელოვან ნაწილში ბოლომდე გახსნან თავისი თამაში. სავარაუდოდ ურუგვაისაც და არაბეთსაც გადაუვლიან და გავლენ უპრობლემოდ პირველი ადგილით, მარა შორეული გეგმები მაინც ეჭვქვეშ დარჩება ასეთი პერფორმანსის მერე.