მატჩისშემდგომი მიმოხილვა – იამალმა გაიღვიძა

  ისეთი მატჩი იყო მოსამზადებელ ეტაპზე რომ მრავლად არის, ვარჯიშს ჰგავდა, თუმცა, წინა შეხვედრისგან განსხვავებით ისიც გამოჩნდა, რომ ფეხბურთელების ორგანიზმი ნელ-ნელა იღვიძებს, ნელ-ნელა უახლოვდებიან აქტიურ სპორტულ ფორმას. “სეული” აბა რისი საზომია, მაგრამ ჩვენ ხომ ვიცით, რომ იამალს სუსტ მეტოქესთან რისი გაკეთებაც შეუძლია, იმას ნებისმიერთან გააკეთებს. ამიტომ, მაინც დიდი სიამოვნებით მივადევნე შეხვედრას თვალი და დასამახსოვრებელი მომენტები არ მოგვკლებია. 

პირველი ტაიმი

იყო ცვლილებები შემადგენლობაში, თუმცა, ამ შემადგენლობასაც ძირითადი ჰქვია – მეკარე – გარსია; მცველები – კუნდე, არაუხო, კუბარსი, ბალდე; ნახევარმცველები – დე იონგი, პედრი, ოლმო; თავდამსხმელები – იამალი, ლევანდოვსკი, რაფინია; 

პირველ რიგში, რაც მაინტერესებდა არაუხოსა და კუბარსის დუეტი იყო, როგორ შეძლებდა კუბარსი შედარებიღ მარცნივ თამაშს და შეცდომის გარეშე თუ ჩაამთავრებდა მატჩს არაუხო. შეცდომები იყო, სწორედ მის ზონაში, არაუხო რამდენადაც ძლიერია ფიზიკურად, იმდენად დიდი პრობლემები აქვს კონცენტრაციის, რაც ცენტრალური მცველისთვის დიდი ზიანის მომტანია, გარდა ამისა, კუბარსის მსგავსად რბილი შეხებაც ვერ აქვს ბურთთან. დე იონი – პედრი – ოლმოს ტრიო მართლა კარგი სანახავია, ოლმო ჯერ ვერ არის “ბარსასთვის” ისეთი ფიგურა, როგორიც თუნდაც დე იონგი, მაგრამ მის კარგ ფორმაზე ბევრი იქნება დამოკიდებული, ნახევარმცველებსა და თავდამსხმელებს შორის მთავარი წერტილი სწორედ ის არის, ამ პოზიციაზე კი მის გარდა რაფინიასაც შეუძლია თამაში. სეზონი დიდია, ფლიკი ყველაფერს გამოიყენებს. 

კარგი ამბავი ის არის რომ იამალი გამოფხიზლდა, არსად ეჩქარება, ნელ-ნელა უნდა შევიდეს ფორმაში. გუშინ კიდევ მართლა საოცარი იყო. საერთოდ, “ბარსას” წინა ოთხეული კარგად შეთამაშებულია, ლაპორტას ყველაზე დიდი მადლობა იმაზე ეკუთვნის რომ ზედმეტისგან გათავისუფლდა, ახლა კლუბში მხოლოდ ის ხალხია ვინც ზუსტად იცის მოედანზე რა უნდა აკეთოს, ერთ ზედმეტ კაცს ვერ ნახავთ ამხელა შემადგენლობაში. პირველი ლევანდოვსკიმ შეაგდო, ოლმომ კარგ პოზიციაზე გაიყვანა იამალი, ლამინემ ძელს გაარტყა და ლევიმ შეაგდო. კლასიკურად – საჭირო დროს, საჭირო ადგილზე. 

მეორე გოლი იამალის ანგარიშზეა, საჯარიმოს გარედან შეაგდო, მეკარისგან ახლო დაბალ კუთხეში. აქ აღსანიშნი ამბავია რომ ჩაჭრილი პასის მერე სწრაფადვე გამოერკვა და ლამაზი გოლიც შეაგდო. ასევე, თვალში მოგხვდებოდათ სიმაღლეში ზრდა, მას შემდეგ რაც იამალი პირველად ვიხილეთ, 10 სანტიმეტრი აქვს მომატებული. “სეულმა” ერთი გოლი მალევე გაქვითა, ლამინე შეცდა, თავის ნახევარზე დაკარგა ბურთი, არაუხომ კი დასწრებაზე ვერ ივარგა. გარსია უშანსოდ დარჩა. მალე “სეულმა” ანგარიში გაათანაბრა, მოედნის ცენტრში გაარღვიეს “ბარსა”, გოლი კი ისევ არაუხოს ზონიდან გავიდა, მცველებს შორის ხაზი დაირღვა და თამაშგარეს ხაზიც ვერ ამოწიეს. 

მერე კი ალბათ მატჩის ყველაზე ლამაზი გოლი გავიდა, ოლმოს პასის შემდეგ დიდებული შეხება ჰქონდა იამალს, ნეიმარის მსგავსი, მცველმა პაუზას ვერ გაუძლო და შეურაცხყოფილი გაეშურა ჩრილოეთ კორეისკენ. იამალმა ერთ პაუზას მეორე მიამატა და დიდებულად დაასრულა მოგზაურობა. ეჭვი მაქვს მომდევნო სეზონში ბევრ ასეთ გოლს ვიხილავთ. ასე დასრულდა პირველი ტაიმი. 

მეორე ტაიმი 

ცვლილებაზე შემოვიდნენ – შესნი, კრისტენსენი, ჟერარ მარტინი, ფორტი, ჟოფრე, ფერმინი, გავი, კასადო, რუნი, რაშფორდი, ფერანი. მიწურულს გავის ნაცვლად ანტონიო ფერნანდესი და რუნის ნაცვლად ჟიულ ფერნანდესი; 

რაშფორდს ჰქონდა რამდენიმე მომენტი, მაგრამ მისი სადებიუტო გოლი ისევ გადაიდო. კარგ თამაშს ველოდი რუნისგან, არა უშავდა, შეცდომაც ჰქონდა, თან მძიმე, თავის ნახევარზე, თითქოს იამალს მიბაძა. მეორე ტაიმის დასაწყისშივე კიდევ ერთი ლამაზი გოლი შევარდა. როგორც ჩანს, კრისტენსენი დანებებას არ აპირებს და ძირითადისთვის იბრძოლებს, უკან მშვენივრად დგას და აგერ გოლიც შეაგდო – შორი მანძილიდან, ძლიერი დაბალი დარტყმით, მეკარის შორეულ კუთხეში. სცოდნია ესეც თურმე და გამოსაყენებელი ამბავია. აქამდე არაუხო რისკავდა ხოლმე ასეთი მანძილიდან დარტყმას, აი, კუბარსი და ინიგო იშვიათად. 

მომდევნო გოლი ფერან ტორესის ანგარიშზეა, მშვენივრად ჩამოიცილა ბოლო მცველი, ამჯერად ეს კაცი არ დავარდნილა, მაგრამ მაინც კარგი სანახავი იყო, ფერანმა ახლო კუთხეში შეაგდო, მეკარეც მოძრაობაზე დაიჭირა, დავიდ ვილიას უყვარდა ასეთი გოლების შეგდება. 

ძალიან ლამაზი იყო მეექვსე გოლიც, გავი დატრიალდა ინიესტას მსგავსად, მცველი ახლოს არ გაიკარა და მარცხენა ფეხით, ისევ დაბალი დარტყმით შეაგდო. გავის სჭირდებოდა ეს გოლი, თავს ძირითადის წევრად მიიჩნევს და ამ გაცხოველებულ კონკურენციაში ქულების დაწერა რა თქმა უნდა, სჭირდება. 

“სეულმა” მესამე გოლიც “ბარსას” მარჯვენა ნახევარსფეროდან შეაგდო, ოღონდ, არაუხო აღარ იყო მოედანზე. კასადომ კარგა ხანს სდია მეტოქეს და მიხვდა რომ ვეღარ დაეწეოდა. “ბარსა” ისევ მაქსიმალურად ცენტრამდე აწეული დაცვით თამაშობს. ალბათ მთელი სეზონი ასე იქნება. 

ბოლო გოლი ისევ ფერანმა შეაგდო, რაშფორდის კარგი პასის მერე. ფერანიც კარგად იწყებს, თითქოს მიზანი აქვს გასწორებული. უვარჯიშია ზაფხულში. 

მერე? 

შემდეგი მატჩი შედგება “დეგუსთან”, 4 აგვისტოს. ჩვენ ველით რაშფორდის სადებიუტო გოლს და ტემპერატურის დაწევას საქართველოში.